My Freezer…Since Dec 2006

ที่พักของบทความอายุสั้นและสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นในทุกวันของชีวิต

หนึ่งปีเต็มที่เธอสวมชุดกระโปรงสีน้ำตาล

7 ความเห็น

เมื่อหญิงชาวอเมริกันคนหนึ่ง ลุกขึ้นมาประกาศว่า
“จะใส่ชุดกระโปรงสีน้ำตาลที่ตัดเย็บขึ้นเองชุดนี้ทุกวัน ต่อเนื่องเป็นเวลา 1 ปี”
หลายคนฟังแล้วอยากรู้ขึ้นมาฉับพลัน จะทำได้จริงเหรอ
แต่นั่นอาจไม่น่าสนใจเท่ากับข้อสงสัยที่ว่า…
เธอจะสวมชุดเดิมซ้ำไปซ้ำมาเป็นเวลา 12 เดือนเพื่ออะไร

brown-dress-1.jpg
source : http://www.littlebrowndress.com

สำหรับผู้หญิงทั่วโลก การแต่งกายถือเป็นส่วนสำคัญ
ที่ช่วยส่งเสริมภาพลักษณ์ของให้น่าสนใจและดึงดูดสายตาคนรอบข้าง

แต่สำหรับอเล็กซ์ มาร์ติน สาวชาวซีแอตเติลเจ้าของคำประกาศข้างต้น
ผู้ที่เป็นทั้งศิลปิน นักแสดง นักออกแบบท่าเต้น ดีไซเนอร์ และช่างเย็บผ้าในเวลาเดียวกัน
กลับเลือกที่จะท้าทายตัวเองและกระแสแฟชั่นยุคบริโภคนิยม
ด้วยการปฏิเสธระบบเศรษฐกิจที่กระตุ้นให้ผู้บริโภคจับจ่ายใช้สอยมากเกินความจำเป็น
โดยสวมใส่ชุดกระโปรงสีน้ำตาลชุดเดียวทั้งปี นับตั้งแต่วันที่ 7 กรกฎาคม 2548
ซึ่งเธอก็ทำสำเร็จแบบไม่มีขาดตกบกพร่อง

ภาพถ่ายและเรื่องราวที่ปรากฏบน www.littlebrowndress.com ยืนยันว่า…
เธอสวมชุดกระโปรงสีน้ำตาลไปไหนมาไหนตลอด 1 ปีเต็ม
โดยจะถอดเปลี่ยนก็ตอนเข้านอนและเวลาว่ายน้ำเท่านั้น
ส่วนในช่วงที่อากาศหนาวเย็น อเล็กซ์จะมีเครื่องแต่งกายเพิ่มเติม อาทิ
แจ็กเกต สเวตเตอร์ ผ้าพันคอ ฯลฯ เพื่อสร้างความอบอุ่นให้ร่างกาย

เธอไม่เบื่อหน่ายกับการใส่ชุดสีน้ำตาลล้วนนานถึง 12 เดือน
กลับมองว่า มันเป็นงานศิลปะ เป็นความท้าทายที่จะมิกซ์แอนด์แมตช์เครื่องแต่งกายชิ้นอื่นๆ ให้เข้ากับชุดโจทย์ได้อย่างลงตัว
แถมยังช่วยให้เธอไม่ต้องเปลืองเวลาและเงินทองไปกับการเลือกซื้อเสื้อผ้าตามสมัยนิยม

7 กรกฎาคม 2549 วันสุดท้ายของการปฏิบัติภารกิจ
อเล็กซ์จัดนิทรรศการภาพถ่ายและการแสดงบนเวทีในรูปแบบที่เธอถนัด
ก่อนจะจบลงด้วยการถอดชุดกระโปรงสีน้ำตาล
ซึ่งหมายถึง…การสิ้นสุดของโปรเจกต์ชุดกระโปรงสีน้ำตาล

แต่การต่อต้านแฟชั่นยุคบริโภคนิยมในวิถีทางของอเล็กซ์ มาร์ติน ยังไม่จบเพียงเท่านี้
เธอหยิบกางเกงสี่ส่วนและเสื้อที่ตัดเย็บเองขึ้นมาใส่
พร้อมกับสวมรองเท้าทำมือ คู่ที่เธอตัดแปลงมาจากกางเกงหนังตัวเก่า
ใช่แล้ว… เธอเริ่มต้นโครงการเสื้อผ้ารีไซเคิล 100 เปอร์เซ็นต์ทันทีหลังปิดฉากโปรเจกต์แรก

โปรเจกต์ที่ 2 จะใช้เวลา 365 วันเช่นเดิม
ด้วยคอนเซ็ปต์ใหม่ “สวมใส่เครื่องแต่งกายที่ประดิษฐ์ขึ้นเองเท่านั้น”
โดยใช้เสื้อผ้าและข้าวของที่มีอยู่แล้วเป็นวัตถุดิบต้นทาง
จึงเรียกได้ว่า…นี่จะเป็นช่วงเวลา 2 ปีต่อเนื่องที่อเล็กซ์ไม่ต้องซื้อเครื่องแต่งกายชุดใหม่เลย

ใครว่างๆ ก็ลองแวะไปอ่านบันทึกของเธอก็ได้
เผื่อจะได้แรงบันดาลใจให้ลดความถี่ในการชอปปิ้งลงบ้าง
…แอบขบถเล็กๆ กับแฟชั่นยุคบริโภคนิยมสัก 2-3 เดือน จะเป็นไรไป…

.
.
ไม่รู้ว่าคนอื่นรับรู้เรื่องราวของอเล็กซ์ แล้วคิดอย่างไรกันบ้าง
แต่สำหรับเรา มันทำให้นึกถึงเสื้อผ้าทั้งหมดที่มีอยู่ในตู้
ส่วนใหญ่อายุ 5 ปีขึ้นไป เสื้อยืดบางตัวอายุเกิน 10 ปี
จากที่เคยใส่ไปเที่ยว ถูกลดระดับลงมาเป็นใส่อยู่บ้าน
สุดท้ายก็เอามาใส่นอน
ขอบอกว่า…เสื้อยืดเก่าใส่นอนสบายมากๆ เพราะย้วยนิ่มได้ที่แล้ว

ที่อายุเยอะที่สุดและยังหยิบมาใส่จนถึงทุกวันนี้…เท่าที่พอจะนึกออก
เห็นจะเป็นกางเกงเลที่ซื้อมาตั้งแต่เข้าเรียนมหาวิทยาลัยปี 1
นี่ก็ปาเข้าไป 14 ปีแล้ว มันยังทำหน้าที่ได้ดีอยู่เลย
แค่ซีดจางไปตามกาลเวลาเท่านั้นเอง
เผลอๆ ถ้าเราไม่อ้วนขึ้น เสื้อผ้าที่มีอยู่ในตู้ก็คงจะยังสวมใส่ต่อไปได้อีกเป็น 10 ปีเลยแหละ

Advertisements

7 thoughts on “หนึ่งปีเต็มที่เธอสวมชุดกระโปรงสีน้ำตาล

  1. เป็นความตั้งใจที่เด็ดเดี่ยวจริงๆ
    เรามันใจไม่แข็งพอขนาดนั้นนะซิ ขอแค่ครึ่งของเธอก็ยังดี

  2. ผมสวมใส่กางเกงยีนตัวเก่ามาหลายปี อีกทั้งเสื้อยืดก็มีเพียงกับความต้องการในแต่ละวัน

    ทำงาน 6 วัน ก็มีเพียง 6 ตัวหลัก นอกนั้นใส่อยู่บ้านเท่าที่จำเป็น–

    เป็นเช่นนั้นจนกว่ามันจะหมดสภาพการใช้งาน ขาด เปื่อย…ก็เอาไว้ใส่อยู่ที่บ้าน

    ผมรู้สึกสบายดี และอมยิ้มทุกครั้งที่มีคนทักว่า “เมื่อไหร่คุณจะซื้อเสื้อใหม่เสียที…”

    ยิ้มอย่างรื่นรมย์ขอรับ–

  3. ความคิดเจ้าหล่อนช่างงดงามฮะ

  4. ขอยกย่องในจิตใจที่กล้าแกร่งครับ