หนึ่งดี + หนึ่งเกือบดี

วันนี้ไปรับร่มที่ส่งซ่อม
อ๊ะ อ๊ะ…หลายคนไม่รู้ล่ะสิว่า ร่มพังก็ส่งซ่อมได้เหมือนกัน

ร้านที่ว่านี้ชื่อ “เซียงไถ่” ตั้งอยู่บนถนนจักรเพชร
เรียกได้ว่าเป็นแหล่งอะไหล่ร่มสารพัด
เราพาร่มเจ๊งมาชุบชีวิตที่นี่เป็นครั้งที่ 3 แล้ว

ว่าด้วยทฤษฎีความสนุก

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องใดก็ตาม แค่คิดว่าทำแล้ว “สนุก” คนส่วนใหญ่ก็เริ่มสนใจอยากจะลอง
ยิ่งถ้าลงมือทำแล้ว มันเกิดสนุกขึ้นมาจริงๆ อย่างที่คิดเอาไว้
ยิ่งชวนให้ทำซ้ำอีกหลายต่อหลายครั้ง…
ทำซ้ำจนกลายความเคยชิน พฤติกรรม นิสัย หรืออะไรก็แล้วแต่จะเรียก

เชื่อว่ามนุษย์ทุกคนเป็นเช่นนี้เสมอ อาจต่างกันบ้างในรายละเอียดการให้นิยามความสนุก
เพราะเรื่องสนุกของเราอาจไม่สนุกสำหรับเขา
และเรื่องสนุกของเขาก็อาจไม่สนุกสำหรับเรา…ก็เป็นได้
แต่รวมๆ แล้ว ถ้าคนส่วนใหญ่เห็นว่าสนุก มันก็มักจะสนุกจริงๆ นั่นแหละ

แล้วอย่างการรณรงค์ให้ช่วยกันดูแลโลกล่ะ
จะสามารถทำให้คึกคักสนุกสนานมากกว่าแค่พูดปาวๆ ว่า
“ปิดไฟ ใช้ถุงผ้า แอร์ 25 องศา ปลูกต้นไม้” ได้หรือไม่

ขึ้นบันได…ทำไม

ก้าวซ้าย ก้าวขวา
ก้าวซ้าย ก้าวขวา
ขึ้นบันไดกันเถิดหนา
คาร์บอนลดลง…ชะเอิงเอิงเอย

ปล. เราขึ้นบันไดได้สูงเท่าสิ่งใดกันบ้าง…คลิปนี้มีคำตอบ

โลกป่วยด้วยพลาสติก

ย้อนกลับไปประมาณ 50-60 ปีที่แล้ว
ในช่วงแรกที่พลาสติกปรากฏตัวขึ้นบนโลกใบนี้
คงไม่มีใครคิดว่า นอกจากสะดวกสบายใช้งานแล้ว
มันจะสร้างความเดือดร้อนอะไรได้มากมาย

แต่เมื่อมาถึงวันนี้ เห็นชัดแล้วว่า พลาสติกเปลี่ยนนิสัย “ใช้ซ้ำ” ของผู้คนทั่วโลก
ไปสู่พฤติกรรม “ใช้แล้วโยนทิ้ง” มากขึ้นเรื่อยๆ
องค์ประกอบส่วนใหญ่ของขยะที่เคยเป็นพวกย่อยสลายได้
จึงถูกแทนที่ด้วยพลาสติกตายยาก!

และการโยนทิ้งให้พ้นไปจากรัศมีของสายตาก็ไม่ได้หมายความว่า ขยะพลาสติกถูกกำจัดจนหมดสิ้น เพราะในความเป็นจริงมันแค่ถูกขนย้ายไปอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกใบนี้
ฝังกลบอยู่ใต้ดิน? ส่งเข้าเตาเผาขยะ? สุมอยู่ในกองขยะข้างทาง?

และที่แน่ๆ ขยะพลาสติกจำนวนไม่น้อยถูกลมหรือน้ำพัดพาลงสู่ท้องทะเล
ผลลบตามมามิใช่เพียงมลพิษทางสายตาที่ลดทอนความงามของธรรมชาติ
แต่ยังรุนแรงถึงขั้นคุกคามหลายชีวิตในห่วงโซ่อาหาร
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง…กลุ่มที่เริ่มต้นลำดับขั้นการกินจากแหล่งอาหารในท้องทะเล

คลิปวิดีโอเรื่อง “ทะเลสังเคราะห์” (Synthetic Seas) ผลงานสร้างสรรค์ภายใต้ความร่วมมือของมูลนิธิเพื่อการวิจัยทางทะเลอัลกาลิตา (Algalita Marine Research Foundation)
และบิล แมคโดนัลด์ โปรดักชั่น อธิบายประเด็นน่ากังวลนี้ไว้ค่อนข้างชัดเจน
โดยเปิดเรื่องจากการย้อนสู่ต้นทางอาหารของโลมา
ซึ่งก็คือฝูงปลาตัวเล็กที่กินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร…ทุกอย่างดูปกติดี

ให้ทุกวันเป็นวันของโลก

เผลอแว้บเดียว วันคุ้มครองโลก (Earth Day) เวียนมาถึงอีกแล้ว
ก็ได้อากู๋ (เกิ้น) เนี่ยแหละ…ช่วยเตือนความจำ
โดยเฉพาะโลโก้ปีนี้ โอ้โห..สวยเขียวดูมีชีวิตชีวามากๆ
เมื่อเปรียบเทียบกับที่ออกมาอวดโฉมเมื่อปี 2550 และ 2551

เราคงไม่เขียนถึงที่มาของวันคุ้มครองโลกหรอกนะ
เพราะเคยเขียนไว้ในหน้านี้แล้ว
แค่อยากชวนคุย ชวนทำกิจกรรมหนุกๆ เท่านั้น

โดยส่วนตัว…เราคิดว่า ตอนนี้โลกป่วยหนักแล้วแหละ จะมาคุ้มครองกันแค่ปีละวันคงไม่ไหว
อุปมาเหมือนคนไข้ขึ้นสูง จะมาเช็ดตัวแค่วันละครั้ง คงชักแหงกๆ ซะก่อน
ต้องเยียวยาโดยด่วน ทั้งเช็ดตัวทุกชั่วโมง ดื่มน้ำเยอะๆ และทานยาลดไข้…ไปพร้อมๆ กัน

ถุงก๊อบแก๊บ “G-string”?

เรื่องนี้ส่งมาจาก “อ้วนพี” หนึ่งในผู้อ่านบล็อกที่อยากแบ่งปันประสบการณ์เพื่อโลกใบเขียว

อ้วนพีเป็นสาววัยทำงานที่ติดกาแฟขนาดหนัก
วันไหนไม่ได้เสพคาเฟอีน วันนั้นไม่มีเรี่ยวแรงทำงาน
ออฟฟิศของเธออยู่แถวอนุเสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
เลยแวะเวียนอุดหนุนร้านกาแฟแถวนั้นทุกเช้า
ซื้อใส่แก้วพลาสติก ครอบฝา เสียบหลอดดูด
และสวมทับด้วยถุงพลาสติกหูหิ้ว เพื่อความสะดวกถือ
…เป็นเช่นนี้เรื่อยมา

กระทั่งมาเจอร้านกาแฟในตลาดนัดของโรงพยาบาลพระมงกุฏ
ใช้ถุงก๊อบแก๊บหน้าตาประหลาดเช่นนี้สำหรับหิ้วแก้วกาแฟ

เธอและเพื่อนๆ พี่ๆ ที่ทำงานเลยเรียกมันว่า ถุงก๊อบแก๊บ “G-string”
ตามลักษณะที่ดูละม้ายคล้ายกับ G-string

ก่อนวันน้ำหมดโลก

วันนี้ 22 มีนาคม…เป็นวันน้ำโลก หรือ World Water Day
พอดีกับจังหวะที่ได้อ่านเอกสารน้ำๆ จากเว็บไซต์ของ Unesco
เลยอยากเอาข้อมูลที่น่าสนใจ ไม่ใช่น้ำท่วมทุ่ง มาแปะไว้ในบล็อก…ดังนี้

ภาคเกษตรกรรมบริโภคน้ำมากที่สุด
ร้อยละ 70 ของน้ำจืดถูกดึงไปใช้ในระบบชลประทานการเกษตร

โลกใบเขียวของคิ้วหนา

ตื่นเต้น ตื่นเต้น…กำลังจะออกมาเป็นเล่ม
งานที่เราเขียนแล้วรู้สึก “โป๊” ที่สุดในชีวิต
คาดว่าจะได้ลูบคลำและเปิดอ่านในอีกไม่กี่วันข้างหน้า
ชื่อเรื่องและหน้าตาก็อย่างที่ปรากฏในภาพด้านบน

“The Animals Save the Planet”…ย้ำเตือนสำนึกรักษ์โลก

“The Animals Save the Planet” เป็นสื่อรณรงค์เรื่องโลกร้อน
ที่ยอดเยี่ยมติดอันดับต้นๆ ในใจเรา และน่าจะรวมถึงในใจของใครๆ อีกหลายคน
ที่เคยผ่านสายตากับอะนิเมชั่นสั้นๆ ชุดนี้ ซึ่งแพร่ภาพทาง Animal Planet

source : http://animalssavetheplanet.com/

เพราะเป็นช่องโทรทัศน์ที่โด่งดังมาจากการนำเสนอสารคดีชีวิตสัตว์ทั่วทุกมุมโลก
จึงไม่น่าแปลกใจที่สัตว์หลากหลายชนิดจะได้รับคัดเลือกให้มาเป็นตัวเอก
ในการบอกเล่ากลเม็ดเคล็ดไม่ลับเกี่ยวกับการใช้ชีวิตที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม
เช่น การประหยัดน้ำ การประหยัดพลังงาน การลดใช้เชื้อเพลิง รวมถึงการทิ้งขยะ

และเมื่อคอนเซ็ปต์สัตว์รักษ์โลกตกมาอยู่ในมือของ Aardman Animations studio
ซึ่งโด่งดังมาจากการ์ตูนอะนิเมชั่นเรื่อง Chicken Run และ Wallace & Gromit
งานชิ้นนี้จึงนำเสนอผ่านเทคนิคดินปั้นที่เต็มไปด้วยความสดใสน่ารัก
แฝงไว้ด้วยมุขขำขันที่จะทำให้คนดูเผลออมยิ้มไปตามๆ กัน

ไม่ใช่แค่เรื่องกล้วยๆ

กลายเป็นข่าวฮือฮาในช่วงปลายเดือนตุลาคมปีที่แล้ว
เมื่อชาวญี่ปุ่นแย่งกันซื้อกล้วยหอมจนเกลี้ยงซูเปอร์มาร์เก็ต!!
ปรากฏการณ์กล้วยหอมขาดตลาดเกิดขึ้นในประเทศญี่ปุ่นได้อย่างไร
…และทำไมมันจึงไม่ใช่แค่ “เรื่องกล้วยๆ”

กล้วยหอมครองอันดับผลไม้ยอดนิยมของชาวญี่ปุ่นมานานหลายปี
จากสถิติในปี 2550 ชาวญี่ปุ่นบริโภคกล้วยหอมมากถึง 970,000 ตัน
แต่ความต้องการของผู้บริโภคแดนปลาดิบก็พุ่งพรวดถึงขีดสุดในช่วงฤดูร้อนที่ผ่านมา
เพียงเพราะกล้วยหอมคือเคล็ดลับของการลดน้ำหนักที่ได้รับการบอกต่อว่า…ง่ายและได้ผล

ผู้จุดกระแสแห่กินกล้วยหอมเป็นเภสัชกรหญิงวัย 31 ปีที่ชื่อ ซูมิโกะ วาตานาเบะ
เธอพยายามคิดค้นหนทางกำจัดความอ้วนในรูปแบบที่ไม่ต้องทรมานกับการอดอาหาร
หรือออกกำลังกายจนเหน็ดเหนื่อย
ด้วยเล็งเห็นว่ากล้วยหอมเป็นผลไม้ที่เต็มไปด้วยวิตามินและแร่ธาตุ แต่มีแคลอรี่ต่ำ
ซูมิโกะจึงออกแบบสูตรลดความอ้วนสำหรับฮิโตชิ ผู้เป็นสามี
โดยให้เขากินกล้วยหอมพร้อมน้ำเปล่าเป็นอาหารเช้า
อีกสองมื้อที่เหลือจะเลือกรับประทานอะไรก็ได้ โดยมีเงื่อนไข…
มื้อเย็นต้องเสร็จสิ้นก่อนสองทุ่ม งดของหวานหลังอาหาร และเข้านอนก่อนเที่ยงคืน