My Freezer…Since Dec 2006

ที่พักของบทความอายุสั้นและสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นในทุกวันของชีวิต

ภัยคุกคามเด็กติดจอ

ใส่ความเห็น


[ที่มาภาพ smh.com.au]

เด็กๆ กำลังจ้องหน้าจอแท็บเล็ต คอมพิวเตอร์ หรือโทรศัพท์มือถือ
(ซึ่งมักจะอัดแน่นด้วยแอพเกม แถมยังต่อเน็ตได้) กลายเป็นภาพที่พบเห็นทั่วไปในปัจจุบัน
ต้องยอมรับว่าพวกเขาหัวไวกับเครื่องมือไฮเทคกว่าผู้ใหญ่หลายคน
ลองได้หยิบจับและใช้นิ้วจิ้มกดเลื่อนสัมผัสแค่ไม่กี่อึดใจก็ใช้งานกันคล่องปรื๋อ

แม้อุปกรณ์เหล่านี้จะ “มีดี” ในการเพิ่มพูนทักษะและศักยภาพการเรียนรู้
แต่มันก็ “มีร้าย” แฝงมาด้วย
โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเด็กๆ ที่เพลิดเพลินใช้งานจนออกอาการติดจอ
บางคนจดจ่ออยู่กับมันครั้งละนานเกินชั่วโมง
บางคนไม่ยอมละสายตาหรือวางมือไปทำกิจกรรมอื่นเลย
บางคนโตพอจะตักข้าวเข้าปากเองได้ แต่ยังต้องให้พ่อแม่หรือพี่เลี้ยงป้อน
เพราะสองมือและสองตากำลังง่วนอยู่กับจอเล็กจอใหญ่ที่อยู่ตรงหน้า
บางคนจับจ้องจอระหว่างเดินตามผู้ใหญ่จนน่าเป็นห่วงจะเกิดอันตราย

พฤติกรรมติดจอส่งผลต่อสุขภาพกายโดยตรง
ไม่เพียงทำให้กล้ามเนื้อตึงกระทั่งปวดคอ ปวดหลัง ปวดไหล่
ยังส่งผลถึงความผิดปกติทางสายตาที่เรียกว่า
“คอมพิวเตอร์ วิชั่น ซินโดรม” (Computer Vision Syndrome) หรือเรียกสั้นๆ ว่า “ซีวีเอส”
ซึ่งเดิมทีมักพบในผู้ใช้คอมพิวเตอร์ที่อายุมากกว่า 40 ขึ้นไป
ทว่าตอนนี้ปรากฏแนวโน้มในหลายประเทศว่า
เด็กวัย 10–15 ปีที่ขยันเพ่งจอเริ่มมีปัญหาสายตาสั้นเพิ่มขึ้น
โดยมีสาเหตุจากการก้มดูหน้าจอในระยะใกล้เกินไป

การมองจอภาพที่อยู่ห่างประมาณครึ่งฟุตหรือน้อยกว่านั้น
กระตุ้นให้กล้ามเนื้อรอบดวงตาและประสาทตาต้องเพ่งตลอดเวลา
เกิดภาวะตึงเครียด ตาแดง แสบตา มองภาพไม่ชัดเจน และมักนำไปสู่อาการปวดศีรษะ
หากปล่อยทิ้งไว้ย่อมส่งผลเสียระยะยาว
อาจกระเทือนถึงอนาคตในการประกอบอาชีพที่ต้องใช้สายตา เช่น นักบิน เป็นต้น

คุณหมอจึงฝากเตือนมาด้วยความห่วงใยว่า
เด็กและเยาวชนไม่ควรจ้องจอนานเกินวันละ 1 ชั่วโมง
และควรใช้งานแท็บเล็ต คอมพิวเตอร์ หรือโทรศัพท์มือถืออย่างถูกวิธี
ด้วยการปรับความสว่างของจอให้พอดีกับความสว่างของห้องหรือบรรยากาศโดยรอบ
งดใช้งานในที่มืดๆ หรือมีแสงสว่างไม่เพียงพอ และมองจอในระยะห่าง 1-2 ฟุต

เอาเข้าจริงก็เป็นหน้าที่ของพ่อแม่ผู้ปกครองนั่นแหละ
ที่ต้องใส่ใจจัดระเบียบพฤติกรรมการใช้แท็บเล็ต คอมพิวเตอร์ หรือโทรศัพท์มือถือของลูกหลานอย่างจริงจัง

ท่องเอาไว้…อย่าตามใจเจ้าตัวเล็กกันนักเลย
เข้มงวดกับเขาตั้งแต่วันนี้ดีกว่าปล่อยปละจนมีปัญหาสายตานะจ๊ะ

ตีพิมพ์ครั้งแรกใน “NEIGHBOURS MATTERS”
นิตยสาร IMAGE ปีที่ 25 ฉบับที่ 10 ตุลาคม 2555

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s