ขยะ(ล้น)ทะเล

source : www.seanursery.com

วันเสาร์สัปดาห์ที่สามในเดือนกันยายนของทุกปีถือเป็นวันอนุรักษ์ชายฝั่งสากล
ซึ่งองค์กรพิทักษ์มหาสมุทรจะรณรงค์ให้อาสาสมัครผู้มีใจรักท้องทะเลจากทุกสารทิศทั่วโลก
เข้าร่วมกิจกรรมเก็บขยะทำความสะอาดชายฝั่งทะเลกันอย่างคึกคัก
โดยครั้งล่าสุดจัดขึ้นเมื่อ ๑๙ กันยายนที่ผ่านมา

เร็วเกินไปที่องค์กรพิทักษ์มหาสมุทรจะเปิดเผยผลการเก็บขยะชายหาดอย่างเป็นทางการของปี ๒๕๕๒ อีกทั้งตัวเลขสถิติต่างๆ จากการลงมือลงแรงในปีที่แล้วก็ถือว่ายังไม่ล้าสมัย
จึงขอหยิบยกบางส่วนมาให้ผู้อ่านได้ “ตาโต” กับความรุนแรงของขยะทะเล
…หนึ่งในปัญหาสิ่งแวดล้อมที่หลายคนมองข้ามไป

เพียงวันเดียวในเดือนกันยายน ๒๕๕๑ อาสาสมัคร ๓๙๐,๘๘๑ คนจาก ๑๐๔ ประเทศ
ที่กระโดดเข้าร่วมกิจกรรมทำความสะอาดชายฝั่งในปีที่ ๒๓
สามารถเก็บขยะทะเลได้มากถึง ๓,๔๐๒ ตัน
เทียบเท่ากับน้ำหนักของวาฬสีน้ำเงินซึ่งเป็นวาฬที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกจำนวน ๑๘ ตัว!

ไฟสีเขียวช่วยชีวิตนกอพยพ

นกอพยพหลายล้านตัวต้องบินผ่านน่านน้ำทะเลเหนือเป็นประจำทุกปี
ที่ผ่านมาการบินไกลของพวกมันต้องเจอกับอุปสรรคสำคัญ
นั่นคือแสงไฟในยามค่ำคืนจากแท่นขุดเจาะก๊าซธรรมชาติและน้ำมันดิบกลางทะเล
ซึ่งรบกวนระบบเข็มทิศนำทาง ส่งผลให้นกอพยพหลายร้อยตัวบินชนสิ่งก่อสร้างกลางทะเล
หรือไม่ก็บินวนเป็นวงกลมจนหมดแรงตกลงมาจากท้องฟ้า
สุดท้ายฝูงนกหลงทิศที่ติดค้างอยู่บนแท่นขุดเจาะก็จะตายเพราะขาดอาหาร

ล่าสุด บริษัทน้ำมันและก๊าซสองแห่งของประเทศเนเธอร์แลนด์ค้นพบวิธีแก้ปัญหาแล้ว
…แทบไม่น่าเชื่อว่ามันง่ายแค่เปลี่ยนหลอดไฟเท่านั้น

กาแฟ

• โดยธรรมชาติ กาแฟเป็นพืชที่เติบโตดีภายใต้ร่มเงาของต้นไม้ใหญ่
ทว่าความต้องการผลผลิตที่เพิ่มขึ้นได้สร้างความเปลี่ยนแปลงตั้งแต่เมื่อ ๒๐ กว่าปีที่แล้ว
เมื่อเจ้าของไร่จำนวนไม่น้อยหันมาปลูกกาแฟกลางแสงแดด
ในพื้นที่เปิดโล่งซึ่งตัดโค่นต้นไม้ออกทั้งหมด แทนที่จะปลูกกาแฟปะปนกับต้นไม้ใหญ่เช่นเดิม
เพราะมันเติบโตเร็วกว่าการปลูกใต้ร่มเงา และผลกระทบลูกโซ่ที่ตามมา
จากการหายไปของผืนป่ามากกว่า ๑ หมื่นตารางกิโลเมตรในแถบอเมริกากลาง
ก็คือการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพครั้งใหญ่ของโลก

• ข้อมูลจาก WWF ระบุว่า ในบรรดา ๕๐ ประเทศทั่วโลกที่มีอัตราการสูญเสียพื้นที่ป่าสูงสุด
ช่วงปี ค.ศ. ๑๙๙๐ – ๑๙๙๕ มีมากถึง ๓๗ ประเทศที่เป็นผลมาจากการทำไร่กาแฟ

เต่าหัวค้อน

เต่าหัวค้อน (Loggerhead turtle: Caretta caretta)

Photo : Doug Perrine
Source : http://www.ket.org/pressroom/2007/15/NAAT__002410.html

หนึ่งในเต่าทะเลที่ถูกบรรจุอยู่ในบัญชีแดงชนิดพันธุ์สิ่งมีชีวิตที่ถูกคุกคาม
ขององค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN)
หรือที่เรียกกันว่า “Red List of Threatened Species”
ด้วยสถานภาพสัตว์ที่ “ใกล้สูญพันธุ์”

ด้วยลักษณะของหัวที่มีขนาดค่อนข้างใหญ่
ซึ่งมาพร้อมกับจะงอยปากแหลมคมและขากรรไกรทรงพลัง
อันเป็นเครื่องมือสำคัญในการบดเคี้ยวเปลือกแข็งๆ ของปู หอย และกุ้ง เพื่อกินเป็นอาหาร
ทำให้มันได้ชื่อว่า “เต่าหัวค้อน”

หนึ่งดี + หนึ่งเกือบดี

วันนี้ไปรับร่มที่ส่งซ่อม
อ๊ะ อ๊ะ…หลายคนไม่รู้ล่ะสิว่า ร่มพังก็ส่งซ่อมได้เหมือนกัน

ร้านที่ว่านี้ชื่อ “เซียงไถ่” ตั้งอยู่บนถนนจักรเพชร
เรียกได้ว่าเป็นแหล่งอะไหล่ร่มสารพัด
เราพาร่มเจ๊งมาชุบชีวิตที่นี่เป็นครั้งที่ 3 แล้ว

ว่าด้วยทฤษฎีความสนุก

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องใดก็ตาม แค่คิดว่าทำแล้ว “สนุก” คนส่วนใหญ่ก็เริ่มสนใจอยากจะลอง
ยิ่งถ้าลงมือทำแล้ว มันเกิดสนุกขึ้นมาจริงๆ อย่างที่คิดเอาไว้
ยิ่งชวนให้ทำซ้ำอีกหลายต่อหลายครั้ง…
ทำซ้ำจนกลายความเคยชิน พฤติกรรม นิสัย หรืออะไรก็แล้วแต่จะเรียก

เชื่อว่ามนุษย์ทุกคนเป็นเช่นนี้เสมอ อาจต่างกันบ้างในรายละเอียดการให้นิยามความสนุก
เพราะเรื่องสนุกของเราอาจไม่สนุกสำหรับเขา
และเรื่องสนุกของเขาก็อาจไม่สนุกสำหรับเรา…ก็เป็นได้
แต่รวมๆ แล้ว ถ้าคนส่วนใหญ่เห็นว่าสนุก มันก็มักจะสนุกจริงๆ นั่นแหละ

แล้วอย่างการรณรงค์ให้ช่วยกันดูแลโลกล่ะ
จะสามารถทำให้คึกคักสนุกสนานมากกว่าแค่พูดปาวๆ ว่า
“ปิดไฟ ใช้ถุงผ้า แอร์ 25 องศา ปลูกต้นไม้” ได้หรือไม่

ขึ้นบันได…ทำไม

ก้าวซ้าย ก้าวขวา
ก้าวซ้าย ก้าวขวา
ขึ้นบันไดกันเถิดหนา
คาร์บอนลดลง…ชะเอิงเอิงเอย

ปล. เราขึ้นบันไดได้สูงเท่าสิ่งใดกันบ้าง…คลิปนี้มีคำตอบ

โลกป่วยด้วยพลาสติก

ย้อนกลับไปประมาณ 50-60 ปีที่แล้ว
ในช่วงแรกที่พลาสติกปรากฏตัวขึ้นบนโลกใบนี้
คงไม่มีใครคิดว่า นอกจากสะดวกสบายใช้งานแล้ว
มันจะสร้างความเดือดร้อนอะไรได้มากมาย

แต่เมื่อมาถึงวันนี้ เห็นชัดแล้วว่า พลาสติกเปลี่ยนนิสัย “ใช้ซ้ำ” ของผู้คนทั่วโลก
ไปสู่พฤติกรรม “ใช้แล้วโยนทิ้ง” มากขึ้นเรื่อยๆ
องค์ประกอบส่วนใหญ่ของขยะที่เคยเป็นพวกย่อยสลายได้
จึงถูกแทนที่ด้วยพลาสติกตายยาก!

และการโยนทิ้งให้พ้นไปจากรัศมีของสายตาก็ไม่ได้หมายความว่า ขยะพลาสติกถูกกำจัดจนหมดสิ้น เพราะในความเป็นจริงมันแค่ถูกขนย้ายไปอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกใบนี้
ฝังกลบอยู่ใต้ดิน? ส่งเข้าเตาเผาขยะ? สุมอยู่ในกองขยะข้างทาง?

และที่แน่ๆ ขยะพลาสติกจำนวนไม่น้อยถูกลมหรือน้ำพัดพาลงสู่ท้องทะเล
ผลลบตามมามิใช่เพียงมลพิษทางสายตาที่ลดทอนความงามของธรรมชาติ
แต่ยังรุนแรงถึงขั้นคุกคามหลายชีวิตในห่วงโซ่อาหาร
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง…กลุ่มที่เริ่มต้นลำดับขั้นการกินจากแหล่งอาหารในท้องทะเล

คลิปวิดีโอเรื่อง “ทะเลสังเคราะห์” (Synthetic Seas) ผลงานสร้างสรรค์ภายใต้ความร่วมมือของมูลนิธิเพื่อการวิจัยทางทะเลอัลกาลิตา (Algalita Marine Research Foundation)
และบิล แมคโดนัลด์ โปรดักชั่น อธิบายประเด็นน่ากังวลนี้ไว้ค่อนข้างชัดเจน
โดยเปิดเรื่องจากการย้อนสู่ต้นทางอาหารของโลมา
ซึ่งก็คือฝูงปลาตัวเล็กที่กินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร…ทุกอย่างดูปกติดี

ให้ทุกวันเป็นวันของโลก

เผลอแว้บเดียว วันคุ้มครองโลก (Earth Day) เวียนมาถึงอีกแล้ว
ก็ได้อากู๋ (เกิ้น) เนี่ยแหละ…ช่วยเตือนความจำ
โดยเฉพาะโลโก้ปีนี้ โอ้โห..สวยเขียวดูมีชีวิตชีวามากๆ
เมื่อเปรียบเทียบกับที่ออกมาอวดโฉมเมื่อปี 2550 และ 2551

เราคงไม่เขียนถึงที่มาของวันคุ้มครองโลกหรอกนะ
เพราะเคยเขียนไว้ในหน้านี้แล้ว
แค่อยากชวนคุย ชวนทำกิจกรรมหนุกๆ เท่านั้น

โดยส่วนตัว…เราคิดว่า ตอนนี้โลกป่วยหนักแล้วแหละ จะมาคุ้มครองกันแค่ปีละวันคงไม่ไหว
อุปมาเหมือนคนไข้ขึ้นสูง จะมาเช็ดตัวแค่วันละครั้ง คงชักแหงกๆ ซะก่อน
ต้องเยียวยาโดยด่วน ทั้งเช็ดตัวทุกชั่วโมง ดื่มน้ำเยอะๆ และทานยาลดไข้…ไปพร้อมๆ กัน

ถุงก๊อบแก๊บ “G-string”?

เรื่องนี้ส่งมาจาก “อ้วนพี” หนึ่งในผู้อ่านบล็อกที่อยากแบ่งปันประสบการณ์เพื่อโลกใบเขียว

อ้วนพีเป็นสาววัยทำงานที่ติดกาแฟขนาดหนัก
วันไหนไม่ได้เสพคาเฟอีน วันนั้นไม่มีเรี่ยวแรงทำงาน
ออฟฟิศของเธออยู่แถวอนุเสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
เลยแวะเวียนอุดหนุนร้านกาแฟแถวนั้นทุกเช้า
ซื้อใส่แก้วพลาสติก ครอบฝา เสียบหลอดดูด
และสวมทับด้วยถุงพลาสติกหูหิ้ว เพื่อความสะดวกถือ
…เป็นเช่นนี้เรื่อยมา

กระทั่งมาเจอร้านกาแฟในตลาดนัดของโรงพยาบาลพระมงกุฏ
ใช้ถุงก๊อบแก๊บหน้าตาประหลาดเช่นนี้สำหรับหิ้วแก้วกาแฟ

เธอและเพื่อนๆ พี่ๆ ที่ทำงานเลยเรียกมันว่า ถุงก๊อบแก๊บ “G-string”
ตามลักษณะที่ดูละม้ายคล้ายกับ G-string