คิ้วหนาคือใคร
“คิ้วหนา”
เป็นนามจอของคนตัวเล็กๆ ในเมืองใหญ่อันแสนวุ่นวายอย่างกรุงเทพมหานคร
จบปริญญาโทด้านสิ่งแวดล้อมจากมหาวิทยาลัยมหิดล โดยใช้เวลาเรียนทั้งสิ้น ๔ ปีเต็ม
แล้วพาตัวเองเข้าสู่วงการสื่อมวลชนสายสิ่งแวดล้อม ตั้งแต่ช่วงกลางปี ๒๕๔๖
เขียนทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อม ไม่ว่าจะเป็นข่าว สารคดี บทความ เกร็ดน่ารู้
ถึงตอนนี้ก็ยังหลงเสน่ห์กับการงานที่ทำอยู่จนถอนตัวไม่ขึ้น
พร้อมให้คำมั่นกับตัวเองว่า จะพยายามเขียนให้ “ดี” และจะตั้งใจเขียนให้ “ได้ดี”
เมื่อค้นพบว่า…
บทความสิ่งแวดล้อมที่เพียรเขียนลงในนิตยสารและหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์
เป็นตัวหนังสือบนกระดาษที่ถูกเก็บขึ้นชั้นหนังสือก่อนเวลาอันควร
จึงเปิด Blog แห่งนี้ขึ้น ในวันครบขวบปีที่ 30 ของชีวิต
โดยมีเป้าหมายหลัก คือ
ให้เป็นตู้แช่แข็งเพื่อช่วยยืดอายุบทความสิ่งแวดล้อมที่เราเขียน
และอำนวยความสะดวกในการค้นหาบทความสิ่งแวดล้อมผ่านทางอินเตอร์เน็ท
ส่วนเป้าหมายรอง คือ ถ่ายทอดความคิด ทั้งวกวน สับสน ฟุ้งฝุ่นตลบของตัวเอง
และบอกเล่าเหตุการณ์ที่ไม่ได้เกิดขึ้นซ้ำๆ กันในทุกวันของชีวิต
มหาตมะ คานธี เคยกล่าวไว้ว่า
“Be the change you want to see in the world.”
ฉะนั้น ถ้าอยากเปลี่ยนแปลงโลกไปในทางที่ดีขึ้น ก็ต้องเริ่มต้นที่ตนเอง ณ บัดเดี๋ยวนี้
88 comments so far
Leave a reply

มาเคาะประตูบล็อกคิ้วหนาครั้งแรกจ้า
แล้วจะมาเยี่ยมอีกแน่นอน
อะแฮ่ม อะแฮ่ม ชื่อเก๋มากๆ
“โพแดงมี่” ฟังแล้ววัยรุ่นชะมัด..คิก คิก
ต่อมาก็เป็นเรา, เราที่ไม่มีอะไรน่าสนใจในชีวิต มากไปกว่าใช้ชีวิตที่น่าใช้..
เขียนหนังสือมาครึ่งหนึ่งของชีวิต และมีเลขของอายุตัวหลังมากกว่าคุณสองตัว
ตอนนี้ก็เขียนหนังสือ สอนหนังสือ อ่านหนังสือ…
แค่รู้ว่าโลกเดียวกันนี้ มีเพื่อน.. ก็เพลินดีเหมือนกัน ^^
“สุขใจในโลกกว้าง – แต่อ้าวงว้างพอทนได้”
ขอมาร่วมเป็นเพือนด้วยอีกคนครับ
ชอบบทความที่เกี่ยวกับสารคดี สิ่งแวดล้อม..ชอบกลอน ชอบเรื่องสั้น ชอบงานเขียนเหมือนกัน พอจะเป็นเพื่อนกันได้ไหม?
สวัสดีครับ เพิ่งเริ่มเขียนเหมือนกัน แล้วจะแวะมาอีกครับ
ตามมาอ่านเจ้า
ดีใจที่ได้เจอ
แวะมาทักทายหน้าบ้านครับ
ง่า…มาทักทายคนหัวใจสีเขียวเหมือนกันคับ ^^
แต่เจเลิกเข้า wordpress แล้วอะ เพราะเข้ายากดีเหลือเกิน ตอนนี้เลยกลายเป็นหน่งในชุมชนวันสะร่นที่ bloggang แต่จะมาตามอ่านเรื่อยๆ คับ
โย่วๆ
คำของมหาตะมะฯ คมจริงครับ แค่จะดีมากถ้าเราทำตาม
อยากขอสัมภาษณ์คุณคิ้วหนา ลงในนิตยสารอิมเมจ เกี่ยวกับเรื่องคนเขียนเว็บบล็อกค่ะ (แต่ไม่เกี่ยวกับกรณีที่ถูกปล้นบล็อกนะคะ – เป็นเรื่องเกี่ยวกับคนเขียนเว็บบล็อกเท่านั้น) สะดวกหรือไม่สะดวกอย่างไร รบกวนติดต่อกลับที่ noknoo@yahoo.com นะคะ
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
นิด – กองบรรณาธิการนิตยสารอิมเมจ
ทำ blog ได้น่าสนใจมั๊กมาก สะอาดตาดีคับ เรื่องก็น่าสนใจ
เป็นกำลังใจให้นะคร้าบ อ้อ! เรื่องภาวะโลกร้อนผมมีบาง comment อยากเชิญชวนให้ไปอ่านใน blog ของผม http://tatrionline.blogspot.com เป็นแค่ความเห็นที่มองโลกในแง่ร้ายคับ
แวะเข้ามาดูค่ะ มีประโยชน์มากๆ ขอบคุณนะคะที่เขียนเรื่องมีประโยชน์ให้อ่าน
คือว่า…เป็นคนสิ่งแวดล้อมเหมือนกันน่ะค่ะ แต่ความรู้ยังน้อยด้อยศึกษา
อาจจะต้องมาขอคำแนะนำที่นี่บ่อยๆ
แล้วจะเข้ามาเยี่ยมที่นี่เรื่อยๆ นะคะ
ขอบคุณมากค่ะ สำหรับทุกๆ คนที่ให้กำลังใจและเข้ามาทักทายบล็อกแห่งนี้
JJ ไม่เห็นทิ้งลายแทงเข้า bloggang ของตัวเองเอาไว้เลย
เดี๋ยวจะแวะไปเยี่ยมบล็อกคุณ tatri
อยากอ่านความเห็นของคนที่มองโลกในแง่ร้ายเหมือนกัน
ส่วนชะเอม ถ้าอยากรู้เรื่องอะไรที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม ทิ้งคำถามเอาไว้ที่หน้านี้ก็ได้นะ
หากตอบได้ก็จะตอบเอง
แต่ถ้าตอบไม่ได้ จะไปถามผู้รู้คนอื่นๆ มาให้จ้ะ
แวะไปเยี่ยมที่ http://tatrionline.blogspot.com
อ่าน An Inconvenient Truth – An Inconvenient Documentary!! แล้วอยากร่วมแสดงความคิดเห็น
แต่ก็อด เพราะต้องสมัครบัญชีผู้ใช้ Google
อันยอง..!! คุณคิ้วหนา
มาแนะนำตัวค่ะ..ชื่อไก่ขาวค่ะ..
ขอบคุณ.ที่แวะไป..ที่blogเราค่ะ
ว่างๆ..จะมาใหม่..เรื่อยๆค่ะ..!!
สวัสดีครับคุณคิ้วหนา
มาแนะนำตัวครับ
ชื่อท้อปนะครับ กำลังเรียนอยู่ปีสุดท้ายของ ภาควิชาออกแบบอุตสาหกรรม สาขากราฟฟิก ดีไซน์ ที่จุฬาฯครับ แล้วปีสุดท้ายผมต้องทำวิทยานิพนธ์ 1 งาน โดยผมเลือกประเด็นโลกร้อนมาทำ เพราะว่าเป็นคนที่สนใจด้านสิ่งแวดล้อม และอยากที่จะใช้งาน design เข้ามาช่วยเหลือการแก้ไขปัญหาตรงนี้
แล้วก็ได้ซื้อ pocket book (โลกร้อน: ทุกสิ่งที่เราทำ เปลี่ยนแปลงโลกเสมอ) ของคุณด้วย พบว่าชอบอะไีรหลายๆอย่างที่เขียนในนั้นมากเลย
อยากคุยกับคุณคิ้วหนาเพิ่มเติมอีกน่ะครับ เผื่อเราจะได้แลกเปลี่ยนความเห็นกัน
ยังไง ติดต่อผมกลับมาได้ที่ lakari@gmail.com นะครับ
แล้วจะรอครับ
รู้สึกดีใจที่ได้เจอ blog นี้
ต้องขอบคุณ google จริงๆ
ขอบคุณ google ด้วยเหมือนกัน
อย่างน้อยมันก็ทำให้คนข้างบนดีใจ ^_^
ในที่สุดเราก็ได้เจอ เจ้าของหนังสือ โลกร้อนฯ ดีใจจัง
ขอเป็นกำลังใจให้ตลอดไปนะ
ขอบคุณ..ที่ช่วยทำให้…โลกเรา..มีคนใส่ใจมากขึ้น
ด้วยจิตคารวะ
สวัสดีนกสัญจร
ขอบคุณมากๆ สำหรับกำลังใจ
และดีใจที่คุณแวะมาเยี่ยมบล็อกนี้
ด้วยไมตรี ^_^
กลับมาจากเขาชนไก่แล้ว ปลอดภัย สามสิบสอง ยังไม่ถูกแทงจำหน่าย
คิดถึง ก็เลยแวะมาหา ^^
แล้วผลเป็นไงบ้าง
ติดดาวหรือยังเนี่ย
อย่าลืมเล่าสู่กันฟังเด้อ
ดีค่า พี่นุ่น จำเบนจี้ได้มั้ยคับ~*
จี้ได้หนังสือแล้วค่า[{[ ได้นานแล้วแหละ..แหะๆ ]}]
ขอบคุณมากขอรับ…มีสาระจริง
เอาไว้อนาคตจะไปขอเนื้อที่ซักคอลัมน์นะคะ
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยฮับ…-ll-’
เพิ่งแวะมาblogพี่นุ่นนี่แหละ..น่ารักจัง.. จะมาบ่อยๆนิ
P$…๑.พี่นุ่นซองที่บอกว่าย่อยสลายด้วยแสงอาทิตย์..แปลว่าตากแดดแล้วก็ย่อยหรอ.. โอ้ว..0o0เด๋วจาลองดูนะ
๒.เรื่องคอลัมน์ในอนาคตนั้นพูดจริงๆนะฮับ…แหะๆ
๓.สรุปว่าที่พูดกันมาเนี่ยพี่นุ่นจำจี้ได้มั้ยเนี่ย??!!
เข้ามาให้กำลังใจค่ะ เพิ่งได้หนังสือมา3วัน ตอนนี้อ่านจบแล้ว มีประโยชน์มาก ขอให้ทำงานดีๆอย่างนี้ออกมาอีกนะคะ ชอบสีหนังสือคะ เพราะชอบสีเขียว อิอิ
ขออนุญาตreviewหนังสือเล่มนี้ในblogนะคะ ขอบคุณค่ะ
ตอบน้องเบนจี้
หน้าตาของน้องเบนจี้อาจจะเลือนๆ ไปแล้วในความทรงจำของคนอายุขึ้นเลข 3
แต่เรายังจำได้นะว่า เจอเบนจี้ในงานเสวนาของ paper ranger
.
.
ตอบ dinkyZooZa
ขอบคุณมากๆ สำหรับกำลังใจ
และขอบคุณที่หยิบหนังสือเล่มนี้ไปรีวิวในบล็อก
ตามไปอ่านแล้วแหละ ชอบประโยคนี้มากๆ
“เพราะจิตสำนึกไม่ใช่ถั่วงอก ที่จะปลูกแล้วขึ้นง่าย แม้จะรับรู้ถึงความสำคัญของปัญหานี้เพียงใด แต่ขาดซึ่งการลงมือกระทำ สิ่งที่รู้ไปก็เป็นแค่เพียงข้อมูลที่ไหลลื่นผ่านสมอง”
เรียนคุณคิ้วหนา
จะขออนุญาตนำเรื่องและภาพของคุณไปเผยแพร่บ้างได้ไหมคะ ดิฉันกำลังเขียนหนังสือด้าการอนุรักษ์สัตว์ป่าและพันธุ์พืช สำหรับเยาวชน โดยกรมอุทยานแห่งชาติให้การสนับสนุน จะพิมพ์แจกโรงเรียน ไม่ใช่พิมพ์เชิงการค้า และไม่ได้คัดลอก คงเป็นเพียงการอ้างอิง ซึ่งจะใส่ที่มาของภาพและบทความ
ขอบคุณค่ะ
ประไพศรี
สวัสดีค่ะคุณคิ้วหนาถ้าเราจะติดต่อคุณคิ้วหน้า
เราติดต่อได้ทางใดบ้างคะ
ถ้าจะนัดสัมภาษณ์น่ะ
จากนิตยสารมาร์ค่ะ
ถึงคุณประไพศรี สงวนวงศ์
ขอโทษนะคะที่เข้ามาตอบช้า (ช่วงยุ่งมากๆ เพิ่งจะผ่านพ้นไป)
ยินดีให้นำบทความไปเผยแพร่ค่ะ ^_^
หากต้องการภาพที่ชัดเจนกว่า หรือความละเอียดมากกว่าที่แปะไว้ในบล็อก
ส่งเมล์มาบอกนะ จะส่งภาพต้นฉบับไปให้
ปล. อ้างอิงที่มาโดยใส่แค่ http://myfreezer.wordpress.com ก็ได้นะคะ
ถึงคุณอ้อน้อย
ส่งอีเมลไปแล้วนะ
หวัดดีปีใหม่จ้ะ – - ไปเที่ยวไหนมา
ไปตะลุยทำงานมาสิท่า
รักษาเนื้อรักษาตัว เด้อ ^^
(มาไม่ทัก เดี๋ยวจะหาว่ารักไม่จริง)
ปีใหม่เริงร่าได้ไม่เต็มที่
เพราะมีงานพอกเต็มหาง
เฮ้อ…ยังไม่สำเร็จลุล่วงเลยเนี่ย
งานเยอะเหรอ หายไปเลยนะ ช่วงนี้ – -
แฮ่ม, แล้วพักผ่อนมั่งหรือเปล่า
ว่างๆ ก็แว้บไปกินกาแฟ ริมเจ้าพระยาดิ
งานก็พอสมควร พักผ่อนก็พอสมควร
แต่เซ็งมากกกกกเพราะคอมเจ๊ง
อัพบล็อก อ่านบล็อกในช่วงเวลาค่ำคืนไม่ได้เหมือนเดิม
ขอบคุณเฌลที่แวะมาทักทาย
ปล. ขอสารภาพว่าไม่ได้แวะไปบล็อกเฌลนานแล้ว
สวัสดีครับพี่คิ้วหนา
ตามมาอ่านบล๊อกของพี่จากคนที่นำไปโพสต์บนประชาไทครับ
ว่างๆ ลองไปเยี่ยมเยียนและติชมผลงานเล็กๆ ของผมได้ที่
landtrek.multiply.com นะครับ
ลงท้ายด้วยสุนทรจน์ของคานธีเสียด้วย งั้นผมเอาบ้างนะครับ (แต่ไม่รู้ว่าภาษาอังกฤษเขาว่าไง)
“โลกมีเพียงพอสำหรับทุกคน แต่ไม่เพียงพอสำหรับคนโลภเพียงคนเดียว”
ขอบคุณครับ
สวัสดีน้องขวัญข้าว
แวะเข้ามาแล้วทำตัวตามสบายเลยนะ
http://www.lensociety.com/th/
น่ารักดี เอามาฝาก เรื่องของโลก
ขอบใจจ้ะ
บังเอิญจริงๆเปิดมาเจอblog นี้แบบ..งง…งง เลย เพราะกําลังค้นหาข้อมูลป.นิวซีแลนด์ ด้วยgoogleอยู่น่ะค่ะ… แหม! ก็มาเจอของดีซ๊ะแล้วดีใจมากขอเป็นผู้มาเยี่ยมรายใหม่ด้วยคนน๊ะค๊ะ..จะเข้ามาดูblog(ด.ช.)คิ้วหนาบ่อยๆค่ะชื่อblogน่ารักดีน๊ะค๊ะ
ถ้ามีข้อมูลของป.นิวซีแลนด์อีกรบกวนส่งข่าวบ้างน๊ะค๊ะว่าจะไปประมาณ พ.ค.นี้น่ะค่ะ
ถึงคุณ titang
ไหนๆ ก็หลงเข้ามาแล้ว แวะอ่านโน่นนี่ไปก่อนนะ
ส่วนเรื่องราวของทริปนิวซีแลนด์ ยังเขียนตอนต่อไปไม่เสร็จเลย
โปรดอดใจรอ..
สวัสดีครับ ช่วย Delete บล็อกนี้หน่อยครับ (((ไม่ชอบ)))
ขอบคุณที่ไม่ชอบ
ดีจร้า พึ่งมาเปิดเจอตอนหาเรื่อง Green read
บลอคมีประโยชน์ดีออก เก็บเอาไว้นะค่ะ
อย่าลบเลย ของดีต้องสนับสุนน
ของเสีย(คนนิสัยเสีย)ก็ต้องกำจัด
แต่ต้องเลือกกำจัด ว่าจะกำจัดแบบไหน
เหมือนของรีไซเคิล
แต่บางทีของเสีย (คนนิสัยเสีย)
ก็ไม่สามารถนำมาทำประโยชน์อะไรได้เลย
ถึง ฝ่าย Support
เราไม่มีทางปิดบลอคนี้ง่ายๆ หรอก
ขอบคุณที่มาสนับสนุนให้อยู่ต่อไป
เพิ่งอ่านพบ คิดถึงคุณคิ้วฯ ขึ้นมาทันที
http://www.zickr.com/non-fiction/a-1
: )
ขอบคุณที่คิดถึงเน้อ
แวะมาเยี่ยมเยือนจ้า
อยากได้ hits เยอะๆ อย่างคุณครับ ทำยังไงครับ
เพิ่งหัดเขียนblogค่ะ เข้ามาอ่าน และชอบค่ะ
น่าสนใจมากๆ
สำหรับผู้หัดเขียน…
ขอให้มีความพยายามกันต่อไป ^_^
ผมอยากจะติดต่อเป็นการส่วนตัวกับคุณคิ้วหนานะครับ
เป็นเรื่องด่วนมากๆ หากได้รับการให้คำปรึกษาจะเป็นเรื่องที่ดีมาก
เนื่องจากผมมีโอกาสได้เข้าถึงเรื่องเกี่ยวกับที่คุณคิ้วหนาเขียนถึง(ที่มาของการเข้าถึงเรื่องราวและรายละเอียดจะบอกในภายหลังเป็นการส่วนตัว แต่อยากให้ติดต่อโดยด่วนนะคับ เน้นว่าด่วนมากๆ)
ปล. ผมตามอ่านเนื้อหามาพอสมควร แต่อยากจะขอพูดคุยเป็นการส่วนตัวมากกว่าเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นด้วยน่ะคับ
email -> kyoshirozung@hotmail.com
สวัสดีค่ะ คุณคิ้วหนา
เพิ่งเข้ามาเยี่ยม+ชมครั้งแรกค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ เพราะเวปเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม(จริงๆ)ในไทยไม่ค่อยมี แล้วจะเข้ามาเยี่ยม+ชมบ่อยๆนะคะ จะรออ่านเรื่องดีดีที่มีอีกเรื่องหนึ่งในโลกใบนี้จากคุณคิ้วหนานะคะ(โลกใบเขียวของคิ้วหนา)
ปล.ถ้าไม่รบกวนจนเกินไปรบกวนตอบมาที่เมล์ที่แจ้งไว้จะได้ไหมหนอ(จะรอนะคะ)
ถึงเพื่อนอากู๋
ขอบคุณค่า สำหรับกำลังใจ
หวัดดีค่ะ วันนี้ฝนตกไปตากฝนที่ไหนมาหรึป่าวคะ
ยังไงก็รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ไม่ค่อยได้เจอกันเลยเป็นห่วงค่ะ
สวัสดีค่ะ
พึ่งได้เข้ามาเยี่ยมบอร์ดเป็นครั้งแรก
อยากบอกว่าชอบหนังสือมากเลยค่ะ
ทำให้หนูรักโลกและรักษ์โลกขึ้นอีกเป็นกองเลย
หนูลองเริ่มใช้วิธีที่พี่เล่าลงในหนังสือดูบ้างแล้ว
อย่างปลูกต้นถั่วงอก
เพิ่งปลูกวันนี้ตอนเช้าสดๆๆร้อนๆๆเลย
555555.
หนูเลยอยากทราบว่า
ต้นถั่วงอกขึ้นง่ายไหมค่ะ
เพราะหนูกลัวไม่ขึ้นอ่ะค่ะ
ชอบงานเขียนนะ เอาใจช่วยค่ะ
ถึงน้องต้นอ้อและคุณฝ้าย
ขอบคุณมากๆ ที่แวะมาบอกกล่าวความรู้สึกหลังจากอ่านหนังสือของเราจบ
แค่คำสั้นว่า “ชอบ” …กำลังใจก็เบ่งบานขึ้นมาเลยเชียว
ไม่ใช่แค่ชอบน่ะค่ะ
ชอบมากเลยด้วยค่ะ
แล้วตอนนี้หนูทำอะไรอีกหลายๆๆอย่างเพิ่มขึ้นด้วยน่ะค่ะ
อยากให้น้องต้นอ้อพยายามลดรอยตีนฝากโลกต่อไปเรื่อยq ..สู้ สู้จ้ะ.. ^_^
สวัสดีค่ะ ชอบหนังสือของคิ้วหนาทั้ง2เล่มมาก
ตอนนี้หาซื้อเล่มโลกร้อนฯยากจัง
ขออีเมลคุณคิ้วได้มั้ยคะ
อยากคุยหลังไมค์ อิอิ
หนังสือโลกร้อนฯ ไม่แน่ใจว่าตามร้านหนังสือจะยังมีวางขายอยู่รึเปล่า
ถ้าจะให้ชัวร์ ติดต่อไปที่มูลนิธิโลกสีเขียวเลยดีกว่าค่ะ ^_^
สู้ สู้
วันนี้มีเวลา เลยเข้ามาอ่าน คิดถึง อยากคุยนะ จะโทรคุยก็เกรงใจ
จะอีเมลก็ไม่มีแอดเดรส งั้นขอแอดเดรสด้วยน้าาา
อ่านแล้วต้องรีบเมลไปหาพี่โดยด่วน
ปล. แหม…คนกันเองแต๊แต๊ มิควรเกรงใจขนาดน้าน ^_^
สวัสดีค่ะพี่คิ้วหนา..
หนูเป็นนักศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์..และกำลังทำรายงาน ภายใต้หัวข้อ
ความไม่เป็นธรรมในสังคมนำมาซึ่งปัญหาเศรษกิจ..หนูสนใจเรื่องความเป็นธรรมที่ชาวบ้านมาบตาพุดเจอ
เรื่องของเรื่องก็คือ ในการเขียนรายงานนั้น จำเป็นต้องมีเชิงอรรถหรือหนังสืออ้างอิงด้วยค่ะ
โดยอาจารย์ห้ามนำมาจากอินเตอร์เนตโดยเด็ดขาด
จึงขอถามพี่ว่าบทความเหล่านี้พี่ได้เขียนลงหนังสือหรือเปล่าค่ะ..และพวก ข้อมูลสารตกค้างนั้นพี่อ้างอิงจากที่ไหนเหรอค่ะ หนังสืออะไร..รบกวนด้วยน่ะคะ่
สนใจเรื่องนี้จริงๆ…ขอบคุณมากค่ะ
ปล.ที่พอรู้มาหนังสือ โลกร้อน ทุกสิ่งที่เราทำเปลี่ยนแปลงโลกเสมอ
แล้วยังมีเล่มอื่นอีกไหมค่ะ
รบกวนด้วยค่ะ
princess_6655@hotmail.com
ข้อมูลเกี่ยวกับมาบตาพุด
ส่วนใหญ่อ้างอิงมาจากงานวิจัยของ “มูลนิธินโยบายสุขภาวะ”
น้องสามารถโทรไปขอข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ 0-2951-0616, 0-2951-0683 และ 0-2951-0594
ปล. หนังสือโลกร้อน ไม่ได้เขียนถึงมาบตาพุดเลยค่ะ
สวัสดีค่ะ บังเอิญว่าเป็นชอบอ่านบทความน่ะค่ะ เปิดไปเปิดมามาจ๊ะเอ๋
กับพี่เข้า (จากการแนะนำตัวเองด้านบนเลยถือโอกาสเรียกพี่)
อ่านจนตาลายแต่ยังอยากอ่านอ่ะนะ ห้า ห้า
กว่าจะตัดสินใจพิมข้อความทักทาย คนใจดีที่มีชีวิตเพื่อคนอื่น^^
ดีใจจังอย่างน้อยก็ได้ทักทาย
ดีใจค่ะ ที่หลงเข้ามาแล้วชอบ ^_^
อ่านแล้วแลกเปลี่ยนความเห็นได้ตามสบาย…
เพราะที่นี่เปิดกว้างสำหรับทุกคน
สวัสดีคร้าบพี่คิ้วหนา เอิ้กๆ…?
ผมอ่านะชื่อน้องยศ ไม่รู้ว่ายังเรียกว่าน้องได้ไหม
555+ เรียกได้ดิเนอะๆ…* ตอนนี้ผมอยู่ปี 4 แล้ว
ผมเรียนอยู่ที่นครปฐม ม.คริสเตียน ไม่รู้จะรู้จักไหม
ก้อมหาลัยมันบ้านนอกอ่านะ อิอิ
ผมได้อ่านหนังสือโลกใบเขียวของพี่ชอบมากๆ…เลย
อยากเกิดมาเป็นพี่จริงๆ…แต่ชีวิตผมก้อมีเรื่องสนุกไม่น้อยกว่าพี่เท่าไรหรอก
เนอะๆ…* เรียกได้ว่าชีวิตติดดินอะนะ บ้านของผมอยู่ที่ประจวบฯ…คร้าบ
โตมากับสับปะรดก้อเพราะไอสับปะรดนี่แหละทำให้ผมโตมาได้
แล้วก้อยังเป็นมันอีกอะนะที่ส่งผมจนใกล้จะเรียนจบแล้ว
ผมอยากจะพิมเยอะๆ…จังเลยไม่รู้พี่จะได้อ่านไหม
พอแล้วดีก่า ไว้วันหลังน้องยศจะเข้ามาบรรยายความรู้สึกดีดีใหม่
ถ้าพี่คิ้วหนาได้อ่านข้อความนี้แล้วอย่าลืมน้องยศนะ (ย้ำ)*ห้ามลืมเด๊ดขาด อิอิ
ขอให้พี่มีความสุขมากๆ…นะและสัญญาว่าจะติดตามหนังสือพี่ตลอดไปเร้ยยยย
สวัสดีน้องยศ
ดีใจที่อ่านหนังสือแล้วชอบ (ปล. ชอบแล้วอย่าลืมนำไปปฏิบัติบ้างนะ)
แวะมาบล็อกเมื่อไหร่ ฝากข้อความถึงพี่ได้เสมอ
ได้อ่านทุกข้อความแน่นอน…แต่จะช้าหรือเร็วนั้นอีกเรื่องนึง
ยินดีที่ได้แลกเปลี่ยนตัวหนังสือจ้ะ
คร้าบๆ…? พี่คิ้วหนา อิอิ
อยากบอกว่าทำตามไปหลายข้อมากมาย
แต่ชอบมากๆ…เลย “Garden Junk” เนี่ย
555+ แบบว่าตอนนี้เรียนแล้วต้องอยู่หอเลยไม่มีเวลาทำเลย
อยากทำมากมาย “Garden Junk” เอิ้กๆ…*
อยู่บ้านอ่านะมีเพียบเลย ว่าแต่พี่เล่นเอ็มไหมอ่า
ถ้าพี่เล่น Msn นะ แอดมาหาน้องยศด้วยนะ
“yodoyodo_141@hotmail.com”
แล้วน้องยศจะรอน้าคร้าบ อิอิ
อย่าแอดเลยคร้าบน้องยศ
หนึ่งปีพี่ออนเอ็มประมาณ 2 ครั้ง..หรือน้อยกว่านั้น อุอุ
คร้าบๆ…*
มาแว้ววววววน้องยศไม่ได้เข้ามาดูหลายวันเลย
ตอนนี้กำลังสอบอยู่ง่า ค่ำเครียด
วันๆ…ไม่ได้ไปไหนอยู่แต่กะตัวหนังสือนี่
ปวดหัวมากมายเลย พอใกล้จะจบแล้วงานก้อเยอะอ่าพี่
ข้อสอบออกมาก้อย๊ากกกกกยากเหมือนโดนแกล้ง แงแง
ต้องต่อสู้ต่อไปวันนี้สอบไป 2 วิชายากๆ…ทั้งนั้นเลย
ที่เหลืออีก 3 วันเป็นวิชาที่สบายๆ…และ อิอิ
เริ่มจะสบาย ฮาฮา ไปแล้วเดี๋ยวสอบเสร็จจะเข้ามาใหม่นะคร้าบ
บ้ายยยยยยบายนะคร้าบ พี่คิ้วหนา…*
สอบเสร็จรึยังเนี่ย สู้ๆ เน้อ
เอ้ออ เพิ่งเห็นว่าเพื่อนเรารูปนี้ “ดูดี” เชียว
คนกันเอง
อวยกันเอง
..ก็เขิลวุ้ย
หวัดดีคร้าบพี่…*
ใกล้แล้วพี่แต่ยังเหลือพรุ่งนี้อีกตัวนึงอ่า
เหลือตัวที่ยากด้วยอ่า ค่ำเครียดอยู่
นี่มาพักคลายเครียดนะเนี่ย อิอิ
สอบเสร็จเดี๋ยวได้กลับบ้านแล้ววันแม่ที่ใกล้จะถึงนี่
เอิ้กๆ…? คิดถึงแม่มากมาย
ยังไม่รู้เลยว่าจะซื้อของขวัญอารายให้แม่ดี
ว่าจะไม่ซื้อแล้วเนี่ยเดี๋ยวแม่บ่น บ่นว่าไรรู้ไหม
เอาเงินแม่ไปซื้อแล้วก้อมาขอเงินแม่ เหอๆ…!
กลับบ้านไปกอดแม่ก้อพอแล้วเนอะๆ…พี่เนอะ
อยากกลับบ้านไปกินสับปะรดที่บ้านด้วยอ่า
พี่นุ่น(คิ้วหนา)ชอบกินสับปะรดไหม เอิ้กๆ…*
บ้านน้องยศเต็มเลยน้า…* ไร่สับปะรดอ่าที่ประจวบคีรีขันธ์(สามร้อยยอด)
เยอะแล้วมั่งเนี่ย เหอๆ…? ไปแล้วพี่นุ่น อ่านหนังสือต่อแว้วววว
ไว้วันหลังเข้ามา Comment ให้พี่อ่านอีกเนอะๆ…*
พอดีว่าช่วยน้องทำรายงานเรื่องยูคากับความไม่เป็นธรรมของโรงงานผลิตกระดาษเอเอผมอึดอัดใจมานานแล้วด้วยหลังจากดูโฆษณาทางทีวีอยากขอคำปรึกษาเชิงปรับทุกข์ตามหัวข้อดีกว่านะครับจะได้เห็นทอปปิกชัดเจนช่วยส่งความเห็นเป็นข้อๆก้อดีนะครับ
1.หลังจากค้นข้อมูลในเนตมาพอสวมควรกลับได้รับข้อมูลบิดเบีอนแยะมากทุกเวปไซ์มีข้อแก้ต่างของข้อเสียทุกเวปไซด์ บ.เอเอเก่งมากจ้างคนคอยบิดเบือนข้อมูลทุกเวปแม้กระทั่งวิกิพีเดีย แม้กระทั่งงานวิจัยที่บ.เอเอให้ทุน/ที่มันผิดตั้งแต่การตั้งหัวข้อวิจัยเพื่อเข้าข้างข้อดีและกลบข้อเสียเช่น
2.การดูดซับก๊าซพิษที่อ้างว่าดีแสนดีทำไมไม่มีการเปรียบเทียบกับไม้ตัวอื่นด้วยล่ะเช่นสะเดาเทียม ยางพาราหรือพืชอื่นๆที่ปลูกแถวคันนาได้ที่ใบไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม มันจะเข้าข่ายดื่มยาพิษแก้กระหายนะครับ
3.มีคนบอกว่าปลูกพืชเชิงเดี่ยวบางตัวทำลายระบบนิเวศน์และความอุดมสมบูรณ์ของดิน
มากกว่ายูคาเช่นอ้อย มันสำปะหลัง ผมคิดว่าทำลายมากกว่ากันคงไม่เท่าไหร่ แต่ผลผลิตที่ได้อันไหนคุ้มกว่ากันระหว่างกระดาษ กับน้ำตาลที่เราต้องกินต้องใช้อยู่ทุกวัน น้ำตาลที่มีระบบเศรษกิจหลากหลายไม่ใช่โรงงานกระดาษแค่ยี่ห้อเดียว แล้วคุ้มไหมที่ปลูกในแผ่นดินเราแต่กลับจะส่งออกด้วยในอนาคต (นีขนาดยังไม่มีผลวิจัยที่ชัดเจนว่าอ้อยทำลายความสมบูรณ์ของดินมากกว่ายูคา)
4.ทางตัวแทนบ.เอเอบอกว่าปรับปรุงพันธุ์ใหม่ทดลองปลูกบนคันนาแล้วได้ผลเร็วขึ้นได้ไม้มากขึ้น/จะไม่เร็วได้ไงน้ำก้อดีดินก้อดีไม่ได้ปลูกในที่เสื่อมโทรมเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ฉลาดมากที่หาทีมวิจัยหาแหล่งปลูกใหม่ได้อย่างเหมาะสม ไร่นามีมากชาวนาก็จนทุกอย่างลงตัว/ทำไมรัฐไม่ส่งเสริมให้ชาวนาทำนาได้ดีก่วานี้ล่ะ ถ้าแจกรถเกี่ยวข้าวรถปลูกข้าวอัตโนมัติตั้งแต่โครงการกู้เงินหนึ่งต.หนึ่งผลิตภัณท์ป่านนี้คงลืมตาอ้าปากกันได้บ้างแล้วนี่เม็ดเงินสูญเปล่าเพราะเอาเงินไปซื้อมือถือซื้อมอเตอร์ไซด์ เราจะมีสามจีใช้แต่ชาวนายังใช้แรงเหมือนวัวเหมือนควายอยู่เลย
5.แล้วชาวนาที่มีผลกระทบจะได้ร้องแร่แห่กระเฌอทางเนตหรือเปล่าทำไมทางบ.เอเอไม่มีตู้ปณสำหรับร้องเรียนผ่านสื่อมวลชลล่ะถ้าแน่จริง
6.บางครั้งผลเสียไม่ได้มาเดี๋ยวนั้นแต่เราก็ต่างรู้ว่ามันต้องมีไม่มากก็น้อยอย่างดีดีทีกว่าจะรู้ก้อใช้กันทั่วโลกแล้วเป็นมะเร็งกันเพียบ แล้วสมควรจะเสี่ยงเหรอ
7.ทางออกสำหรับชาวไร่ชาวนาล่ะ เห็นเพื่อนบ้านปลูกขายกันโครมๆใช้หนี้ได้มีรถขับ พวกเราที่คัดค้านในนี้มีตังค์ทั้งนั้นไม่งั้นเล่นเนตไม่ได้หรอก แล้วอะไรคือทางออก?ไร่นาสวนผสมคงไม่พอกินเราต่างก็รู้ว่าเราไม่สามารถพอเพียงได้ในยุคนี้ จะปลูกทุกอย่างไว้พอกินเหลือแล้วเอาไปขายหรือแลกกับเพื่อบ้านมันใช้ไม่ได้แล้ว มันไม่ทันแล้ว
8.มันไม่บริสุทธิ์ตั้งแต่คุณเปลี่ยนชื่อเพื่อกลบข้อเสียแล้ว ถ้าแน่จริงใช่ชื่อเดิมสิแล้วบอกข้อเสียเหล่านั้นว่าตอนนี้คุณได้แก้ไขมันแล้ว ไม่ใช่เปลี่ยนชื่อแล้วหาข้อดีมากลบทับทั้งที่ข้อดีเหล่านั้นหญ้าข้างทางก็มีเช่นคุณ น่าสงสารชาวบ้าน(ไม่ใช่โดนหลอกนะ)แต่ไม่มีทางออกต้องดื่มยาพิษแก้กระหาย ขอยืดอายุไปหน่อยล่ะกัน โลกมันเปลี่ยนไปแล้ว คงต้องยอมรับมันใช่ไหม
ตั้ง blog มาตั้ง 2 ปีแล้วพึ่งมาเห็น ต้องขอแสดงความชื่นชม ยินดี และต้องขอบคุณให้กับคุณคิ้วหนาด้วยครับ ที่ประเทศไทยยังมีคนดีๆอย่างนี้ ทำเพื่อสังคมส่วนรวมโดยไม่ได้ผลตอบเป็นทรัพย์สินใดๆ ใจจริงๆ ขอแสดงความนับถือครับ
ขอบคุณค่าสำหรับความยินดี
ดีดีดีดี
พี่คิ้วหนา
*-*
ขอบคุณที่แบ่งปันเรื่องดีๆ อย่างนี้ให้อ่าน จะแอบมาตามอ่านเรื่อยๆ ค่ะ
ขอบคุณค่ะที่แวะมาอ่าน
แต่ช่วงนี้หัวหมุนกับงาน แทบไม่ได้แวะมาอัพเดทบล็อกเลยอะ
เราก็เป็นอดีตเอ็นจีโอที่ผันตัวเองมาอยู่ต่างจังหวัด มีสามี และกำลังจะมีลูก รับจ๊อบทำอาร์ตเวิร์คหนังสือให้สำนักพิมพ์ทางเลือกสองสามแห่ง ได้เข้ามาอ่านบล็อคของคุณคิ้วหนาเพราะเสิร์ชหาคำว่า ผ้าอ้อมผ้าซักได้ แล้วก็มาเจอบทความของคุณ ดีจังค่ะ ขอชื่นชม เพราะคนมักคิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องเล็ก หรือไม่ก็ไม่เคยคิดอะไรเลย เรากำลังจะเป็นคุณแม่ในไม่ช้านี้ และเราก็รู้ว่าปัญหาเรื่องแพมเพิร์สนี่มันหนักหนาอยู่ เพราะฉะนั้นเราก็เลยอยากช่วยลดภาวะขยะพวกนี้บ้าง
ได้ไปคอมเม้นท์ไว้ในกระทู้เรื่องผ้าอ้อมอยู่ แต่ตั้ง 2 ปีมาแล้วเนอะ ไม่เป็นไรหรอก เผื่อใครเสิร์ชมาเจอก็คงได้อ่านอีก
นี่จะเป็นอีกบล็อคนึงที่เราจะติดตามอ่านประจำค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
ยินดีต้อนรับว่าที่คุณแม่อุ๋ยเข้าสู่บล็อกแห่งนี้ค่ะ
แวะมาเยี่ยมบ่อยได้ตามอัธยาศัย
ไม่ต้องเกรงใจ ไม่เก็บค่าผ่านประตู
ปล. ต้องขอบคุณกูเกิ้ลอีกแล้ว ที่พาคนอ่านหน้าใหม่ๆ เข้ามาที่นี่
เรื่องหมาๆ ไม่เขียนเพิ่มเลยนะ…
ตอนนี้ยังนึกเรื่องหมาไม่ออก
มัวแต่ทำงาน งาน งาน