ซ่อนอยู่ในเสื้อเชิ้ตยับยาก

[ที่มาภาพ guidetobadtaste.blogspot.com]

“ปราศจากรอยยับ” (wrinkle-free) ไม่ใช่คุณสมบัติใหม่ของเสื้อเชิ้ต
เพราะมันเป็นสินค้าที่เปิดตัวมาตั้งแต่ช่วงต้นทศวรรษ 1990 โน่น
และได้รับความนิยมจากผู้สวมใส่มาจนถึงวันนี้

แต่เคยสงสัยกันบ้างหรือไม่
…อะไรคือสิ่งพิเศษที่ช่วยเนรมิตให้เส้นใยผ้ายับย่นน้อยกว่าปกติ

ความพิเศษคูณสามในสบู่ก้อนเดียว

[ที่มาภาพ handinhandsoap.com]

ด้วยใจที่เชื่อมั่น “ธุรกิจทำได้มากกว่าสร้างผลกำไร”
บิลและคอร์ทนี่ย์ สามีภรรยาชาวอเมริกัน จึงใช้เวลาระดมสมองนานเป็นปี
ในการตอบโจทย์ธุรกิจซึ่งทั้งคู่ตั้งเป้าความต้องการเอาไว้ว่า
จะผลิตสิ่งของจำเป็นสำหรับชีวิตประจำวันที่เกี่ยวพันถึงความอยู่รอดและช่วยลดอัตราการเสียชีวิตได้
โดยดำเนินธุรกิจบนพื้นฐานของการให้ที่ยั่งยืน

ระหว่างควานหาคำตอบถูกใจ สิ่งหนึ่งที่ไหลมาสู่การรับรู้ของพวกเขาก็คือ
ความเจ็บป่วยจากน้ำไม่สะอาดและภาวะขาดแคลนสุขอนามัยที่ดีคร่าชีวิตผู้คนถึง 5 ล้านรายในแต่ละปี
(ส่วนใหญ่เป็นเด็ก) และร้อยละ 45 ของความตายนี้สามารถป้องกันได้และง่ายเพียงแค่ล้างมือ

คุกกี้ เด็กหญิง และลิงอุรังอุตัง

[ที่มาภาพ mnn.com]

1.
แมดิสัน วอร์วา (Madison Vorva) และริแอนนอน ทอมทิสเช่น (Rhiannon Tomtishen)
เป็นเพื่อนซี้ร่วมชั้นเรียน ทั้งคู่เกิดและเติบโตในมลรัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา
เรียกได้ว่าอยู่ห่างไกลคนละฟากโลกกับป่าฝนเขตร้อนบนเกาะบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา
ซึ่งเป็นถิ่นอาศัยตามธรรมชาติของบรรดาลิงไร้หางที่มีขนหยาบสีน้ำตาลแดงปกคลุมร่างกายอันใหญ่โต
เด็กหญิงสองคนกับลิงอุรังอุตังจึงเป็นชีวิตต่างสายพันธุ์ที่ไม่น่าจะข้องเกี่ยวหรือโคจรมาเจอกันโดยง่าย

แต่เมื่อแมดิสันและริแอนนอนในฐานะเกิร์ลสเก๊าท์ต้องทำโครงงานเพื่อส่งเข้าชิง Girl Scout Bronze Award
รางวัลซึ่งจะมอบให้กับเด็กหญิงผู้ทำงานรณรงค์สร้างจิตสำนึกแก่ชุมชนในประเด็นอะไรก็ได้ที่ตัวเองสนใจเป็นพิเศษ
เธอสองคนจึงจับมือกันเผยแพร่ความรู้เรื่องชะตากรรมของลิงอุรังอุตังและป่าฝนเขตร้อนแก่เด็กๆ ในท้องถิ่น

ด้วยเหตุผล…ที่ทั้งคู่รักสัตว์เป็นพื้นฐาน
แถมยังได้แรงบันดาลใจจาก ดร.เจน กู๊ดออล (Jane Goodall)
ผู้ที่ทุ่มเททำงานศึกษาพฤติกรรมและการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคมและครอบครัวของเหล่าชิมแพนซี
ในเขตอุทยานของประเทศแทนซาเนียมานานกว่า 50 ปี

เด็กชายขายขยะ

[ที่มาภาพ myrecycler.org]

1.
วานิส บัคฮอลซ์ (Vanis Buckholz) เด็กชายอเมริกันวัย 10 ขวบ
อาศัยอยู่ที่เมืองโคโรนา เดล มาร์ รัฐแคลิฟอร์เนีย นอกจากกำลังเรียนอยู่เกรด 4 แล้ว
เขายังเป็นเจ้าของธุรกิจคัดแยกขยะเพื่อส่งขายโรงงานรีไซเคิลอีกด้วย
…ประโยคสุดท้ายนี่เองที่ทำให้เด็กชายธรรมดาๆ เปล่งประกายความน่าสนใจขึ้นมาฉับพลัน

“รีไซเคิล” เราได้ยินคำนี้ครั้งแรกเมื่อไหร่และรู้สึกกับมันอย่างไร
ขอสารภาพอย่างไม่อายว่า จำอะไรไม่ได้เลย
ตรงกันข้ามกับเด็กชายวานิส
กิจกรรมที่โรงเรียนจูงมือเขาไปรู้จักกับศัพท์สิ่งแวดล้อมนี้เป็นครั้งแรกเนื่องในวันคุ้มครองโลก (Earth Day)
ตอนนั้นเขาอายุเพียง 7 ขวบและเริ่มขบคิดว่าตัวเองควรลงมือทำอะไรสักอย่าง
เมื่อกลับมาตั้งคำถามกับพ่อแม่ “ทำไมพวกเราไม่ช่วยกันรีไซเคิล”
มิสเตอร์เดฟ ผู้เป็นพ่อ สังเกตเห็นแววความสนใจของลูกชาย
จึงให้การสนับสนุนเต็มที่ “เอาสิ เรามาช่วยกัน มันไม่ยากเลย”

‘ป๊อปคอร์น ปาร์ก’ สวนสัตว์ที่ไม่เหมือนใคร

[ที่มาภาพ tppc.tv]

สวนสัตว์แห่งนี้ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของรัฐนิว เจอร์ซีย์ เปิดดำเนินการมาแล้ว 35 ปี
โดยเริ่มต้นจากการเป็นศูนย์อุปการะสัตว์เลี้ยงภายในท้องถิ่นที่ไม่แสวงหากำไร

ภายหลังจึงขยับขยายรับสัตว์อื่นๆ เข้ามาอยู่ในความดูแลมากขึ้น
โดยส่วนใหญ่เป็นเคสสัตว์มีปัญหาที่ได้รับแจ้งทางโทรศัพท์ให้เข้าไปช่วยเหลือ
เช่น เจ็บป่วย ได้รับบาดเจ็บ ถูกทำร้าย หรือโดนกักขังอยู่ในสภาพแวดล้อมย่ำแย่
กระทั่งกลายเป็นที่พักพิงแห่งสุดท้ายของสัตว์ป่า สัตว์ท้องถิ่น และสัตว์ต่างถิ่น
ไม่ว่าจะเป็นสิงโต เสือ อูฐ วอลลาบี อีมู ลิง หมี นกยูง และอื่นๆ
รวมมากกว่าสองร้อยชีวิตในปัจจุบัน

แสงแดดและมะพร้าว…พลังงานไม่รู้จบของโตเกเลา

[ที่มาภาพ powersmartsolar.co.nz]

“โตเกเลา” (Tokelau) ดินแดนชื่อไม่คุ้นหูนี้เป็นหมู่เกาะอันไกลโพ้นทางตอนใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก
อยู่ระหว่างประเทศนิวซีแลนด์กับรัฐฮาวายของสหรัฐอเมริกา
ประกอบด้วยเกาะขนาดเล็ก 3 แห่งที่ล้วนก่อตัวขึ้นจากหินปะการัง
หรือที่เรียกว่า โครอล อะทอลล์ (Coral Atoll) ซึ่งโผล่พ้นระดับน้ำทะเลเพียงน้อยนิด
และตกอยู่ในความเสี่ยงสูงที่จะจมลงหากระดับน้ำทะเลเพิ่มขึ้นจากสภาวะโลกร้อน

ชนพื้นเมืองตั้งรกรากอยู่ที่นี่มานานเกือบพันปี
ปัจจุบันมีสถานภาพเป็นเขตปกครองตนเองกึ่งอาณานิคมของนิวซีแลนด์
และในอนาคตอันใกล้จะยกระดับความพิเศษขึ้นเป็นชนชาติแรกของโลก
ที่บอกลาเชื้อเพลิงฟอสซิลโดยสิ้นเชิงและหันมาพึ่งพาพลังงานทดแทนร้อยเปอร์เซ็นต์

เดิมที กระแสไฟฟ้าที่ช่วยอำนวยความสะดวกในการใช้ชีวิตของชาวโตเกเลานั้นได้มาจากเครื่องปั่นไฟ
ซึ่งต้องป้อนน้ำมันดีเซลประมาณวันละ 200 ลิตร
รวมทั้ง 3 เกาะแล้วคิดเป็นปริมาณมากกว่า 2,000 บาร์เรลต่อปี
มูลค่าทะลุเพดานหนึ่งล้านดอลลาร์นิวซีแลนด์

เจอกันในวันบังเอิญ

เป็นเล่มนี้แหละที่เจอกันเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา

ก่อนหน้านั้นประมาณสองวัน
เรางมอยู่กับคอลัมน์ที่ต้องเขียนแต่เขียนไม่ออก
ความคิดไม่ไหล…ทื่อและทู่ไปซะงั้น
เปลี่ยนไปเขียนงานชิ้นอื่นจนเสร็จแล้ว
กลับมาจับชิ้นเดิมอีกรอบ สมองยังคงอุดตัน
เลยใช้วิธีเดิมๆ เปลี่ยนบรรยากาศไปห้องสมุด