My Freezer…Since Dec 2006

ที่พักของบทความอายุสั้นและสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นในทุกวันของชีวิต

เกาะติดภารกิจ “Quit Coal” ของนักรบสายรุ้ง (3)

1 ความเห็น

3.
“เรนโบว์ วอริเออร์” (Rainbow Warrior) เป็นชื่อที่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากคำพยากรณ์ของหญิงชราชาวอินเดียนแดงเผ่าครีในอเมริกาเหนือ
เธอทำนายถึงโลกที่เจ็บป่วยจากความโลภของมนุษย์ ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป ชนเผ่าต่างๆ จากทั่วโลกจะหลอมรวมจิตวิญญาณเข้าด้วยกัน เพื่อสอนให้ทุกคนเคารพต่อโลกและร่วมกันดูแลโลกในนามของ “นักรบสายรุ้ง” (Warriors of the Rainbow)

เรนโบว์ วอริเออร์ลำแรกถูกลอบวางระเบิดโดยสายลับของรัฐบาลฝรั่งเศส
และจมลงที่น่านน้ำ เมืองโอ๊กแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม 2528
ในระหว่างเตรียมปฏิบัติภารกิจประท้วงการทดลองอาวุธนิวเคลียร์ของรัฐบาลฝรั่งเศสที่มหาสมุทรแปซิฟิก
ภายหลังได้รับการเคลื่อนย้ายมาอยู่ทางตอนเหนือของนิวซีแลนด์
และกลายเป็นที่อยู่ของสัตว์ทะเลและเป็นอีกแหล่งดำน้ำที่ได้รับความนิยม

ส่วนเรนโบว์ วอริเออร์ลำปัจจุบันสร้างขึ้นในปี 2500
และเริ่มออกเดินเรือรณรงค์ร่วมกับกลุ่มกรีนพีซเป็นครั้งแรกเมื่อ 10 กรกฎาคม 2532
…ถือเป็นความบังเอิญที่น่าประหลาด การพักค้างบนเรนโบว์ วอริเออร์คืนแรกและคืนเดียวของเราเกิดขึ้นในวันที่เรือลำนี้ทำงานกับกรีนพีซมาครบ 19 ปีพอดิบพอดี…

เช้าวันที่ 10 กรกฎาคม 2551 เรามาถึงสะพานปลาทับสะแกตามเวลานัดหมายแบบเฉียดฉิว
ใช้เวลาไม่เกิน 5 นาทีเรือเร็วท้องแบนของกรีนพีซก็พาเรามายืนอยู่บนเรนโบว์ วอริเออร์
สิ่งแรกที่จะต้องทำคือการรับทราบข้อมูลที่จำเป็นต่อการใช้ชีวิตบนเรือและเดินสำรวจบริเวณโดยรอบ เพื่อให้คุ้นชินและรู้ว่าทางออกฉุกเฉินอยู่ตรงไหนบ้าง ถ้าสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นต้องปฏิบัติตัวอย่างไร ทั้งนี้ก็เพื่อความปลอดภัยของทุกคน

ที่ต้องคำนึงเป็นพิเศษก็คือ การประหยัดน้ำ เพราะน้ำจืดเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดเมื่อต้องใช้ชีวิตอยู่กลางทะเลเป็นเวลานานๆ
ดีค (Diederick Van Gelder) ผู้ช่วยกัปตันหมายเลข 1 จึงแนะนำว่า ไม่ต้องอาบน้ำทุกวัน ยกเว้นสาวๆ อนุโลมให้อาบน้ำได้วันละ 1 ครั้ง

นอกจากนี้ทุกคนยังต้องแยกขยะอย่างเคร่งครัด
เราสังเกตว่ามีการแบ่งแยกขยะเป็น 9 ประเภท คือ ขยะสดพวกเศษอาหาร กระดาษ กระดาษกล่อง อลูมิเนียม กระป๋อง พลาสติก โลหะ แบตเตอรี่หรือถ่านไฟฉาย และขยะจากห้องน้ำ

ภารกิจประจำวันบนเรนโบว์ วอริเออร์เริ่มต้นตั้งแต่เช้า ทุกคนจะตื่นไม่เกิน 7.30 น.
หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมงเป็นช่วงเวลาของการทำความสะอาดบริเวณต่างๆ ของเรือ เช่น ห้องอาหาร ทางเดิน ห้องน้ำ และนำขยะที่แยกแล้วไปทิ้งในถังแยกขยะใบใหญ่ โดยจะมีการผลัดเปลี่ยนความรับผิดชอบกันในหมู่ลูกเรือ

งานของทุกคนจะเริ่มประมาณแปดโมงเช้าเรื่อยไปจนถึงห้าโมงเย็น
แต่จะพักรับประทานอาหารกลางวันเวลาเที่ยงถึงบ่ายโมง
โดยมีการหยุดพักช่วงสั้นๆ ประมาณ 20 นาทีในเวลาสิบโมงและบ่ายสามโมง
และรับประทานอาหารเย็นในเวลาหกโมงตรง

แต่ละคนจะต้องจัดเตรียมมื้อเช้าด้วยตนเอง อาหารหลักคือขนมปัง
โดยมีสารพันเครื่องเคียงอย่างชีส เนย แยมไว้ให้เลือกตามอัธยาศัย
สำหรับอาหารมื้อกลางวันและเย็นจะอยู่ในความรับผิดชอบของรอนนี่ (Ronnie Valladolid Ferrer) กุ๊กประจำเรือ และ “นุ่น” สมฤดี กลศรี อาสาสมัครชาวไทย ที่ขึ้นมาเป็นผู้ช่วยกุ๊กตลอดช่วงเวลาที่เรนโบว์ วอริเออร์ลอยลำในน่านน้ำประเทศไทย
แน่นอนว่าหลังจากอิ่มหนำในทุกมื้อ แต่ละคนจะต้องล้างจานชามและแก้วน้ำของตนเอง โดยไม่ลืมที่จะประหยัดน้ำ

11 โมงครึ่งได้เวลาที่เรนโบว์ วอริเออร์จะถอนสมอจากทับสะแกและออกเดินทางมุ่งหน้าสู่จุดหมายต่อไป เราตั้งใจเฝ้ารอดูการกางใบทั้งหมดของเรือ ทว่ากระแสลมในวันนี้อ่อนเกินไป จึงต้องปล่อยให้เครื่องยนต์ดีเซลทำงานแทน
.
.
.
.
.
ตีพิมพ์ครั้งแรกในคอลัมน์ “บันทึกบนเส้นทาง”
นิตยสารโลกสีเขียว ฉบับที่ 100 เดือนกันยายน-ตุลาคม 2551

Advertisements

One thought on “เกาะติดภารกิจ “Quit Coal” ของนักรบสายรุ้ง (3)

  1. น่าอิจฉาจังได้ไปนอนดูดาวกลางทะเล