My Freezer…Since Dec 2006

ที่พักของบทความอายุสั้นและสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นในทุกวันของชีวิต

คำในใจ

4 ความเห็น

สำหรับเรา แค่หนังสือโลกร้อนฯ ได้ตีพิมพ์ซ้ำเป็นครั้งที่๘ ก็เกินความคาดหมายไปมากแล้ว
(หมายเหตุ – จริงๆ ต้องเป็นครั้งที่ ๙ แต่ บก.พี่แตงนับผิดปกเล่มส้มเลยมีเลข ๘ ตัวเบ้อเร่อ)
แต่วันนี้มันยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด ยิ่งกว่าเกินความคาดหมาย
เมื่อพ็อกเก็ตบุ๊คเล่มแรกในชีวิตได้รับเลือกให้เป็นหนังสือแนะนำประเภทสารคดี
ในโครงการประกวดหนังสือดีเด่นรางวัลเซเว่นบุ๊คอวอร์ดครั้งที่ ๗ ประจำปี ๒๕๕๓
ซึ่งทั้งหมดจะไม่เกิดขึ้นเลยถ้ามีแค่เราคนเดียว
จึงอยากขอขอบคุณผู้ที่มีสัมพันธ์กันทางมิตรภาพเหล่านี้…

ขอบคุณ บก. พี่แตง ที่นอกจากยอม (เสี่ยง) ให้เราเขียนพ็อกเก็ตบุ๊ค
ยังช่วยวางโครงเรื่องอย่างดิบดี ขับเคี่ยววิทยายุทธ์ และถกเถียงกันอย่างเมามัน
กระทั่งคลอดออกมาเป็นเล่มในที่สุด

ขอบคุณอุ้มและแพน ทีมวาดภาพประกอบและอาร์ตเวิร์กที่วาดภาพประกอบกวนๆ ได้โดนใจ
แถมยังช่วยให้การรับส่งมุกระหว่างภาพวาดและตัวหนังสือเป็นไปอย่างสนุกสนาน
เรารู้สึกว่า ทั้งพี่แตง เรา อุ้ม และแพน เป็นทีมเวิร์กที่เข้าขากันมาก
ขอบคุณจริงๆ ที่ทำให้เรามีประสบการณ์ดีๆ จากการเขียนหนังสือเล่ม

ขอบคุณ (อดีต) บก. โลกสีเขียว เจ๊ตู่ ณทับสะแก ที่เปิดโอกาสให้เราได้ฝึกงาน
กับกองบก. นิตยสารโลกสีเขียวเป็นเวลาสองเดือน (หลังจากไม่ผ่านสัมภาษณ์สมัครงาน)
และรับเราเข้าร่วมทีมในอีก ๒ เดือนถัดมา
…ถ้าวันนั้นไม่ได้ฝึกงานคงไม่มีหนังสือเล่มนี้ออกมาแน่นอน

ขอบคุณพ่อ แม่ โจ้ โจ๊ก รวมถึงย่า ป้า อา นุดและเพื่อนอีกหลายคน
ที่คงบรรยายกันไม่หวาดไม่ไหว สำหรับกำลังใจที่มีให้เสมอมา

ขอบคุณมูลนิธิโลกสีเขียวที่ยอมลงทุนพิมพ์ “โลกร้อน ทุกสิ่งที่เราทำเปลี่ยนแปลงโลกเสมอ”
ทั้งๆ ที่ไม่รู้เลยว่าจะขายออกรึเปล่า

วันนี้หัวใจพองโตและมีความสุขกว่าวันไหนๆ
และเราก็ตั้งใจว่า…จะไม่ลืมความรู้สึกที่เกิดขึ้นในวันนี้
เพราะมันจะเป็นพลังสำคัญสำหรับการเขียนงานชิ้นต่อๆ ไป

ปล. แบบว่าตอนขึ้นเวทีรับเกียรติบัตรเค้าไม่เปิดโอกาสให้พูดคำในใจ
เลยต้องเก็บมาเขียนในบล็อก ;)

Advertisements

4 thoughts on “คำในใจ

  1. ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ ขอให้มีผลงานดีๆ ออกมาให้ได้ยลกันอีกเน้อ ว่าแล้วก็รีบเข้าร้านหนังสือไปหาซื้อมาอ่านเลยดีกว่า อิอิ XD

  2. ยินดีด้วยจริงๆ และรู้สึกทั้งแปลกใจและไม่แปลกใจ
    ไม่แปลกใจเลยที่ผลงานดีๆ อย่างนี้ควรได้รับรางวัล อ่านแล้วอ่านอีก ส่งต่อให้คนอื่นอ่านอีกต่างหาก
    แปลกใจที่ได้รางวัล เพราะไม่เคยคิดว่าจะมีใครสนใจหนังสือประเภทนี้ สงสัยเราจะมองเมืองไทยในแง่ลบเกินไป ต้องปรับสายตาใหม่ซะแล้ว

    ผลิตงานดีๆ ต่อไปนะครับ
    (ว่าแต่เอาเวลามาจากไหนเนี่ย ไม่ได้เข้ามาดูแป๊ปเดียว มีบทความออกมาใหม่จนอ่านไม่ทันเลย…)

    • ขอบคุณค่าคุณนรินทร์ ;)
      จริงๆ แล้วความถี่ในการอัพเดทบล็อกลดลงมากหลังจากเป็นฟรีแลนซ์
      ไม่รู้เวลามันหดหายไปไหนหมด บางช่วงปล่อยฝุ่นเกาะนานเกินเดือนเลย