My Freezer…Since Dec 2006

ที่พักของบทความอายุสั้นและสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นในทุกวันของชีวิต

เฮ้อ…

3 ความเห็น

มันเกิดขึ้นมาตั้งแต่ต้นเดือนเมษา
และยังคงไม่จากไปไหน

อาการที่ว่านั้นคือ…

หั ว มึ น ง ง

ส ม อ ง ไ ม่ แ ล่ น

เ ขี ย น ง า น ไ ม่ ไ ด้ ดั่ ง ใจ

ชั ก ช้ า ยื ด ย า ด ก ว่ า ที่ เ ค ย

ล อ ง เ ว้ น ว ร ร ค ด้ ว ย ก า ร . . .

กิ น อ า ห า ร อ ร่ อ ย ๆ ก็ แ ล้ ว

แ ว ะ เ ข้ า โ ร ง ห นั ง เ พื่ อ ค ว า ม บั น เ ทิ ง ก็ แ ล้ ว

พู ด คุ ย กั บ เ พื่ อ น เ ก่ า ๆ ก็ แ ล้ ว

เ ล่ น กั บ ม ะ ห ม า ก็ แ ล้ ว

แ ว ะ ไ ป เ ยี่ ย ม ย่ า ก็ แ ล้ ว

ก็ ยั ง ไ ม่ ส า ม า ร ถ ข จั ด อ า ก า ร ดั ง ก ล่ า ว ไ ด้

เ ซ็ ง ตั ว เ อ ง จ ริ ง ๆ . . . พั บ ผ่ า สิ

ใครมีคำแนะนำดีๆ มาช่วยชี้แนะทางสว่างหน่อยนะ
ขอบคุณล่วงหน้าเด้อ

Advertisements

3 thoughts on “เฮ้อ…

  1. กินก็แล้ว เที่ยวก็แล้ว วิ่งเล่นก็แล้ว…ทำไงดี
    นอนดีกว่า..นอนนอน

  2. ^
    ^
    ^
    คนข้างบนจ๋า
    ปกติเราก็นอนเพียงพอแล้วนะ
    วันละ 7 ชั่วโมงแหนะ

    แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า
    เราจะดีขึ้นหน่อยแล้ว
    รอดูอาการอีกสักวัน สองวัน

    ถ้ามันไม่กลับมา
    ก็คงหายขาด

    หวังว่า มันจะดีขึ้นอย่างที่เราคิดจริงๆ

  3. เหอเหอ..อิอิ

    ทำใจให้เบิกบาน..แจ่มจ้า
    แช่มช่ำ..แช่มชื่น..

    อาบน้ำกับหมูแฮมกับชูใจก็ดีเนอะ

    ก็ว่าไปเรื่อยอ่ะนะ เพราะตัวเองก็ชักจะเพี้ยนๆ แล้วเนี้ยะ

    ส่งความห่วงใย.มาให้จ้า