My Freezer…Since Dec 2006

ที่พักของบทความอายุสั้นและสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นในทุกวันของชีวิต

เสี่ยงมั้ย…ไฟฟ้าจากนิวเคลียร์


แผนภาพแสดงเส้นทางการรับกัมมันตภาพรังสีในสิ่งแวดล้อมเข้าสู่ร่างกาย
[ที่มา : IAEA technical report]

อุบัติเหตุครั้งร้ายแรงที่สุดในรอบ ๕๖ ปีของหน้าประวัติศาสตร์โรงไฟฟ้านิวเคลียร์
เกิดขึ้นกลางดึกหลังล่วงเข้าสู่วันที่ ๒๖ เมษายน ค.ศ. ๑๙๘๖ ได้เพียงชั่วโมงเศษ
นั่นคือ การระเบิดของเตาปฏิกรณ์หมายเลข ๔ ของโรงไฟฟ้าเชอร์โนบิล ในประเทศยูเครน
(หรือสหภาพโซเวียตในสมัยนั้น)

ว่ากันว่า…หายนะครั้งนี้ส่งผลให้กัมมันตภาพรังสีแพร่สู่สิ่งแวดล้อม
รุนแรงกว่าการทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมาและนางาซากิรวมกันถึง ๒๐๐ เท่า

นอกจากทำให้พื้นที่ในรัศมี ๓๐ กิโลเมตร ซึ่งมีประชาชนอาศัยอยู่ราว ๕ – ๘ ล้านคน
กลายเป็นเขตปนเปื้อนกัมมันตภาพรังสีเข้มข้น ยังกระจายผลกระทบถึงอย่างน้อย ๑๔ ประเทศในแถบยุโรป
เช่น ออสเตรีย สวีเดน ฟินแลนด์ นอร์เวย์ ฯลฯ

ในปี ๒๐๐๖ “เชอร์โนบิล ฟอรั่ม” เปิดเผยข้อมูลจากการศึกษาผลกระทบจากหายนะครั้งนั้น
ระบุว่าการระเบิดทำให้เจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานในโรงไฟฟ้า หน่วยกู้ภัย และหน่วยดับเพลิง
เสียชีวิต ๔๗ รายภายใน ๒-๓ วันหลังเกิดเหตุ เนื่องจากได้รับกัมมันตภาพรังสีมากเกินพิกัด
และ ๑ ปีให้หลังมีผู้เสียชีวิตประมาณ ๔,๐๐๐ ราย

สถาบันวิทยาศาสตร์แห่งรัสเซียรายงานว่า
นับถึงปัจจุบันมีผู้คนอย่างน้อย ๑๔๐,๐๐๐ รายในยูเครนและเบลารุส
และอีกราว ๖๐,๐๐๐ รายในรัสเซีย เสียชีวิตจากผลกระทบสะสมในระยะยาว

ทว่ากลางเดือนสิงหาคม ๕๓ นักรณรงค์สิ่งแวดล้อมจากกรีนพีซสากลออกมาแสดงความเห็นว่า
นั่นอาจจะเป็นการประเมินที่ต่ำกว่าความเป็นจริง และตัวเลขดังกล่าวจะไม่หยุดเพียงเท่านี้
เพราะซีเซียม-137 ธาตุกัมมันตภาพรังสีหลักซึ่งถูกปลดปล่อยจากการระเบิด
มีครึ่งชีวิตประมาณ ๓๐ ปีเศษ เมื่อตกค้างในสิ่งแวดล้อม มันจึงสามารถแผลงฤทธิ์ต่อไปได้นานเกือบ ๑๐๐ ปี

ระหว่างปี ๑๙๙๐ – ๒๐๐๐ จำนวนผู้ป่วยมะเร็งทุกชนิดในเบราลุสเพิ่มขึ้นร้อยละ ๔๐
จำนวนผู้ป่วยมะเร็งต่อมไทรอยด์ในรัสเซียเพิ่มขึ้นเป็น ๓ เท่าในปี ๒๐๐๔
ระหว่างปี ๑๙๘๙ – ๑๙๙๕ จำนวนผู้ป่วยเด็กลูคิเมียในรัสเซียเพิ่มขึ้น ๔.๕ เท่า
…ทั้งหมดสัมพันธ์กับการรับสารกัมมันตภาพรังสี

แม้จะมีการกล่าวอ้างว่าเทคโนโลยีนิวเคลียร์ในปัจจุบันมีความปลอดภัยสูง
แต่ก็มีความเสี่ยงต่ออุบัติเหตุจากการทำงานผิดพลาดของเจ้าหน้าที่ การก่อการร้าย หรือภัยธรรมชาติ
ดังกรณีแผ่นดินไหวรุนแรงเมื่อ ๑๖ กรกฎาคม ค.ศ. ๒๐๐๗
จนเกิดเหตุไฟไหม้ในโรงไฟฟ้านิวเคลียร์คาชิวาซากิ
ทำให้น้ำที่ปนเปื้อนกัมมันตภาพรังสีเกือบ ๑,๒๐๐ ลิตรไหลลงสู่ทะเลญี่ปุ่น

การสร้างโรงไฟฟ้านิวเคลียร์แห่งแรกในประเทศไทยนั้น “คุ้มที่จะเสี่ยงหรือไม่”
จึงเป็นคำถามที่ประชาชนต้องลุกขึ้นมาหาคำตอบ
และมีส่วนร่วมพิจาณาอย่างรอบคอบก่อนตัดสินใจ

ที่มา : “โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ : อย่าปิดแผ่นฟ้าด้วยฝ่ามือ
Chernobyl Effects Could Last Centuries
The Chernobyl Catastrophe Consequences on Human Health

ตีพิมพ์ครั้งแรกใน “ถอดรหัส”
นิตยสารสารคดี ฉบับที่ 307 เดือนกันยายน 2553

Advertisements

การแสดงความเห็นถูกปิด