My Freezer…Since Dec 2006

ที่พักของบทความอายุสั้นและสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นในทุกวันของชีวิต

05 นอนนิ่ง ชอปปิ้ง และ (เอ็นจอย) อีตติ้ง

13 ความเห็น

จากเดิมที่วางแผนกันว่า วันนี้จะออกเที่ยวนอกตัวเมืองเลห์
พอนุดแพ้ความสูงและต้องนอนพัก แถมยางเจิ้นยังกำชับหนักแน่น…
“ห้ามออกไปไหน และเดินอยู่ได้แค่ชั้นที่พัก”
คือห้ามเดินขึ้นไปชั้นบนหรือลงไปชั้นล่างโดยเด็ดขาด

ซึ่งเรากับหมูบินก็เห็นด้วย เพราะอยากให้หายเร็วๆ จะได้ออกเที่ยวพร้อมหน้าพร้อมตา
สรุปว่าวันที่สองในเลห์…นุดเลยต้องนอนนิ่งอยู่ในห้องทั้งวัน
จะเรียกว่าแปลงร่างเป็น “นางเฝ้าห้อง” ก็คงไม่ผิดนัก…อิอิ
ไม่มีอะไรทำเลยนอกจากอ่าน อ่าน อ่านหนังสือ
เริ่มจากไกด์บุ๊คของคุณเพลงดาบฯ ตามด้วย Lonely Planet : India
สุดท้าย…อ่านแม้กระทั่งหนังสือสวดมนต์ที่หมูบินพกไป

นุดบอกเองว่า เป็นวันที่นอนนิ่งๆ อยู่บนเตียงมากที่สุด
“นอนจนจะเป็นเนื้อเดียวกับเตียงอยู่แล้ว!!”

p050
หน้าตาแบบนี้ = ไม่ต้องห่วง ยังมีแรงเที่ยวอีกเหลือเฟือ :)

ส่วนเรากับหมูบินขอตัวไปสำรวจถนนหนทางและร้านรวงต่างๆ ในเมือง
จากที่พัก เราสองคนค่อยๆ ละเลียดเดินชมสองข้างทาง

p051
ชอบหัวโค้งตรงถนนนี้มาก แบบว่าเลี้ยวขวาปร้าบ เจอวิวภูเขาโรยหิมะทันที
ส่วนผู้ชายคนนี้เดินมาจากไหนไม่รู้ เห็นว่าเครื่องนุ่มห่มสีสโดดเด่น เลยแถมเข้าไปในภาพด้วย

p053
เด็กๆ แวะซื้อขนมที่ร้านหน้าโรงเรียน
แต่เอ๊ะ…เลย 9 โมงแล้วยังไม่เข้าเรียนอีกเนอะ
ไม่เหมือนเด็กไทยต้องไปให้ทัน 8 โมงเช้า

p054
ตลาดที่ชาวทิเบตเอาสินค้ามาขาย หรือ Tibetan Market
มีหลายแห่งตั้งกระจายอยู่ทั่วเมือง
ของหลากหลายพอสมควร ทั้งเครื่องทองเหลือง เครื่องเงิน
เครื่องประดับ ผ้าพันคอ ธงมนต์ และอื่นๆ
ถึงไม่ซื้อ ก็แวะเดินดูเพลินๆ ได้

p055
ร้านนี้เห็นก็รู้เลยว่า…ขายเสื้อ
.

มัวแวะร้านโน้นร้านนี้ กว่าจะถึง Dolphin Restaurant ก็เกือบ 10 โมง
มื้อแรกของวันนี้เลยเป็นเช้าควบกลางวัน

p056
หมูบินกับแลสซี่รสนุ่มนวล

p058
ชาขิงอุ่นๆ ของเรา

p052
ถูกใจ Veg. Makhani แกงแขกใส่สารพัดผักมีเนยเป็นส่วนประกอบสำคัญ
มาพร้อมกับจาปาตี 1 แผ่น (ซึ่งภายหลังต้องสั่งเพิ่มอีก 1 แผ่น)

p057
รู้สึกอร่อยกับอาหารอินเดียมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วเรา

สรุป ร้านนี้อาหารรสชาติใช้ได้ แต่…รอนานพอสมควร
ฉะนั้น อย่ามากินร้านนี้ตอนหิวโฮก เพราะจะหงุดหงิดซะเปล่าๆ

ข้างร้าน Dolphin มีลำธารเล็กๆ ซึ่งน้ำแห้งขอด
ประมาณว่ายังเป็นช่วงต้นฤดูร้อน หิมะและน้ำแข็งบนเทือกเขายังไม่ค่อยละลาย
แต่ก็ยังมีคนเอาผ้ามาซัก!

p059
ฟาดผ้ากับก้อนหินอย่างเมามัน

อิ่มแล้วเดินต่ออย่างคึกคัก แวะตลาดทิเบตันบนถนนฟอร์ด
p060
.
p061
.
p062
หมูบินเพลิดเพลินกับการเลือกของและต่อรองราคา

แวะ Tourist Information หน่อย เดินเข้าไปแล้วเหวอเล็กน้อย
เพราะมันเหมือนออฟฟิศร้าง ไม่มีเจ้าหน้าที่เลย
ยืนเกร่อหลบแดดอยู่สักพัก มีลุงคนนึงเดินเข้ามา
พอถามถึงข้อมูลท่องเที่ยวของเลห์
ได้แผ่นพับกลับมา 1 แผ่น..เท่านั้นจบ!

p063
แวะถ่ายรูปกับกำแพงพร้อมแผ่นพับที่ได้มา
…ยังเก็กได้อีกเน้อหมูบิน

ตื่นตากับตลาดผักและผลไม้ บางอย่างก็เหมือนบ้านเรา บางอย่างก็ไม่รู้จัก
p065
แปลกใจ เขามีฝักกระเจี๊ยบขายด้วยอะ
เห็นแล้วอยากเอาไปลวกกินกับน้ำพริกกะปิ
(ตอนเขียนนี่น้ำลายเอ่อขึ้นมาเลย)
มะระขี้นกก็ลูกโต๊โต

p064
ส่วนกล้วยน่าจะขนมาจากทางแคชเมียร์
แต่เพราะผิวบางกว่าเพื่อน เมื่อเดินทางไกลเลยเยินซะ แทบจะหากล้วยสวยๆ ไม่เจอ
ส่วนหมูบินบอกว่า…อยากซื้อหัวหอมแดงกลับไปฝากแม่
เพราะหัวใหญ่มาก ไซส์น้องๆ ส้มบางมดเลยแหละ
เราซื้อแอปเปิ้ล 1 กิโล กับเชอรี่ 1 กล่อง
ป้องกันอาการเหงาปาก ระหว่างนั่งรถเที่ยวในวันพรุ่งนี้

แวะเติมน้ำดื่มใส่ขวดที่ร้าน Dzomsa น้ำกรองที่นี่ราคาลิตรละ 7 รูปี
รับรองสะอาดปลอดภัย เพราะเราเติมน้ำดื่มที่นี่ตลอดทั้งทริป
อ้อ…แล้วน้ำแอปริคอตที่นี่ก็อร่อยชื่นใจ เลยซื้อใส่ขวดกลับไปด้วย

p066
สารพัดผ้า แขวนขายกันอย่างนี้เลย
ซึ่งตอนที่เดินมากับหมูบิน เห็นผืนนึงสวยดี เล็งอยู่จะซื้อดีมั้ยหว่า
ซื้อ ไม่ซื้อ ซื้อ ไม่ซื้อ…แล้วก็ตัดสินใจได้อย่างง่ายดาย
เมื่อหมาตัวนึงเดินมายกขาฉี่รดมุมผ้าซะงั้น

หมูบินสอยเครื่องเป่าทองเหลืองจากทิเบตันมาร์เก็ตมา 4 ชิ้น
มันเป็นเครื่องเป่าที่พระลามะใช้ในพิธีต่างๆ
p068
.
p069
เจ้าหล่อนต่อกระจาย จากราคาตั้งต้นคู่ละ 1,600 รูปี เหลือ 2,550 รูปีสำหรับ 2 คู่
แล้วลุงก็ยอมลดให้แบบไม่มีหงุดหงิด แถมยังออกปากชมว่า “A good bargain”
(พูดแบบนี้เขาชมใช่มั้ยหมูบิน)

p070
.
p071
บรรยากาศยามเย็นย่าน Main Bazzar

สำหรับมื้อเย็น นุดยังโดนยางเจิ้นสั่งกักตัวอยู่เหมือนเดิม
เรากับหมูบินเลยเดินไปสั่งอาหารที่ร้าน Café Jeevan ซึ่งอยู่เยื้องๆ กับที่พัก
ในร้านบรรยากาศน่านั่งมากเลย เสียดายที่เราต้องสั่งแบบเทคโฮม

กลับถึงห้องก็ปูหนังสือพิมพ์ เทอาหารลงทัปเปอร์แวร์ แล้วล้อมวง
ต้องจุดเทียนด้วย เพราะไฟดับพอดี
ถือเป็นมื้อแรกในอินเดียที่กินด้วยความรู้สึกอร่อยโดยพร้อมเพรียง

p072
ดูเป็นมื้อโลโซ เพราะนั่งล้อมวงที่พื้นห้อง แต่รสชาติไฮโซนะจ๊ะ

p074
อันนี้ Kimchi Salad
เมนูนี้ชนะเลิศ…เมื่อเปรียบเทียบกับสลัดแบบอื่นๆ และร้านอื่นๆ ที่ได้ลองชิม

p075
Mushroom Mutter เป็นแกงแบบอินเดียใส่เห็ดกับถั่วลันเตา เราชอบมาก
p076
Plain Naan กินกับแกงแขก เข้ากั๊น เข้ากัน

p077
ข้าวผัดผักธรรมดา…ยังอร่อย

คืนนั้นเรากับหมูบินนอนหลับอย่างมีความสุข
ส่วนนุดแม้อาการทุกอย่างดีขึ้นมาก
แต่ยังต้องหลับในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอนอีกคืน ซึ่งก็น่าจะมีความสุขไม่แพ้กัน
เพราะตื่นมาพรุ่งนี้ พวกเราได้จะออกเที่ยวกันแล้ว…เย่ เย่

Advertisements

13 thoughts on “05 นอนนิ่ง ชอปปิ้ง และ (เอ็นจอย) อีตติ้ง

  1. อืมม ต่อของที่นั่น สนุกมากมายย

    ว่าแล้วก็เสียดายที่ไม่ได้สอยเข็มขัดกระดิ่งมา
    เพราะคุณลุงหายไปเลย จะให้สอนวิธีเป่าก็ไม่อยู่ซะแล้ว

  2. …แล้วก็ตัดสินใจได้อย่างง่ายดาย
    เมื่อหมาตัวนึงเดินมายกขาฉี่รดมุมผ้าซะงั้น…
    ^
    ^
    ^
    สรุปว่า ซื้อใช่มั้ยคะ
    เป็นที่ระลึกฉี่หมาอินเดีย :D

    ทริปนี้ไม่จบง่ายง่ายแฮะ
    คนตามอ่านอย่างเราเลยเลิกอิจฉาไม่ได้ง่าย ๆ ><

  3. อยากไปบ้างจัง

  4. ยุส่งอีกคนนึงค่ะ คนที่นั่นน่ารักมาก ป้าหมูน้อยกำลังคิดจะไปอีกปีหน้า ค่ะ
    เมื่อไหร่จะเขียนตอนต่อไปคะ รออ่านอยู่ค่ะ ป้าหมูน้อยไม่แพ้ความสูงค่ะ แต่เพื่อนร่วมทริป ฮ่า ฮ่า นอนนิ่งอยู่สองวันค่ะ
    ป้าหมูน้อย

    • ป้าหมูน้อยจะไปอีกรอบ!
      ..อยากไปอีกรอบเหมือนกัน แต่คงไม่ใช่ปีหน้าค่ะ
      ป้าหมูน้อยโชคดีมากที่ไม่แพ้ความสูง
      แล้วเพื่อนอาการหนักมั้ยคะ นอนนิ่ง 2 วันเลยเหรอ

      ส่วนตอนต่อไป ยังไม่รู้จะมาเมื่อไหร่เลย
      เพราะโดนมรสุมงานเล่นงาน ตอนนี้แทบจะเป็นเครื่องจักรผลิตต้นฉบับแล้วเนี่ย
      ทำได้แค่บ่นป่อดแป่ด…แล้วก็ก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไป

      ปล. กำลังเข็นหนังสืออีกเล่มออกมาคะ
      คราวนี้ไม่ค่อยเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม และเป็นหนังสือแจกฟรี
      เดี๋ยวจะเอารายละเอียดมาบอกต่อในนี้อีกที

  5. เพื่อนก็อาการพออ่วมๆละค่ะ เค้ากะกันว่าถ้าสองวันไม่หาย เค้าจะซื้อตั๋วบินไปศรีนาคาเลยล่ะ ไม่อยู่แล้ว แต่พอหายดีกันก็อาฆาตกันว่าจะกลับไปอีกค่ะ ส่วนป้าหมูน้อยก็กลายเป็นฟลอเรน ไนติงเกล คอยวิ่งบริการค่ะ เดี๋ยวน้ำร้อน น้ำชา บะหมี่ ค่ะ

    งั้นก็ต้องรออ่านหนังสือของคุณคิ้วหนาอีกเล่มนึงสิ นอกจากจะรออินเดียตอนต่อไป
    เอ้า เชียร์ให้วันึงมีสามสิบชั่วโมง คุณคิ้วหนาจะได้มีเวลาเขียนหนังสือเยอะนะคะ เหนื่อยเมื่อไหร่บอก ป้าหมูน้อยจะชวนมาพักเหนื่อยที่บ้านค่ะ อยู่บนเกาะ ฮิ ฮิ

    ป้าหมูน้อย

    • โอ้โห วัยรุ่นชะมัด อาฆาตจนจะต้องกลับไปซ้ำอีกรอบ :P
      โอ้โห เป็นฟลอเรน ไนติงเกลเลยหรือเนี่ย อิอิ

      หนังสือเล่มที่ว่า เพิ่งบอกโอเคกับปรู๊ฟที่โรงพิมพ์ส่งมาให้ดูเมื่อวานนี้เอง
      น่าจะเสร็จเป็นเล่มช่วงต้นเดือนพฤศจิกายน…อีกไม่นานจะได้หยิบจับเป็นเล่มแล้ว

      ป้าหมูน้อยอย่าเผลอชวนเชียว เดี๋ยวใจง่าย ตามไปบุกบ้านไม่รู้ด้วยนะเอ้า
      ว่าแต่อยู่เกาะไหนเหรอคะ
      แล้วที่นั่นมีโรงเรียนหรือชุมชนริมทะเลที่สนใจสิ่งแวดล้อมบ้างหรือเปล่า
      เผื่อมีโอกาสจะได้ส่งหนังสือเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมทางทะเลไปให้บ้าง

      • อยู่เกาะสุดฮิต ชื่อว่า เกาะเสม็ดนั่นแหละค่ะ พวกเราคนเกาะกำลังช่วยกันฟื้นฟูสิ่งแวดล้อมอยู่ เราปลูกปะการัง ( จริงๆ ไม่ใช่ของเทียม ) ทำ ไบโอดีเซลจากน้ำมันพืชร้านอาหารใช้กัน กำลังทำโครงการไบโอแก๊ซจากขยะค่ะ มาเที่ยว มาแนะนำเรื่องการจัดการสิ่งแวดล้อมได้นะคะ ต้องการค่ะ มีนกเงือก (นกแก๊ก ) ให้ดูทุกวันด้วยนะคะ

        ป้าหมูน้อย

  6. เจ๋งจังเลยค่ะป้าหมูน้อย
    ทั้งปลูกปะการัง ทั้งไบโอดีเซลและไบโอแก๊ส
    แถมยังมีนกแก๊กมาล่ออีก …พานอยากพก Binoc ไปเที่ยวทะเลเสม็ดเลยนิ :)

    ทำโครงการเรื่องพลังงานอย่างนี้ อยากอ่านนิตยสารราย 3 เดือนชื่อ “พลัง+งาน” มั้ยเอ่ย
    เล่มแรกเน้นเรื่องไบโอแก๊ส
    หน้าตาอย่างนี้ https://myfreezer.wordpress.com/2008/11/18/energymag-v1/

    ส่วนเล่มสองเป็นเรื่องพลังงานชีวมวล
    https://myfreezer.wordpress.com/2009/02/25/energymag-v2/

    ตอนนี้กำลังปั่นฉบับที่ 5 ค่ะ เรื่องไบโอดีเซล
    คาดว่าจะออกจากโรงพิมพ์ช่วงต้นเดือนพฤศจิกายน

    ถ้าป้าหมูน้อยสนใจ ต้องแจ้งชื่อ-ที่อยู่ไปที่ energygreenhealth[at]yahoo.com
    เค้าจะได้จัดส่งฉบับที่ 5 ไปให้อ่านฟรีๆ
    ส่วนเล่มย้อนหลัง นุ่นพอมีอยู่บ้าง สามารถส่งไปรษณีย์ให้ได้เช่นกัน
    หลังไมค์ที่อยู่มาได้เลย thitinants[at]yahoo.com

  7. เข้ามาเย้วๆๆ ครบรอบ 1 ปีจ้าาาาาา

    คิดถึงฟ้าใสๆ อากาศหนาวๆ ^_^