My Freezer…Since Dec 2006

ที่พักของบทความอายุสั้นและสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นในทุกวันของชีวิต

ผลพวงจากสีเขียวกลางทะเลทราย


[ที่มาภาพ nasa.gov]

การปลูกพืชอาหารในดินแดนทะเลทรายเคยสร้างความฮือฮา
ในมุมมองที่ว่า มนุษย์สามารถเอาชนะขีดจำกัดทางธรรมชาติได้เป็นผลสำเร็จ

แต่มาถึงวันนี้มันกลับส่อเค้าความไม่ยั่งยืนชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ
เมื่อองค์การนาซ่าเปิดเผยภาพถ่ายดาวเทียมบริเวณทะเลทรายซีเรีย
โดยเปรียบเทียบให้เห็นการขยายตัวพรึ่บพรั่บของร่องรอยสีเขียวๆ
บนพื้นที่สีน้ำตาลของประเทศซาอุดีอาระเบียในช่วง 25 ปีที่ผ่านมา

หลักฐานดังกล่าวสร้างความกังวลต่อสถานการณ์น้ำในอนาคต
เนื่องจากระบบชลประทานในเขตแห้งแล้งนี้พึ่งพาแหล่งน้ำจากชั้นหินอุ้มน้ำ
ที่ซ่อนอยู่ลึกลงไปใต้มวลทรายปริมาณมหาศาล
พวกเขาขุดเจาะและสูบขึ้นมาใช้ ทั้งๆ ที่มันเป็นน้ำต้นทุนซึ่งสะสมกักเก็บมาตั้งแต่ยุคน้ำแข็งครั้งล่าสุด
บวกรวมกับน้ำฝนที่ตกลงมาตั้งแต่เมื่อหลายแสนปีก่อน

ยิ่งเมื่อผสมโรงด้วยข้อมูลที่ว่า
เขตทะเลทรายซีเรียยุคปัจจุบันมีปริมาณฝนเฉลี่ยแค่ราวๆ 2.5 เซนติเมตรต่อปี
ยิ่งทำให้ทรัพยากรน้ำในแถบนี้เข้าข่าย “ใช้แล้วหมดไป”
มากกว่าจะหมุนเวียนทดแทนอย่างที่เกิดขึ้นในดินแดนส่วนอื่นๆ ของโลก

ด้วยเหตุที่ต้องนำเข้าน้ำมากถึง 2 ใน 3 ของปริมาณทั้งหมดที่ใช้ในกิจกรรมผลิตสินค้าและบริการ
ซาอุดีอาระเบียจึงพยายามลดการพึ่งพาจากภายนอกโดยเลือกสูบน้ำต้นทุนขึ้นมาหล่อเลี้ยงพื้นที่เพาะปลูก

ไม่มีใครรู้ชัด น้ำต้นทุนใต้ทะเลทรายยังเหลืออีกเท่าไหร่
มีเพียงคำคาดการณ์ของนักอุทกวิทยาที่ว่า
จะสูบน้ำขึ้นมาใช้ได้แค่ประมาณ 50 ปี
ซึ่งหากเป็นเช่นนั้นจริงโดยขาดการวางแผนหรือเตรียมตัวรับมือ
ซาอุดีอาระเบียผู้อาภัพความชุ่มชื้นคงต้องพึ่งพาทรัพยากรน้ำของคนอื่นหนักข้อกว่าเดิม
อาจถึงขั้นเสาะหาน้ำมาตอบสนองความต้องการขั้นพื้นฐานของพลเมืองตัวเองเลยทีเดียว

ตีพิมพ์ครั้งแรกใน “NEIGHBOURS MATTERS”
นิตยสาร IMAGE ปีที่ 25 ฉบับที่ 6 มิถุนายน 2555

Advertisements

การแสดงความเห็นถูกปิด