My Freezer…Since Dec 2006

ที่พักของบทความอายุสั้นและสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นในทุกวันของชีวิต

เขียนถึงชูใจ

5 ความเห็น

ชูใจ

หมาสีดำตัวนี้ชื่อ ชูใจ
แต่ถ้าจะเรียกให้ถูกต้องตามลำดับอาวุโส
คงต้องเติม “ป้า” เข้าไปด้วย
เพราะเธอกำลังจะครบ ๑๓ ขวบในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

ป้าชูใจเป็นลูกที่เกิดจากการหนีเที่ยวนอกบ้านของแม่ดัลเมเชี่ยน
เผอิญว่า หล่อนไปหลงใหลหนุ่มลาบราดอร์สีดำ
ลูกของหล่อนเกือบ ๑๐ ตัวก็เลยมีทั้งลายจุดและสีดำล้วนคละกันไป

สำหรับชูใจ เธอเหมือนพ่อ ขนดำขลับสวยทีเดียว
แอบเหมือนแม่บ้างตรงช่วงอก ปลายเท้าหน้า และบริเวณรอบๆ ปาก
แต่ก็เป็นขนสีขาวแซมดำ ไม่ใช่ลายจุด

มองเผินๆ ก็ดูไม่ต่างจากหมาทั่วไป
ทั้งที่จริงๆ แล้ว ร่างกายของเธอเริ่มเสื่อมถอยตามอายุที่มากขึ้น
ตอนนี้เธอไม่มีมดลูก
เมื่อประมาณ ๒ ปีที่แล้ว มดลูกของเธออักเสบ
จึงต้องเข้ารับการผ่าตัด และมดลูกเจ้าปัญหาก็จากเธอไปอย่างถาวร

หลังจากแผลผ่าตัดหายดี เธอก็กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
เดินเหินสะดวก ไม่มีคอลลาร์มาสร้างความเกะกะรำคาญใจ
แต่แล้วสุขภาพของชูใจก็ต้องเจอปัญหาใหญ่ระลอกที่สอง

ตอนแรกยังไม่มีใครเอะใจว่าเธอกำลังป่วย
เพียงแต่สงสัยว่าทำไมชูใจหิวบ่อย กินอาหารเยอะขึ้น กินน้ำบ่อยขึ้น
ทว่าร่างกายกลับซูบผอมลงเรื่อยๆ จนเห็นซี่โครงขึ้นเป็นริ้ว
และเริ่มหน้าทิ่มหัวคะมำ เพราะก้าวพลาดตรงที่เป็นพื้นต่างระดับ
หรือไม่ก็เดินสะดุด เดินชนข้าวของที่วางไว้

และเมื่อพาไปหาหมอ
หมอแจ้งข่าวร้ายว่า..ชูใจเป็นเบาหวาน..
ส่วนที่เดินสะดุดหกล้มนั่นก็เป็นผลข้างเคียงจากเบาหวาน
คือเบาหวานขึ้นตา ตาเลยเป็นต้อ และพลอยทำให้การมองเห็นไม่ชัดเจน
โลกของชูใจมืดหรี่กว่าครั้งใดๆ ในชีวิต

เราไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า หมาก็เป็นเบาหวานได้เหมือนกัน
หมอให้ข้อมูลเกี่ยวกับเบาหวานในสุนัขอย่างละเอียด
ก่อนจะปิดท้ายบทสนทนาว่า “ถ้าไม่รักษา เขาจะตายอย่างทรมาน”

โอย โอย พอได้ยินว่าตายอย่างทรมาน
พ่อ แม่ และเราก็ตัดสินใจพร้อมกันในทันที
ยกให้เป็นหน้าที่ของหมอในการรักษา
วิธีไหนก็ได้ที่ดีและเหมาะสมกับชูใจ

สุดท้ายก็มาลงเอยด้วยการฉีดอินซูลินควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด
ซึ่งอินซูลินที่ใช้ก็ต้องเป็นอินซูลินสำหรับหมาโดยเฉพาะ
ฉีดตอนเช้าหลังทานอาหาร ในเวลาเดิมทุกวัน
อาหารก็ต้องเป็นสูตรสำหรับหมาที่ป่วยเป็นเบาหวานด้วย

ช่วงแรกๆ ที่โดนฉีดอินซูลิน ชูใจมักจะดิ้นรนขัดขืน
สักพักเธอเริ่มคุ้นเคย จึงนั่งเฉยยอมให้ฉีดอินซูลินแต่โดยดี

ส่วนเรื่องตาที่มองเห็นไม่ดีเท่าเดิม ตอนแรกเราก็กังวลอยู่หน่อยๆ
แต่เมื่อเวลาผ่านไป ชูใจก็พิสูจน์ให้ทุกคนในบ้านเห็นว่า…
เธอปรับตัวเข้ากับชีวิตในโลกหม่นมัวได้ดีกว่าที่คิด
ขอเพียงไม่เปลี่ยนตำแหน่งการวางข้าวของเท่านั้น
เธอสามารถใช้ทักษะส่วนตัวในการกะระยะได้อย่างดีเยี่ยม

ชูใจจะรู้ว่า…
เดินมาประมาณนี้แล้วจะเจอถังพลาสติกใส่น้ำดื่ม
เดินมาถึงตรงนี้แล้วจะต้องลงบันได ๒ ขั้น
เดินมาจนสุดพื้นปูนแล้วจะเจอกับพื้นดิน ซึ่งเป็นห้องน้ำของเธอ
และ อื่นๆ อีกมากมาย

ขอสารภาพว่า…จริงๆ แล้วเราเป็นคนลำเอียง
รักหมาไม่เท่ากัน เอ่อ คือ เรารักหมูแฮมมากที่สุด

แต่เหตุการณ์ความเจ็บป่วยที่เกิดขึ้นกับชูใจทำให้เราต้องพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเอง
คือ หันมาใส่ใจดูแลป้าชูใจให้มากขึ้น
เหมือนเป็นการชดเชยความผิดของตัวเองที่มัวแต่หัวปักหัวปำรักหมูแฮมมากกว่า มาเป็นเวลานาน

ที่สำคัญ ชีวิตของป้าชูใจเป็นบทเรียนที่สอนเราว่า..อย่ากลัวการเปลี่ยนแปลง..

เห็นไหม ขนาดชูใจมองไม่เห็นแล้ว เธอยังใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุขมานานเป็นปี
และดูเหมือนจะมีความสุขมากขึ้นเรื่อยๆ
เธอไม่เคยแสดงอาการย่อท้อต่อร่างกายที่ร่วงโรย
ตรงกันข้าม เธอพยายามทำกิจวัตรทุกอย่างเหมือนเดิม
แม้ช่วงแรกๆ จะชนเสา ชนรั้ว ชนประตูกรงบ้าง
แต่สุดท้ายเธอก็เอาชนะอุปสรรคนั้นไปได้

ลองคิดสิ ถ้าเป็นคนที่ต้องสูญเสียการมองเห็น
เราจะยังใช้ชีวิตเป็นปกติเหมือนเดิมอย่างที่ชูใจทำได้หรือเปล่า

ต่อให้การเปลี่ยนแปลงนั้นทำให้ชีวิตเราย่ำแย่ลงกว่าเดิม
แต่ถ้านาฬิกาชีวิตยังไม่หยุดเดิน
เราก็ต้องพยายามใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ต่อไปตามวิถีของตนเอง

…ดังเช่นที่ป้าชูใจกำลังเป็นอยู่ในขณะนี้…

5 thoughts on “เขียนถึงชูใจ

  1. อ่านแล้วชอบ…เรื่องของชูใจ
    ชอบนี่ด้วย

    ต่อให้การเปลี่ยนแปลงนั้นทำให้ชีวิตเราย่ำแย่ลงกว่าเดิม
    แต่ถ้านาฬิกาชีวิตยังไม่หยุดเดิน
    เราก็ต้องพยายามใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ต่อไปตามวิถีของตนเอง

    สู้ต่อไปนะ ซาซึเกะเอ๋ย…

  2. ชอบครับน่ารักดี ผมก็เป็นคนหนึ่งที่ชอบสุนัข เจ้าตัวที่บ้าน ชื่อ เจ้าเคี้ยว เจ้ามะพร้าว และ อีนังมะยมตัวแสบ 555

  3. มาบอกว่าอีกสักพักใหญ่ๆ จะได้เข้ามาเม้นต์บ่อยๆ
    ตอนนี้ เปลี่ยนงาน เปลี่ยนบ้าน ปรับตัว…
    กำลัง “งง” กับชีวิตอยู่เลย

  4. น่าสงสารชูใจจังเลยคับ น้องหมาที่บ้านผมเอก็คงใกล้เป็นลุงเหมือนกัน ไม่แน่ใจว่าตามันไม่ดีรึป่าว แต่เท่าที่รู้เหม็นมากๆ 55 ฝากกำลังใจไปถึงชูใจด้วยนะคับ

  5. บ่อยครั้งที่สุนัขให้แง่คิดดีๆนะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s