My Freezer…Since Dec 2006

ที่พักของบทความอายุสั้นและสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นในทุกวันของชีวิต

ชีวิตที่นับหนึ่งในเดือนเก้า

18 ความเห็น

ในที่สุดเราก็ปลดตัวเองออกจากงานประจำ กลายเป็นคนไม่มีสังกัดอีกต่อไป
เพื่อนที่ทำงานแบบเป็นนายตัวเองมานาน บอกกับเราว่า
“ยินดีต้อนรับสู่สมาคมฟรีแลนซ์แห่งประเทศไทย” :)

ย้อนกลับไปเมื่อสัปดาห์สุดท้ายของเดือนกรกฎาคม
เราตัดสินใจคำตอบสุดท้ายให้ตัวเองโดยยังมองไม่ค่อยเห็นว่า
เส้นทางข้างหน้าจะปูพรมดอกไม้หลากสีหรือขรุขระเต็มไปด้วยฝุ่นของถนนลูกรัง
แปลกใจตัวเองอยู่เหมือนกันที่รู้สึกสบายใจกับทางเลือกที่ปราศจากความมั่นคง
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคที่เศรษฐกิจไทยหมดแรงข้าวต้ม
อาจเป็นเพราะเราได้ยินเสียงกระซิบเกี่ยวกับการผจญภัยที่รออยู่…ก็เป็นได้

รัฐบาลสมัครต้อนรับเดือนเก้าด้วยการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินในเขตกรุงเทพฯ
ส่วนเราควรจะต้อนรับชีวิตการทำงานอยู่กับบ้านด้วยการจัดข้าวของที่ขนกลับมาจาก (อดีต) ออฟฟิศให้เข้าที่เข้าทาง
เพื่อให้บรรยากาศแถวนี้เอื้อต่อการคิดการเขียนงานอย่างขยันขันแข็งมากกว่าที่เป็นอยู่สักหน่อย
แต่…ยังอะ ตอนนี้ยังไม่อยากรื้อของออกมาจากกล่องกระดาษ

เราก็เลยเลือกที่จะประเดิมชีวิตฟรีแลนซ์ด้วยการปลูกต้นไม้
มิได้ปลูกเพื่อหวังผลในการลดโลกร้อน
อย่างที่หลายๆ องค์กรชอบใช้เป็นกิจกรรมโปรโมทภาพลักษณ์
แต่เป็นการปลูกเพื่อให้กำลังใจตัวเอง และเพื่อย้ำเตือนถึงการนับหนึ่งของสีเขียวๆ ที่จะงอกงาม

หลังจากรื้อค้นอยู่สักพัก เราก็หยิบชุดปลูกต้นไม้ 2 ชุดออกมาปัดฝุ่น
เก็บไว้นานหลายเดือน หวังว่าชีวิตน้อยๆ จะยังไม่ฝ่อไปเสียก่อนนะ
แล้วก็หอบหิ้วข้าวของออกไปนั่งริมแปลงผักชั่วคราวของพ่อ
โดยมีหมาจุดมาเดินป้วนเปี้ยนทำจมูกฟุดฟิดอยู่ใกล้ๆ
รู้ทันที…เจ้าตัวแสบไม่ได้มาให้กำลังใจ แต่มามองหาของกิน

เราเริ่มต้นด้วยชุดปลูกต้นไม้ของมูลนิธิสืบนาคะเสถียร

หากรวด 4-5 ก้อนมารองก้นกระถางพลาสติก
ใส่ดินผสมขุยใยกาบมะพร้าวลงไปประมาณ 1 ใน 3 ของความสูงกระถาง
วางหัวว่านสี่ทิศอย่างเบามือและตั้งใจ
โรยดินผสมขุยใยกาบมะพร้าวลงไปอีกครั้งจนเต็มกระถาง
รดน้ำพอชุ่ม เป็นอันเสร็จพิธี

ตามทฤษฎี…หัวของว่านสี่ทิศในอ้อมกอดของวัสดุปลูกที่มีความชุ่มชื้นจะงอกภายใน 1 สัปดาห์
ก็ต้องมาลุ้นว่า ว่านสี่ทิศของเราจะเป็นอย่างไร

กระถางที่สองเป็นเป็นกระถางดินเผาไม่มีรู มาพร้อมกับชุดปลูกข้าวของโครงการเกษตรอินทรีย์สนามบินสุโขทัย
ซึ่งสำหรับวันนี้เราทำได้เพียงแค่เตรียมพื้นที่สำหรับปลูกข้าว…ใช่แล้ว เราจะปลูกข้าวในกระถาง

ขั้นตอนแรกคือเทวัสดุปลูกลงไปในกระถาง เกลี่ยให้เรียบ แล้วใส่น้ำให้ท่วม

เห็นชัดเจนว่า ไอ้ที่นอนแช่น้ำอยู่ในกระถางคือดินที่มีส่วนผสมของดินเหนียว
จากที่เกาะตัวเป็นเม็ดแห้งๆ น้ำทำให้มันละลายเป็นเนื้อเดียวกัน
ลองเอานิ้วจิ้ม นิ่มและหยุ่น น่าจะเป็นลักษณะเดียวกับดินในนาข้าว
นึกอยากลองเดินย่ำทำนาขึ้นมาฉับพลัน น่าจะเพลินตีนดี
สงสัยต้องไขว่คว้าหาโอกาสไปลองดำนาบ้างแล้ว
คงจะเยี่ยมมากๆ ถ้าครั้งหนึ่งในชีวิตได้มีโอกาสสัมผัสเสี้ยวส่วนอาชีพของบรรพบุรุษไทย
และได้รู้ซึ้งว่า กระดูกสันหลังของชาติเขามีการงานอันหนักหน่วงอย่างไร

ส่วนเมล็ดพันธุ์ข้าวอินทรีย์ที่บรรจุอยู่ในถุงผ้าดิบใบเล็กๆ นั้น ไม่สามารถนำไปปลูกได้ทันที
ต้องแช่น้ำสะอาด ทิ้งไว้ประมาณ 8-10 ชั่วโมง
รอกระทั่งข้าวเริ่มงอกจึงจะมีโอกาสสัมผัสพื้นดิน

เราใช้เวลาเพียงไม่นานในการปลูกว่านสี่ทิศและเตรียมดินสำหรับปลูกข้าวอินทรีย์
แต่ถือได้ว่าเป็นช่วงเวลาที่เราได้อยู่กับตัวเองจริงๆ นิ่งและเงียบ จดจ่ออยู่กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
เหมือนกับเราตั้งใจปลูก พร้อมกับส่งกำลังใจให้มันงอกขึ้นมาเป็นต้นได้สำเร็จ
อธิบายไม่ถูก…มันรู้สึกดีจริงๆ นะ เหมือนอะดรีนาลีนพลุ่งพล่าน

มานั่งนึกดูว่า เราปลูกต้นไม้ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
คำตอบคือจำไม่ได้แล้ว มันคงผ่านมานานมาก
อืม…เราควรจะปลูกต้นไม้บ้าง เพื่อผ่อนใจตัวเอง
ใช่แล้ว จากนี้ไปเราจะปลูกต้นไม้ให้บ่อยขึ้น
เอาเป็นว่า เราจะปลูกต้นไม้อย่างน้อย 1 ต้นในสัปดาห์แรกของทุกเดือน…สัญญา

เอกสารแผ่นเล็กๆ ที่มาพร้อมกับชุดปลูกต้นไม้ของมูลนิธิสืบนาคะเสถียร เขียนไว้ว่า..
หากปลูกว่านสี่ทิศไว้ในบ้าน ผู้อาศัยจะปลอดภัยจากอันตราย ไม่ว่าจะเดินทางไปในทิศทางใด
เอ๊ะ…มันจะรวมความถึงการเลือกเดินบนเส้นทางฟรีแลนซ์ด้วยหรือเปล่าวะ

18 thoughts on “ชีวิตที่นับหนึ่งในเดือนเก้า

  1. อิจฉาคนที่ไม่ต้องรีบตื่นนอนไปทำงานจริงๆ

  2. Congratulations !!

    กลิ่นผจญภัยคงเย้ายวนใจจริงๆ
    โชคดีครับ

    : )

  3. อ้วนพี
    ไม่ต้องรีบตื่นนอน แต่ก็ไม่ได้นอนตื่นสายนะเฟ้ย

    ขุนอรรถ
    ขอบใจเด้อค่า

  4. มายืนยันว่า ดินอิ่มฝนเดือนนี้ไม่ว่าดินนาหรือดินสวน ล้วนให้ความรู้สึก ‘เพลินตีน’ เหมือนกันครับ

    ว่าแต่เดี๋ยวนี้เขามีชุดสำเร็จรูปขนาดนี้แล้วเหรอ?

    ดูท่าจะไม่คุ้นมือ แต่ก็น่าลอง

  5. ถึง golb
    จะไปพิสูจน์ที่ไหนดีว่า..ดินสวนก็ให้ความรู้สึกเพลินตีนไม่แพ้ดินนา :)

  6. ได้จัดการชีวิตด้วยตัวเองเต็มๆ แล้วซินะ
    ขอให้สนุกสนาน และมีความสุขในทางที่เลือกนะจ๊ะ

    เห็นปลูกต้นไม้เล็กๆ แล้วก็นึกอยากมีสีเขียวเล็กในห้องบ้างจัง
    สงสัยต้องไปหามาเล่นบ้างซะแล้ว

  7. ปลูกต้นไม้ สนุกตรงที่ ลุ้นว่าจะขึ้นหรือไม่ขึ้นเนี่ยแหละครับ

    ถ้าขึ้นแล้วก็มีความรู้สึกสึกชื่นใจอย่างบอกไม่ถูก

    ปล. ผมก็เพิ่งมือใหม่ปลูกต้นไม้ครับ :)

  8. ยินดีต้อนรับสู่โลกของฟรีแลนซ์เช่นกันนน 55

    เร็วๆ นี้ คงได้ทำกิจกรรมร่วมกันอีก

    ยังไม่ได้ปลูกต้นไม้เรย

    แต่จะพยายามขุนตัวเองนะ

    Fighting Fighting!!

  9. ถึง kampooh
    ขอบคุณสำหรับ 2 บรรทัดแรก
    และเชียร์ให้ลงมือทำใน 2 บรรทัดหลัง..ปลูกเลย ปลูกเลย อย่ารีรอ :)

    ถึง joezine
    ยินดีต้อนรับผู้เยี่ยมชมหน้าใหม่ :)
    อารมณ์เดียวกันเลย
    ปลูกแล้วต้องคอยลุ้นว่ามันจะงอกไหม
    พองอกแล้วก็ต้องลุ้นต่อว่ามันจะโตไหม
    เพิ่งผ่านไป 3-4 วัน ว่านสี่ทิศของเราดูจะไปได้สวย
    ส่วนข้าวอินทรีย์..ยังต้องลุ้น
    ปล. ทุกวันนี้ตื่นเช้ามา เรารดน้ำต้นไม้ก่อนล้างหน้าแปรงฟันอีกนะ…เห่อจริงๆ

    ถึง NOno NOng คนนี้นามจอใหม่ แต่สงสัยว่าหน้าเก่า..อิอิ
    ปลูกต้นไม้ได้แล้วฮ่าาาาาา
    พยายามเข้านะฮ้าาาาาา
    เริ่มต้นที่หนึ่งได้แล้วต้นต่อๆ ไปก็จะตามมาเองแหละฮ่ะ :)
    ปล. บรรทัดสุดท้ายนี่ ถึงเราไม่เขียน NOno NOng ก็รู้อยู่แล้วแหละ

  10. คิ้วหนาที่รัก
    แล้วจะรู้ว่าชีวิตฟรีแลนซ์สุดแสนจะตื่นเต้น และสบ้ายสบาย อยากนอนก็ได้นอน อยากไปไหนก็ได้ไป
    มันจะนำไปสู่ความแปลกใหม่ หลุดพ้นจากความจำเจ
    ท้องแห้งนิดหน่อย กินน้อยใช้น้อยช่วยแก้ปัญหาได้จ้ะ

    ว่างๆ แวะมาปลูกต้นไม้ที่บ้านเราดิ

  11. ถึงพี่ชาครียา
    กล้าชวนก็กล้าไปนะ
    นอกจากปลูกต้นไม้แล้ว
    ขอค้าง 1 คืนพร้อมอาหารอีก 3 มื้อด้วยนะพี่..อิอิ

  12. ชีวิตนับหนึ่งทุกวันคือชีวิตที่สมบูรณ์
    ยินดีด้วยน๊าพี่นุ่น อิอิ
    ไว้เรียนจบแล้วจะมาเข้าร่วมสมาคมด้วย
    :O)

  13. ถึงหนูนภา
    ขอบใจ ขอบใจที่มายินดี :)
    เดี๋ยวพี่จะจองตั๋วไว้ให้ 1 ที่
    สำหรับสมาชิกในอนาคตของสมาคมฟรีแลนซ์ฯ อิอิ

  14. Pingback: ความคืบหน้าของชีวิตใหม่ « My Freezer…Since 19 Dec 2006

  15. Welcome to the world without tomorrow.
    You fight with yourself on today, everyday.

    For me; doing freelance about 8 years.
    Everyday is the learning; hope you feel the same too.

  16. Pingback: รอดและร่วง « My Freezer…Since 19 Dec 2006

  17. Pingback: นับสองในเดือนสิบ « My Freezer…Since 19 Dec 2006

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s