ประวัติเอกสารจากหมวดหมู่ ‘เขาเขียน : they wrote’

กฏหมายเหมือนใยแมงมุม?

โซลอน นักปรัชญาชาวกรีก (639-559 ปีก่อนคริสตกาล)
ซึ่งเป็นผู้ร่างกฎหมายสำคัญๆ ที่ใช้ในการปกครอง
ไม่ว่าจะเป็นด้านสังคม เศรษฐกิจ การเมือง
เคยบันทึกไว้ว่า…

“Laws are like spider webs:
Read more »

สิ้นสุดคือจุดกำเนิด

คอลัมน์รูปรูปคำคำจองพื้นที่หน้าสุดท้ายของนิตยสารโลกสีเขียวมา 1 ปีเต็ม
ภาพวาดของพี่แป้งบวกกับข้อความของพี่บัวไรถูกใจเราทุกครั้ง
แต่สำหรับเล่มล่าสุด เห็นแล้วต้องนิ่งเพราะจุกและอึ้ง…โดนมาก ตรงใจมาก
เลยขออนุญาตอัญเชิญมาแปะไว้ ณ ที่นี้ เพื่อเป็นการย้ำเตือนตัวเองถึงสิ่งที่เกิดขึ้น

คอลัมน์รูปรูปคำคำ เรื่อง : บัวไร / ภาพ : แป้ง
จากนิตยสารโลกสีเขียว ฉบับที่ 100 เดือนกันยายน-ตุลาคม 2551

ต้นเหตุหัวใจพองโต

มันเป็นวันสุขที่หัวใจพองโต
ต้นเหตุคือหนังสือพิมพ์มติชนรายวัน ฉบับวันที่ 30 พฤษภาคม 2551
Read more »

“ผึ้ง” สำคัญกับชีวิตเราแค่ไหน ?

bee
source : http://pdphoto.org/PictureDetail.php?pg=8202

จำได้แม่น ตำราเรียนในสมัยที่เรายังเป็นเด็ก เขียนไว้ว่า…
ผึ้งเป็นแมลงที่ช่วยผสมเกสรดอกไม้
ทว่าตลอดระยะเวลาของการเดินทางจนกระทั่งล่วงเข้าสู่วัยผู้ใหญ่
ก็ไม่ได้ช่วยให้เรารู้จักคุณประโยชน์มหาศาลของ “ผู้ซ่อนพิษไว้ที่ก้น” เพิ่มมากขึ้นอีกเลย

วันนี้เปิดนิตยสาร Ecologist เล่มล่าสุด ฉบับ June 2007
เจอข้อความที่เขียนไว้ว่า…
Read more »

อนาคตของสังคมไทย?

สังคมที่มีอนาคตนั้น
สมควรที่จะหลงเหลือสติและความกล้าหาญ
ในการที่จะแสดงความยกย่องให้เป็นกำลังใจกันและกัน
แทนที่จะทำท่าห่วงแต่สถานภาพทางเศรษฐกิจของตัวเอง…
สถานภาพทางเศรษฐกิจที่เคยชินกับ
การก้มหน้าก้มตาเป็นทาสผู้กลัวการตั้งคำถาม

คัดลอกมาจาก EDITOR’S WAY
เขียนโดย อธิคม คุณาวุฒิ
ตีพิมพ์ในนิตยสาร WAY ISSUE 08 พฤษภาคม ๒๕๕๐

ก่อนจะหยิบเล่มต่อไปขึ้นมาอ่าน

เพราะผมมีวิธีคิดง่ายๆ ว่า
บนโลกนี้ยังมีหนังสือดีๆ รอให้เราเดินเข้าไปอ่านอีกตั้งมากมายหลายเล่ม
การอ่านหนังสืออย่างเคร่งครัดจริงจัง เป็นเรื่องที่ต้องใช้ทั้งเวลาและพลังงาน
เพราะฉะนั้นคนที่ยังเหลือสติสัมปชัญญะ ย่อมรู้ดีว่า…
ควรเสียเวลากับอะไรและไม่ควรเสียเวลากับอะไร

คัดลอกมาจากบทความที่ชื่อ ก่อนถึง ‘วันพิพากษา’
เขียนโดย อธิคม คุณาวุฒิ
ตีพิมพ์ในนิตยสารสานแสงอรุณ ปีที่ ๑๑ ฉบับที่ ๑ มกราคม-กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐

จะรู้ได้อย่างไรว่า…เราเดินมาถูกทาง

ชีวิตคือการเคลื่อนไปข้างหน้า
จะเดิน จะวิ่ง หรือจะคลานก้คือการเคลื่อนไหวไปข้างหน้า
และเมื่อต้องเคลื่อนที่ก็จำเป็นต้องเคยเลือกทางผิดมานักต่อนัก
เปลี่ยนเส้นทางได้เร็วก็มีโอกาสกลับมาถูก
เปลี่ยนเส้นทางช้าอาจไม่มีโอกาสเลย
จริงอยู่ว่าหลายเรื่องในชีวิตต้องดูกันยาวๆ
แต่ชีวิตก็ไม่ยืดยาวจนทำให้เราสามารถรอคอยจนความผิดเปลี่ยนมาเป็นความถูกได้เอง

ง่ายๆ เลยครับในการดูว่าทางไหนถูกและทางไหนผิด
ทางที่ผิดจะทำให้เราสูญเสียความปกติสุขในชีวิตไปหลังจากเลือกเดินแล้ว
ส่วนทางที่ถูกนั้น…อย่างน้อยก็มีความปกติเป็นรางวัล

คัดลอกมาจากบทความที่ชื่อ การเปลี่ยนเส้นทาง
คอลัมน์ คนคือการเดินทาง เขียนโดย ญามิลา
ตีพิมพ์ในเสาร์สวัสดี ปีที่ ๙ ฉบับที่ ๔๐๗ วันเสาร์ที่ ๑๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๐