My Freezer…Since Dec 2006

ที่พักของบทความอายุสั้นและสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นในทุกวันของชีวิต

เงาตะคุ่มในมุมมืด

1 ความเห็น

ขับรถกลับถึงบ้านประมาณ ๓ ทุ่มกว่า
เปิดประตูรั้วแล้วเห็นภาพเงาตะคุ่มของคนร่างท้วมอยู่ข้างกรงชูใจ

เราแกล้งทำเสียงเข้ม
“เอ้ย ใครหนะ ใครอยู่ตรงนั้น”

ไม่มีคำพูดตอบกลับมา
ร่างท้วมนั้นเดินจากมุมมืดออกมายังโรงรถซึ่งสว่างกว่า

เรายิ่งตะโกนดังขึ้นกว่าเดิม
แบบจงใจให้ได้ยินไปถึงบ้านข้างๆ

“เฮ้ย เพนกวินจักรพรรดินี่หว่า
เมืองไทยมีเพนกวินจักพรรดิด้วยเหรอ
นึกว่ามีแต่ที่ขั้วโลกใต้เสียอีก”

เจ้าของเงาร่างท้วมคงได้ยินไม่ชัด
ถามกลับมาว่า “อะไรนะ”

เราตะโกนอีกครั้ง
“เพนกวินจักรพรรดิมาเมืองไทยตั้งแต่เมื่อไหร่
นึกว่าอยู่ที่ขั้วโลกใต้อย่างเดียว”

เธอค้อนขวับใหญ่
แล้วเดินเข้าบ้านไปทันที

เพนกวินจักรพรรดิที่ว่าคือแม่ของเราเอง..แหะ แหะ

ปล. แซวแม่วันละนิด จิตแจ่มใส

Advertisements

One thought on “เงาตะคุ่มในมุมมืด

  1. 555555

    ตอนนี้แม่เราก็อ้วนแต่ตรงพุง เราชอบถามว่ากี่เดือนแล้ว เมื่อไหร่จะคลอด แม่ก็ย้อนว่าเดี๋ยวเราอายุเท่าแม่เมื่อไหร่จะรู้สึก หุหุ