My Freezer…Since Dec 2006

ที่พักของบทความอายุสั้นและสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นในทุกวันของชีวิต

รถไฟฟรี…หนึ่งแถมหนึ่ง

4 ความเห็น

เมื่อวานนี้ต้องลงพื้นที่ อ.บ้านโป่ง แบบไปเช้าเย็นกลับ
ตอนแรกว่าจะขับรถไปเอง
แต่ตอนหลังด๊านนนเปลี่ยนใจ นั่งรถไฟฉึกฉักดีกว่า
วิวใหม่ๆ จากหน้าต่างรถไฟ น่าสนใจกว่าสองฝั่งถนนเยอะ

แหม…ตารางรถไฟก็ช่างเป็นใจ
เที่ยวเช้ามีขบวนด่วนพิเศษ 43
ออกจากสถานีใกล้บ้าน 08.42 น. เทียบชานชลาบ่านโป่ง 09.32 น.
เวลาเหมาะเจาะมากๆ เพราะมีนัดตอน 10.00 น.

ส่วนเที่ยวกลับมีให้เลือกถึง 2 ขบวน
ธรรมดา 262 ออกจากบ้านโป่ง 16.28 น. ถึงบางบำหรุ 18.00 น.
และด่วนพิเศษ 40 จากโน่นตอน 18.01 น. ถึงปลายทาง 18.59 น.
เพราะไม่รู้ว่างานจะเสร็จกี่โมง ค่อยไปตัดสินใจที่โน่นแล้วกัน

วันที่ 25 มีนาคม เราไปรอรถไฟที่สถานีบางบำหรุตอน 8.30 น.
ด่วนพิเศษ 43 มาช้าไปประมาณ 10 นาที
พอขึ้นนั่งประจำที่ โอ้โห เป็นตู้รถไฟปรับอากาศที่ยับเยินมาก คือทั้งเก่าและโทรม
สภาพแบบเนี้ยนะที่เก็บค่าโดยสารเราไป 312 บาท…แอบเซ็งเล็กน้อย

จอดรอสับรางแถวนครปฐมน้านนาน
สุดท้ายไปลงที่บ้านโป่งช้ากว่ากำหนดครึ่งชั่วโมง
โชคดีสถานที่นัดหมายอยู่ใกล้สถานีรถไฟมากๆ
เราก็เลยเลทไม่เกิน 10 นาที ยังพอยอมรับได้

ตอนเย็นเสร็จงาน 4 โมงนิดๆ
พาตัวเองมาถึงสถานีบ้านโป่งตอน 16.25 น.
คิดเข้าข้างตัวเอง…เฮ้ย ยังเหลืออีกตั้ง 3 นาทีกว่ารถไฟจะมา
ที่ไหนได้ เจ้าหน้าที่ที่ช่องขายตั๋วบอกว่า
ขบวนรถไฟฟรีจากหัวหิน-หัวลำโพงที่เราเล็งไว้จะมาช้าไป 50 นาที

เอาไงดีหว่า เริ่มลังเล หรือจะเปลี่ยนไปขึ้นรถทัวร์
แต่โอกาสนั่งรถไฟฟรีไม่ได้มีกันบ่อยๆ นะเฟ้ย
แม้การไปทำงานครั้งนี้จะสามารถเบิกค่าเดินทางได้
แต่เมื่อชั่งน้ำหนักแล้วความอยากรู้อยากลองนั่งรถไฟฟรีมันมีมากกว่า
ก็สรุปให้คำตอบตัวเองว่า…รอหน่อยก็ได้ว่ะ ไม่ได้รีบไปไหนอยู่แล้ว

เตร็ดเตร่อยู่แถวสถานีรถไฟเกือบชั่วโมง ในที่สุดมันก็มา
คนไม่เยอะเท่าไหร่เราเลยได้ที่หย่อนตูด
เก้าอี้ไม้แบบนี้แหละที่เคยนั่งไปเที่ยวสวนสนสมัยเป็นนักเรียนมัธยม
แอบนั่งรำลึกความหลังเงียบๆ คนเดียว
a-free-train

รถไฟแล่นไปเรื่อยๆ วิวสองข้างทางเปลี่ยนจากชุมชนเป็นพื้นที่สีเขียว
โอ้ มีบ่อดูดทรายด้วย ดูดทรายขายจนกลายเป็นเวิ้งน้ำขนาดใหญ่เลยเว้ย
ดูเผินๆ ก็สวยดี มีน้ำ มีท้องฟ้า…
แต่มันทำ EIA หรือเปล่าว่ะ…สันดานจับผิดของเราพร้อมทำงานตลอดเวลา
a-window-view

ที่นั่งข้างๆ เราเป็นแม่ลูก คุยกันเล็กน้อย
เลยรู้ว่าเธอพาลูกไปเยี่ยมยายและกำลังจะกลับบ้านที่นครปฐม
น้องเตยเป็นเด็กอารมณ์ดี ยื่นหน้ายื่นตาดูวิวนอกหน้าต่าง
สลับกับการหันมายิ้มหัวเราะให้แม่
เราก็เลยขอถ่ายภาพซะหน่อย
เท่านั้นแหละติดใจ ยิ้มอวดกล้องไม่มีเขิน
a-little-girl

รถไฟเทียบสถานีแล้วจอดนิ่ง
กดซัตเตอร์เด็กหญิงไปหลายครั้ง รถไฟก็ยังไม่เคลื่อนที่
เริ่มสงสัยทำไมจอดสับรางครั้งนี้นานจัง

กระทั่งพ่อค้าขายอาหารบนรถไฟเดินมาจากหัวขบวน
จึงได้รู้ว่าหัวรถจักรเสียซะแหล่ว ไปต่อไม่ได้
ผู้โดยสารเกือบร้อยเริ่มทยอยลงจากรถ
สถานีโพรงมะเดื่อที่เงียบเหงาเลยคึกคักขึ้นมาฉับพลัน

เราคิดว่าว่า รอต่อไปก็ไม่มีหวัง
จะซ่อมเสร็จกี่โมงก็ไม่รู้
จะซ่อมได้รึเปล่าก็ยังไม่รู้เช่นกัน…เลยโดดลงด้วยอีกคน
แล้วย้ายไปยืนรอรถไฟฟรีอีกขบวน (สายน้ำตก-ธนบุรี) ที่พาเรากลับบ้านได้เหมือนกัน
แค่เปลี่ยนจากสถานีบางบำหรุเป็นสถานีธนบุรีใกล้ๆ รพ. ศิริราช…เท่านั้นเอง
ผู้โดยสารยืนมองกันไปมองกันมาอยู่อึดใจรถไฟก็มา
เย่ เย่ ดีใจกันถ้วนหน้าทั้งสถานี
yeah

สุดท้ายกว่าจะถึงสถานีธนบุรีก็ปาเข้าไปเกือบ 2 ทุ่ม
(ถ้านั่งรถทัวร์ถึงบ้านไปนานแล้ว แต่ไม่เจอแบบนี้ร้อก)
ก็เลยเป็นเรื่องขำๆ จากประสบการณ์การนั่งรถไฟฟรีครั้งแรกของเรา
แหม นั่งฟรีหนึ่งขบวน แล้วยังแถมฟรีอีกขบวน
ตอนรับตั๋วไม่เห็นบอกโปรโมชั่นนี้เลยนี่นา…อิอิ

Advertisements

4 thoughts on “รถไฟฟรี…หนึ่งแถมหนึ่ง

  1. นั่งรถไฟฟรีแล้วเบิกเงินค่ารถไฟมาด้วยมั้ยอะ
    ^_ ^”

  2. ถึงอ้วนพี
    ในตั๋วมันเขียนราคา 0 บาทนะจ๊ะ
    ก็เบิกได้ 0 บาทเท่านั้น…งงมั้ย

  3. พี่ๆ ถ้าเรานั่งจากธนบุรีไปลง โพรงมะเดื่่อ เราขึ้นสายรัยอ่ะคับ เเร้วมันกี่ต่อ ถึงโพรงมะเดี่อเลยป่ะคับ
    >>>ไม่รุ้ทาง<<< ขอบคุนคับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s