My Freezer…Since Dec 2006

ที่พักของบทความอายุสั้นและสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นในทุกวันของชีวิต

นาทีแห่งชีวิตและความมักง่ายของคน

4 ความเห็น

วันอาทิตย์ที่ผ่านมา (๔ ก.พ.) เราแหกขี้ตาตื่นตั้งแต่ ตี ๓ หน่อยๆ
(เป็นการตื่นเช้าที่สุดของปี ๕๐ …เช้าจนแทบไม่น่าเชื่อว่าเราจะทำได้)
นั่นเป็นเพราะเถ้าแก่ร้านทัวร์ทโมนชวนไปดูนกที่อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่
มือใหม่หัดดูนกอย่างเรา จึงมีโอกาสเกาะขอบล้อฟอร์จูนเนอร์ร่วมทริปแบบไปเช้าเย็นกลับ

ถึงที่หมายประมาณ ๖ โมงเช้า ฟ้ายังไม่สว่าง
เราซึ่งหลับสัปหงกไปเกือบตลอดทางถูกปลุกให้ตื่นสุดขีดด้วยอากาศอันเย็นยะเยือก
ด้วยไม่ถูกกับอากาศหนาวอยู่เป็นทุนเดิม
เลยต้องรีบควานหาเสื้อกันหนาวและผ้าพันคอมาเพิ่มความอบอุ่นให้ตัวเอง

เถ้าแก่ปุ๋ยก็จอดรถที่จุดชมวิวเป็นจุดแรก
เวลานั้นพระอาทิตย์กำลังจะขึ้นเห็นแสงแดงเรื่อๆ ที่ขอบฟ้าไกล
แต่เมื่อกลับหลังหันก็จะพบกับพระจันทร์กลมโตที่ยังไม่ยอมลับฟ้า
อากาศดีมากๆ เรายืนสูดหายใจแบบเต็มปอดพร้อมกับทอดสายตาชมวิว
ส่องนกที่จุดชมวิวกระทั่งแดดยามเช้าแวะมาทักทายจึงเคลื่อนขบวน

ระหว่างทาง จากจุดชมวิวถึง ก.ม. ๓๓
ไกด์เอที่กำลังเดินนำดูนกให้กับแหม่ม ๒ คนอยู่ริมถนน บอกเถ้าแก่ปุ๋ยว่า…
ที่โค้งถนนหน้า นกกกกำลังป้อนเหยื่อเข้าไปในโพรง
จริงดังที่ไกด์เอบอก รถของเถ้าแก่ปุ๋ยแล่นมาอีกหน่อยก็ต้องจอดหลบริมทาง
เพื่อให้สมาชิกทุกคนได้ชื่นชมภาพหาดูยากของนกกกบนต้นไม้ใหญ่ทางซ้ายมือ

กล้องดิจิตอลตัวใหม่ของเราถูกปรับไปที่โหมดวิดีโอเป็นครั้งแรกเพื่อบันทึกพฤติกรรมของนกกก
หวังว่าคงไม่เป็นการรบกวนมันมากนัก
เพราะพวกเราซุ่มมองแบบเงียบเชียบจากในรถซึ่งหยุดจอดเพียง ๒-๓ นาทีเท่านั้น

[livevideo id=B99F77D19A544A9B99C4425C799EB443]

ที่เห็นในวิดีโอคือนกกกหนุ่มกำลังป้อนลูกไทรสุกสีแดงให้แก่นกกกตัวเมียซึ่งซ่อนตัวอยู่ในโพรง
โดยนกกกตัวผู้จะเก็บอาหารไว้ในกระเพาะ พอมาถึงรังก็จะขย้อนออกมาป้อนตัวเมีย
..ช่างเป็นพฤติกรรมที่น่ารักเสียจริง..

ข้อมูลที่อ่านเจอบอกเอาไว้ว่า…
นกกกหรือนกกาฮัง (Great Hornbill) เป็นนกในวงศ์นกเงือก
อาศัยอยู่ในป่าดิบเขตร้อนซึ่งมีต้นไม้ขนาดใหญ่และมีโพรงที่เอื้ออำนวยต่อการทำรัง
จะผสมพันธุ์ช่วงฤดูหนาวต่อเข้าสู่ช่วงฤดูร้อน หรือระหว่างเดือนมกราคมถึงพฤษภาคม
จับคู่ ทำรัง ผสมพันธุ์ แล้วก็ถึงเวลาที่นกกกตัวเมียจะต้องขังตัวเองไว้ในรังนาน ๓-๔ เดือนเพื่อกกไข่และเลี้ยงลูก
โดยมีนกกกตัวผู้ทำหน้าที่หาอาหารมาป้อนทั้งแม่นกและลูกนก
(ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับนกกก)

นั่นแสดงว่า…นกกกหนุ่มตัวนี้กำลังทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัวอย่างแข็งขัน
เราเดาอย่างผู้ไม่มีความรู้เรื่องนกกกว่า ภายในโพรงคงจะมีแม่นกที่กำลังกกไข่
นี่ก็เพิ่งจะต้นเดือนกุมภาเอง ลูกนกคงยังไม่ฟักเป็นตัวหรอกมั้ง

หลังจากบอกลานกกก เถ้าแก่ปุ๋ยก็พาไปตระเวนดูนกตามจุดโน้นจุดนี้
บ่ายแก่ๆ เราเดินเข้าเส้นทางศึกษาธรรมชาติน้ำตกผากล้วยไม้ไปตามลำพัง
แบกทั้งกล้องดิจิตอลและไบนอคส่องนก ป่าเงียบเชียว ไม่เจอนกสักตัว
เห็นแต่แมลงปอน่าสงสารที่ตกเป็นเหยื่อของแมงมุม

khoa-yai-03.jpg

เลยขอเก็บภาพไว้หน่อย แล้วรีบถอยออกมา
ด้วยเกรงว่าจะรบกวนมื้ออาหารอันโอชะของเจ้าแมงมุมตัวสีดำ

ทั้งครอบครัวนกกกและผู้ล่ากับเหยื่อ…แมงมุมกับแมลงปอ…
เป็นเพียงเสี้ยวส่วนของห่วงโซ่อาหารในระบบนิเวศที่ซับซ้อน
ซึ่งไม่รู้ว่าธรรมชาติจะยังรักษาสมดุลของมันได้อีกนานเพียงใด
เพราะเรารู้สึกว่า
เขาใหญ่กำลังถูกคุกคามอย่างหนักจากนักท่องเที่ยวที่อยากเที่ยวป่า
แต่ปฏิบัติตัวแบบไม่แยแสกฎระเบียบของอุทยานฯ

ขยะจำนวนไม่น้อย อาทิ ถ้วยบะหมี่สำเร็จรูป ถุงพลาสติก ถ้วยกาแฟพลาสติก ซองไอศกรีม ฯลฯ
ถูกทิ้งเกลื่อนอยู่ในเส้นทางเดินศึกษาธรรมชาติผากล้วยไม้
เราไม่ได้โม้ เพราะเห็นมากับตาตัวเอง

ประหลาดใจมากที่ถ้วยบะหมี่สำเร็จรูปมารอต้อนรับอยู่ตรงปากทางเข้าเทรล
ทั้งๆ ที่ห่างจากตรงนั้นไม่ไกลคือห้องน้ำและร้านอาหาร
ซึ่งน่าจะมีถังขยะไว้รองรับการทิ้งของนักท่องเที่ยวอยู่แล้ว
ถือติดมือมาอีกหน่อยแล้วค่อยทิ้งให้ถูกที่ถูกทาง…แค่นี้ก็ทำไม่ได้ เศร้าใจจริงๆ

ปล. ยังมีเรื่องการให้อาหารลิงอีก เอาไว้มาเล่าต่อครั้งหน้าแล้วกัน

Advertisements

4 thoughts on “นาทีแห่งชีวิตและความมักง่ายของคน

  1. เรามาบอกว่าชอบ, เราชอบอ่านที่คุณเขียน
    ปกติเราไม่อ่าน เพราะเราไม่ค่อยสันทัดเรื่องการอนุรักษ์
    เรื่องนก หมา ป่า ต้นไม้ ไม่ใช่วิถีเราโดยสามัญ
    แต่พอเราอ่าน (เพราะเราอยากอ่าน) แล้วมันทำให้เรารู้สึกว่า
    จริงๆ แล้วเรามักจะใช้ชีวิตสิงสู่อยู่แต่กับวิถีเดิมจนเคยตัว เคยชิน…

    ตอนนี้ เราจึงอยากจะไปปราณบุรี – อย่างยิ่ง

  2. ดีใจที่ชอบและขอบคุณที่แวะมาอ่าน ^_^

    ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมไม่ใช่เรื่องไกลตัวแต่อย่างใด
    อยากให้คนไทยหันมาใส่ใจเรื่องนี้มากๆ
    ก็ต้องตั้งหน้าตั้งตาเขียนต่อไป

  3. เห้อ คนไทยหนอจะขี้เกียจและมักง่ายอะไรกันนักหนา สมบัติของชาติตัวเองแท้ นี้ทำให้ผมนึกถึงเรื่องที่ญาติผมมาเล่าให้ฟังว่าไปเจอพวกร้านข้าวต้ม ร้านปาท่องโก๋บนจุดชมวิวที่ดอยอะไรสักอย่างที่เชียงใหม่ เพิ่งไปมาเมื่อตอนปีใหม่นี้เอง ได้ยินแล้วน่าสลดใจมาก

  4. อืม…เป็นนิสัยที่แก้ไม่ได้ของคนไทยจริงๆ คงต้องให้นักท่องเที่ยวด้วยกันนั่นแหละคุมกันเอง จะให้ทางเจ้าหน้าที่หรือผู้ที่เกี่ยวข้องไปควบคุมมันก็ดูไม่ค่อยดีนัก
    เอาเป็นว่าช่วยๆ กันสอดส่องดูแลกันและกันนะครับ