เสื้อผ้า…คลาย(โลก)ร้อน

อยากรู้หรือไม่…
เสื้อผ้าแบบไหนที่ใส่แล้วจะคลายร้อนให้ตัวเอง
และคลายปัญหาโลกร้อนไปได้พร้อมๆ กัน

“สัปดาห์ปิดทีวี” เริ่มต้นขึ้นแล้ววันนี้

อะ งง งง …งง อะดิ
..
..
..
..

ไม่รู้จักใช่ไหมล่ะ
งั้นเล่าให้ฟังก็ได้

ขอให้รักจงเจริญ

จนได้…
เข้าไปนั่งดูแล้วน้ำตาเอ่อจนได้

จะอะไรเสียอีกล่ะ
ก็ภาพยนตร์ไทยที่ชื่อ ขอให้รักจงเจริญ หรือ Me…Myself
หนังรักเรื่องแรกโดยฝีมือการกำกับของพงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง นั่นแหละ

ถ้าใครอยากดูหนังไทยดีๆ
ขอให้หยุดอ่านที่บรรทัดนี้
แล้วซื้อตั๋วเข้าไปชมในโรงภาพยนตร์เอง
เพราะข้อความในส่วนต่อๆ ไปมีการเปิดเผยเนื้อหาของภาพยนตร์

สวัสดีวันคุ้มครองโลก

ขอบคุณ www.google.com ที่ช่วยเตือนเราว่า
วันนี้เป็นวันคุ้มครองโลก หรือ Earth Day

แล้วโลโก้อันนี้ก็สื่อได้อย่างชัดเจนว่า
แคมเปญของวันคุ้มครองโลก ประจำปี ๒๕๕๐ คือ..
A Call for Action on Climate Change

พกความสงสัยกลับบ้าน หลังงานเลี้ยงเลิกรา

วันนี้เลิกงานไวกว่าปกติเล็กน้อย
ผู้จัดการพาคนทั้งออฟฟิศไปดินเนอร์เลี้ยงส่งพนักงานหนึ่งคนที่ลาออก
เกือบ ๒๐ ชีวิตแห่กันไปยังร้านอาหารในตรอกเล็กๆ บนถนนข้าวสาร

เราเป็น ๑ ใน ๔ คนที่ไปถึงเป็นกลุ่มสุดท้าย
ระหว่างรออาหารที่ทยอยมาเรื่อยๆ ก็นั่งคุย นั่งขำกันไป
และในตอนนั้นเอง…
(เลียนแบบนาทีระทึกของปังคุงและเจมส์)
เมื่อสาวผมยาวยกอาหารมาเสิร์ฟที่โต๊ะ
เธอก็ยื่นจาน พร้อมกับทักว่า

เงาตะคุ่มในมุมมืด

ขับรถกลับถึงบ้านประมาณ ๓ ทุ่มกว่า
เปิดประตูรั้วแล้วเห็นภาพเงาตะคุ่มของคนร่างท้วมอยู่ข้างกรงชูใจ

เราแกล้งทำเสียงเข้ม
“เอ้ย ใครหนะ ใครอยู่ตรงนั้น”

ไม่มีคำพูดตอบกลับมา
ร่างท้วมนั้นเดินจากมุมมืดออกมายังโรงรถซึ่งสว่างกว่า

เรายิ่งตะโกนดังขึ้นกว่าเดิม
แบบจงใจให้ได้ยินไปถึงบ้านข้างๆ

เฮ้อ…

มันเกิดขึ้นมาตั้งแต่ต้นเดือนเมษา
และยังคงไม่จากไปไหน

อาการที่ว่านั้นคือ…

หั ว มึ น ง ง

ส ม อ ง ไ ม่ แ ล่ น

เ ขี ย น ง า น ไ ม่ ไ ด้ ดั่ ง ใจ

ชั ก ช้ า ยื ด ย า ด ก ว่ า ที่ เ ค ย

ล อ ง เ ว้ น ว ร ร ค ด้ ว ย ก า ร . . .

กิ น อ า ห า ร อ ร่ อ ย ๆ ก็ แ ล้ ว

แ ว ะ เ ข้ า โ ร ง ห นั ง เ พื่ อ ค ว า ม บั น เ ทิ ง ก็ แ ล้ ว

พู ด คุ ย กั บ เ พื่ อ น เ ก่ า ๆ ก็ แ ล้ ว

เ ล่ น กั บ ม ะ ห ม า ก็ แ ล้ ว

แ ว ะ ไ ป เ ยี่ ย ม ย่ า ก็ แ ล้ ว

ก็ ยั ง ไ ม่ ส า ม า ร ถ ข จั ด อ า ก า ร ดั ง ก ล่ า ว ไ ด้

เ ซ็ ง ตั ว เ อ ง จ ริ ง ๆ . . . พั บ ผ่ า สิ

ใครมีคำแนะนำดีๆ มาช่วยชี้แนะทางสว่างหน่อยนะ
ขอบคุณล่วงหน้าเด้อ

สวัสดีวันสงกรานต์

เผลอหลับไปหน้าทีวีตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้
คุ้นๆ ว่า ภาพสุดท้ายที่เห็นคือ
นุ่น ศิรพันธ์ เอาพวงดอกไม้ที่ร้อยเอง
ไปไหว้พระในวัดแห่งหนึ่งที่เนปาล

ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งอย่างงัวเงีย
เข็มนาฬิกาบอกเราว่า เลยเที่ยงคืนไปแล้ว
เดินมึนๆ หยิบผ้าเช็ดตัวไปอาบน้ำ

อะจ๊าก…น้ำเย็นมากๆ
นี่มันเป็นค่ำคืนในเดือนที่ร้อนที่สุดจริงๆ เหรอ
ความง่วงโดนถีบทิ้งลงท่อระบายไปพร้อมกับฟองสบู่อย่างรวดเร็ว

ตอนนี้ตาสว่างใสแจ๋ว
ไม่รู้จะทำอะไร ขี้เกียจเปิดทีวีไปเจอโฆษณาขายสินค้า
แบบที่ “โทรด่วนหาเราตอนนี้ คุณจะได้รับ โน่น นี่ และนั่น”

เลยเข้ามาบล็อกตัวเอง
เพื่อตะโกนว่า…

“สวัสดีวันสงกรานต์”
เล่นสงกรานต์กันอย่างพอเพียง
และโปรดใช้วิจารณญาณในการสาด
ก่อนจะไม่เหลือน้ำให้สาด

ปล. แหม ไม่ได้เข้ามาเป็น ๑๐ วัน คิดถึงมากๆ
ขอแวะไปเยี่ยมเพื่อนร่วม wordpress หน่อยจิ …ชะแว้บ…

เขียนถึงชูใจ

หมาสีดำตัวนี้ชื่อ ชูใจ
แต่ถ้าจะเรียกให้ถูกต้องตามลำดับอาวุโส
คงต้องเติม “ป้า” เข้าไปด้วย
เพราะเธอกำลังจะครบ ๑๓ ขวบในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

ป้าชูใจเป็นลูกที่เกิดจากการหนีเที่ยวนอกบ้านของแม่ดัลเมเชี่ยน
เผอิญว่า หล่อนไปหลงใหลหนุ่มลาบราดอร์สีดำ
ลูกของหล่อนเกือบ ๑๐ ตัวก็เลยมีทั้งลายจุดและสีดำล้วนคละกันไป

สำหรับชูใจ เธอเหมือนพ่อ ขนดำขลับสวยทีเดียว
แอบเหมือนแม่บ้างตรงช่วงอก ปลายเท้าหน้า และบริเวณรอบๆ ปาก
แต่ก็เป็นขนสีขาวแซมดำ ไม่ใช่ลายจุด

มองเผินๆ ก็ดูไม่ต่างจากหมาทั่วไป
ทั้งที่จริงๆ แล้ว ร่างกายของเธอเริ่มเสื่อมถอยตามอายุที่มากขึ้น
ตอนนี้เธอไม่มีมดลูก
เมื่อประมาณ ๒ ปีที่แล้ว มดลูกของเธออักเสบ
จึงต้องเข้ารับการผ่าตัด และมดลูกเจ้าปัญหาก็จากเธอไปอย่างถาวร

หลังจากแผลผ่าตัดหายดี เธอก็กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
เดินเหินสะดวก ไม่มีคอลลาร์มาสร้างความเกะกะรำคาญใจ
แต่แล้วสุขภาพของชูใจก็ต้องเจอปัญหาใหญ่ระลอกที่สอง