เริ่มต้นในขวบปีที่ ๓๐

เมื่อตอนเป็นวัยรุ่นเคยคิดว่า คนอายุ ๓๐ นี่ “แก่แล้ว”
แต่วันเวลาหมุนไวกว่าที่เราคาด
เพียงชั่วพริบตา และไม่กี่ลมหายใจเข้า-ออก
เราก็เดินทางมาพบกับขวบปีที่ ๓๐ ของชีวิต
เมื่อมาถึงวันนี้ เรากลับมองว่า …อะไรกัน ไม่เห็นจะแก่เลย ชีวิตเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นเอง…

จะว่าเข้าข้างตัวเองแบบสุดลิ่มทิ่มประตู หรือ องุ่นเปรี้ยวก็ตาม
เราขอยืนยันว่า ระยะทางไปสู่ “ความแก่” นั้นยังห่างไกลนัก
และ “๓๐ ยังแจ๋ว” คือปรัชญาชีวิตที่เราจะยึดไว้ให้มั่นตลอด ๑๒ เดือนข้างหน้า

…จนกว่าจะก้าวขึ้นสู่ขวบปีที่ ๓๑