รายงานตัว
กลับมาถึงแผ่นดินไทยโดยสวัสดิภาพ
แอบมีกลิ่นอายของเครื่องเทศติดตัวมาด้วย
บอกตามตรง…
มันเป็นทริปที่เริ่มต้นด้วยความตื่นเต้นปนเปกับอาการหวาดหวั่นเล็กๆ
(ตามคำขู่ด้วยความหวังดีของคนรอบข้าง)
แต่สุดท้ายก็จบลงอย่างสวยงามและน่าประทับใจ
ถึงขนาดแว่วเสียงเรียกร้องของตัวเองและเพื่อนร่วมทริป…อยากกลับไปอีก
ทั้งๆ ที่เพิ่งจากมาไม่ถึงสัปดาห์
เราและเพื่อนร่วมก๊วนได้ประสบการณ์สนุกสนานที่อยากนำมาเล่าต่อ
แต่…
ถึงคันมืออยากเขียนแค่ไหนก็ต้องอดใจไว้ก่อน
เพราะมีภารกิจต้นฉบับรออยู่กองพะเนิน
จึงทำได้เพียง…
ส่งภาพถ่ายมายั่วน้ำลาย
ส่วนคำบรรยายจะตามมาทีหลัง
ตอนนี้ขอไปปั่นงานหูตูบก่อนเน้อ
แช้บ แช้บ แช้บ…













9 comments so far
Leave a reply
ว่างแล้ว
กลับมาเขียนเล่าเลย ด่วน….
เป็นคำขอร้อง…แกมขอความเห็นใจ
ถ่ายรูปมาสวยเหมือนเดิม ไปที่ไหนเนี่ย
ว้าว…แค่เห็นรูปก็น่าอิจฉาแล้ว
การเดินทางครั้งนี้คงสนุกและมีความสุข
รีบๆ มาแบ่งปันความสุขให้กัน..ไวไวนะ
ใช่ที่เลห์ ลาดัค รึเปล่าเอ่ย กำลังแพลนว่าจะไปอยู่เหมือนกันตอนเดือนตุลา ได้ข่าวว่าที่นั่นเค้ารักษาสิ่งแวดล้อมดี ถุงพลาสติคเป็นเหมือนสัตว์ประหลาดทำลายโลกเลย
รีบมาเขียนเร็วๆ อยากอ่านแล้วว
จะได้ลอกการบ้าน อิอิ
เราเป็นแฟนหนังสือของคุณคิ้วหนาค่ะ ^^
น้องยศอีกแล้วนะ
พี่นุ่น (คิ้วหนา) อยากรู้ว่าพี่เขียนหนังสือมากี่เล่มแล้ว
ถ้ามันไม่เยอะเกินไป น้องยศขอให้พี่ส่งเมล์บอกหน่อยได้ไหม
แล้วเล่มใหม่ล่าสุดคือไรด้วยนะ จะซื้อเป็นของขวัญให้น้อง
ถ้าพี่งานยุ่งก้อไม่เป็นไรนะคร้าบ บ้ายบาย
kampooh และ walkonthesideway
รอก่อน รอก่อน ตอนนี้งานจุกตรู๊ด ว่างขึ้นแล้วมาเขียนแน่นอน
คุณหมูน้อย
ใช่แล้วค่ะ เลห์-ลาดัค อยู่ที่นั้น 8 วัน ยังรู้สึกไม่จุใจเลย
เท่าที่เดินซื้อของ ไม่เจอถุงก๊อบแก๊บนะ
ร้านค้าส่วนใหญ่ใช้ถุงกระดาษหรือไม่ก็ห่อด้วยกระดาษ
แต่เราก็พกถุงผ้าไปอยู่แล้ว…เลย say no ถุงทุกประเภท
ผู้ร่วมทริป
รออ่านอย่างเดียว..กินแรงนิ
มาช่วยกันเขียนช่วยกันเล่าดีกว่า
muutah
ขอบคุณค่ะที่ตามอ่านผลงาน
น้องยศ
ส่วนใหญ่ที่พี่เขียนมันตีพิมพ์ลงในนิตยสารหนะ
ที่ออกมาเป็นเล่มก็มีแค่สองเอง
โลกร้อน ทุกสิ่งที่เราทำเปลี่ยนแปลงโลกเสมอ…เป็นโลกร้อนภาคทฤษฎี
โลกใบเขียวของคิ้วหนา…เป็นโลกร้อนภาคปฏิบัติ
v_v อืมมม ดูภาพแล้วแอบอิจฉา
ตอนนี้อยากไปเที่ยวมากๆๆๆ ที่ไหนก็ได้
ได้มาเห็นภาพเยี่ยงนี้แล้ว รออ่านที่เขียนถึงนะจ๊ะ
ถึง ฝ้าย
เริ่มเขียนแล้วแหละ แต่ด้วยมีเวลาน้อย
แค่ตอนเดียวเขียนไป 3 คืน
ไม่รู้เมื่อไหร่จะเขียนจบ