My Freezer…Since Dec 2006

ที่พักของบทความอายุสั้นและสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นในทุกวันของชีวิต

ก๊าซขยะเพื่อรถขยะ


[ภาพ : Marcio Jose Sanchez]

เศษอาหาร กระดาษ ใบไม้ใบหญ้า และขยะออร์แกนิกอื่นๆ
จากชุมชนและย่านธุรกิจของซานฟรานซิสโกและโอ๊คแลนด์
ถูกส่งเข้าสู่หลุมฝังกลบอัลทามอนต์ที่กว้างใหญ่เกือบ ๑ ตารางกิโลเมตรมานานถึง ๓๐ ปี

เดิมทีก๊าซที่ได้จากการปล่อยให้จุลินทรีย์ย่อยสลายขยะชีวภาพ ถูกใช้เป็นเชื้อเพลิง
สำหรับผลิตกระแสไฟฟ้าแจกจ่ายที่อยู่อาศัยกว่า ๘,๐๐๐ หลังคาเรือนเท่านั้น
แต่ล่าสุดเมื่อพฤศจิกายนที่ผ่านมามีการขยับขยายการใช้ประโยชน์ก๊าซขยะ
ให้กลายเป็นเชื้อเพลิงสะอาดของรถบรรทุกขยะกว่า ๕๐๐ คันที่วิ่งไปทั่วมลรัฐแคลิฟอร์เนีย แทนการใช้ดีเซลสกปรกแบบเดิมๆ

แม้จะประกอบด้วยก๊าซมีเทนมากถึง ๕๐ เปอร์เซ็นต์ แต่ก็ยังมีก๊าซอื่นๆ ปะปนมาด้วย
ก๊าซขยะจากหลุมฝังกลบจึงต้องผ่านขั้นตอนในโรงแยกก๊าซเพื่อทำให้เป็นก๊าซมีเทนบริสุทธิ์
ก่อนจะเปลี่ยนรูปเป็นก๊าซธรรมชาติเหลวสำหรับขับเคลื่อนรถบรรทุกขยะ


[ภาพ : Marcio Jose Sanchez]

เจสิกา โจนส์ ผู้จัดการหลุมฝังกลบ เปิดเผยว่า “นี่เป็นโครงการผลิตก๊าซธรรมชาติเหลว
จากขยะมีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก และครบวงจรในพื้นที่เดียว
คือตั้งแต่หลุมฝังกลบต้นทางการผลิตก๊าซไปจนถึงโรงงานก๊าซธรรมชาติเหลว
ที่มีกำลังผลิตสูงสุด ๑๓,๐๐๐ แกลลอนต่อวัน ซึ่งเมื่อนำไปใช้กับรถบรรทุกขยะ
จะช่วยลดการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์สู่ชั้นบรรยากาศมากถึง ๓๐,๐๐๐ ตันต่อปี”

เพราะต้องพึ่งพาเทคโนโลยีราคาแพงเพื่อแยกก๊าซมีเทนบริสุทธิ์
การผลิตก๊าซธรรมชาติเหลวจึงจะคุ้มค่าทางเศรษฐกิจก็ต่อเมื่อ
มีหลุมฝังกลบขยะไซซ์ยักษ์คอยป้อนก๊าซขยะอย่างต่อเนื่องเท่านั้น

สำหรับโครงการนี้ แม้จะใช้งบลงทุนไป ๑๕.๕ ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ก็ประเมินกันแล้วว่าคุ้มแน่นอน เพราะสามารถผลิตก๊าซธรรมชาติได้อีกประมาณ ๒๐ ปี
…หรือนานกว่านั้น

ตีพิมพ์ครั้งแรกใน “โลกใบร้อน”
นิตยสารสารคดี ฉบับที่ 300 เดือนกุมภาพันธ์ 2553

Advertisements

การแสดงความเห็นถูกปิด