My Freezer…Since Dec 2006

ที่พักของบทความอายุสั้นและสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นในทุกวันของชีวิต

บทจบของ plagiarism

9 ความเห็น

การสอบถามความคืบหน้าเกิดขึ้นเมื่อวันอังคารที่ ๒๒ พ.ค. ๕๐
บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ผู้จัดการรายวันบอกว่า
เขาได้รับจดหมายซองสีน้ำตาลของเรา
และนำเรื่องนี้หารือกับบรรณาธิการบทความของหนังสือพิมพ์ผู้จัดการรายวัน
ซึ่งรับผิดชอบบทความที่คอลัมนิสต์แต่ละคนส่งมา

หลังจากรับทราบสิ่งที่เกิดขึ้น
บรรณาธิการบทความฯ ได้แจ้งเรื่องนี้ไปยังคุณอมร อมรวัฒนานนท์แล้ว
และให้คุณอมร เป็นผู้ตัดสินใจเองว่าจะทำอย่างไรต่อไป

จึงเป็นไปได้ว่าการหายไปของคอลัมน์ “ฅ. เลือกข้าง”
ในหนังสือพิมพ์ผู้จัดการรายวัน ฉบับวันศุกร์ที่ ๑๘ พฤษภาคม ๒๕๕๐
อาจไม่ใช่เรื่องชั่วคราวหรือความบังเอิญ
(แต่เพื่อความแน่ใจคงจะต้องตามดูต่อไปอีกสักระยะ)

ถึงจะไม่มีการชี้แจง ไม่มีการขอโทษ และไม่มีคำอธิบายใดๆ จากคุณอมร
นับตั้งแต่วันที่ ๔ พ.ค. ๕๐ ซึ่งเป็นวันที่เกิดเรื่อง
จนถึงวันนี้..วันที่ ๒๓ พ.ค. ๕๐
เราก็คงจะขอยุติเรื่องที่เกิดขึ้นไว้เพียงเท่านี้
เสียเวลาที่จะคาดหวังความละอายหรือการสำนึกผิด
จากผู้ชายซึ่งขาดจรรยาบรรณขั้นพื้นฐานที่นักเขียนพึงมี

ต่อให้เขานิ่งเฉยไม่ออกมาจัดการอะไรเลย
เพราะคิดว่าอีกหน่อยเรื่องเงียบ คนก็ลืมเลือนไปเอง
เรากลับเชื่อว่า ผลจากการกระทำครั้งนี้จะต้องตกค้างอยู่ในใจของเขาไปตลอด
อย่างไรเสีย ความจริงก็ต้องเป็นความจริงอยู่วันยังค่ำ
ไม่มีใครหรอกที่จะวิ่งหนีความจริงไปได้

และแม้จะไม่มีการฟ้องร้องขึ้นโรงขึ้นศาล
แต่เราก็ได้ลุกขึ้นมาทำอะไรซักอย่างในขอบเขตที่เราสามารถทำได้
โดยไม่สร้างความวุ่นวายให้กับชีวิตตัวเองมากไปกว่านี้

ไม่ต้องรอให้เรื่องเข้าสู่การตัดสินของกระบวนการยุติธรรมหรอก
เพื่อนร่วมสังคมที่ยังมีสติ มีปัญญา และติดตามอ่านเรื่องราวทั้งหมดอย่างถี่ถ้วน
ต่างก็สามารถแยกแยะความถูกผิดของเรื่องนี้ได้ด้วยวิจารณญาณของตนเอง
เพราะคิดว่า ยังพอจะฝากความหวังเรื่องความถูกต้องไว้กับสังคมไทยได้
เราจึงเชื่อและเคารพในการตัดสินใจของพวกคุณ

สุดท้ายขอขอบคุณทุกคำแนะนำและทุกกำลังใจที่ส่งมาให้
อย่างน้อยที่สุด บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ผู้จัดการรายวันก็ไม่ได้เฉยเมยกับจดหมายที่เราส่งไป

ปล. บางคนอาจจะผิดหวังที่เราไม่ได้เอาเรื่องกับคู่กรณีให้ถึงที่สุด
เราอยากบอกว่า เราได้ไตร่ตรองมาหลายตลบแล้วก่อนจะตัดสินใจแบบนี้
ซึ่งการกระทำของเราคงไม่สามารถใช้เป็นบรรทัดฐานในการจัดการกับการลอกเลียนบทความที่เกิดขึ้นในกรณีอื่นๆ ได้
แต่มันก็เป็นการแก้ปัญหาในรูปแบบที่ทำให้เราสบายใจกว่าวิธีอื่นๆ
…และเราก็ได้เลือกแล้ว…

9 thoughts on “บทจบของ plagiarism

  1. อืมม์ ไม่ผิดหวังกับที่ไม่เอาเรื่องให้ถึงที่สุด แต่แปลกใจกับบทบาทท่าทีและการแสดงออกของบก. บก.น่าจะเอ่ยปากขอโทษแทนในชั้นแรกก่อน หรือจริงๆขอโทษที่ตัวเองบกพร่องที่ไม่ได้กลั่นกรองทำให้เกิดเหตุการณ์อย่างนี้เกิดขึ้น ก็เข้าใจว่าบก.คงไม่สามารถรู้ว่าบทความใดคัดลอกมาหรือไม่ แต่โดยหน้าที่บก.ที่มีภาระในการรับผิดชอบกับเนื้อหา ก็น่าจะกล่าวว่าขอโทษตามมารยาท หรือผมเข้าใจบทบาทและหน้าที่ของบก.ผิดเพี้ยนไป

    อย่างไรก็ตาม ยินดีที่คุณคิ้วหนาตัดสิ้นใจและเรื่องจบแล้ว

  2. “และให้คุณอมร เป็นผู้ตัดสินใจเองว่าจะทำอย่างไรต่อไป”

    ตัวสื่อที่เผยแพร่เอง ก็ทำอะไรไม่ได้เลยเหรอ? (หรือไม่ทำ)
    โอ้ว…. แล้วแบบนี้เราจะยังมีศรัทธาเหลือให้ ได้อย่างไร…

  3. ขอบคุณ Khun T ที่ตามเรื่องมาโดยตลอด

    ถึงเฌลลี สื่อบางชนิด บิ๊กเบิ้มบนแผง อ่านกันทั่วเมือง
    แต่ก็ไม่มีค่าอะไรเลยสำหรับเรา

  4. “บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ผู้จัดการ” should do something or investigate.

  5. คิดว่าน่าจะเป็นแบบเดิม ทำเฉยไปสักพักคนก็เลิกสนใจไปเองก็เลยจึงไม่จำเป็นต้องออกมาขอโทษ ไม่รู้ว่าจะว่าอย่างไรกับคนพวกนี้
    “ไร้จิตสำนึกสุด ๆๆๆๆๆๆๆ”

    amazonthai

  6. อย่างน้อยคุณอมรก็ได้รับรู้แล้วว่ามีคนจำนวนหนึ่งในสังคมได้รับรู้การกระทำอันน่ารังเกียจของเขา ไม่ผิดหวังหรอกนะครับ อย่างน้อยความจริงก็ยังเป็นความจริง ในที่สุดความผิดครั้งนี้ก็ยังคงอยู่ในความทรงจำของนายอมร ถ้าเขาไม่ทำอะไรเลย ไม่ขอโทษอะไรเลย นั้นก็ย่อมแสดงถึงวุฒิภาวะของตัวเขาเอง

    แหม. แต่ว่าทำไมๆ บก.ไม่ขอโทษอะไรเลย แปลกจิง

  7. I understood your point k. คิ้วหนา
    no need to wait the response from that kind of medias.
    They always argued about others’ moral but not their own.

    ^^

  8. ขอบคุณความเห็นของคุณ alwayslek คุณ amazonthai และคุณ soilmatter
    และขอบคุณคุณ rathwjj ที่เข้าใจ

    ปล. เปิดดูหนังสือพิมพ์ผู้จัดการศุกร์นี้ (25 พ.ค. 50)
    ไม่ปรากฏคอลัมน์ “ฅ. เลือกข้าง” เป็นสัปดาห์ที่สองแล้ว

  9. อ๊ะ..อ๊ะ แต่เรื่องราวมันยังไม่จบแค่นี้
    ไปตามอ่านกันต่อได้ที่…
    https://myfreezer.wordpress.com/2007/06/04/plagiarism-4

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s