My Freezer…Since Dec 2006

ที่พักของบทความอายุสั้นและสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นในทุกวันของชีวิต

เรื่องของน้ำผลไม้ที่อยากให้รู้

ใส่ความเห็น

juice
[ที่มาภาพ galinabella.wordpress.com]

แม้จะไม่ฮิตเท่าน้ำชาที่แจกรางวัลใหญ่
แต่วันนี้น้ำผลไม้บรรจุกล่องซึ่งมาพร้อมภาพลักษณ์ ‘ดีต่อสุขภาพ’
ก็ถูกเข็นออกมาวางขายอย่างคึกคักกว่าทุกสมัยที่ผ่านมา
วัดได้จากความละลานตาบนชั้นวางจำหน่ายในซูเปอร์มาร์เก็ต

เกือบทั้งหมดผลิตมาจากน้ำผลไม้เข้มข้น
ซึ่งดูเหมือนผู้ผลิตไม่ค่อยอยากบอกเรื่องนี้แก่เราตรงๆ
จึงเลือกโชว์สิ่งที่พยายามชูเป็นจุดขายด้วยตัวอักษรโตชัดเจนไว้หน้ากล่อง
เช่น ไม่เติมน้ำตาล มีวิตามินโน่นนี่นั่นสูง 100% จากธรรมชาติ เป็นต้น

ขณะที่คำว่า ‘จากน้ำส้มเขียวหวานเข้มข้น’ ‘จากน้ำแอ๊ปเปิ้ลเข้มข้น’
‘จากน้ำฝรั่งเข้มข้น’ หรือชื่อน้ำผลไม้อื่นๆ ที่ต่อท้ายด้วย ‘เข้มข้น’
มักกระเด็นมาหลบอยู่ข้างกล่องด้วยตัวอักษรขนาดที่ต้องเพ่งสายตาอ่าน

ประเด็นสำคัญก็คือ ผู้บริโภคเองรู้กันหรือไม่
น้ำผลไม้ที่ผลิตจากน้ำผลไม้เข้มข้นนั้นมีดีมีด้อยอย่างไรบ้าง

กระบวนการผลิตน้ำผลไม้จากน้ำผลไม้เข้มข้นส่วนใหญ่เริ่มด้วยการเตรียมวัตถุดิบ
เช่น ล้างทำความสะอาด ปอกเปลือก
ตามมาด้วยการคั้นสกัด กรองแยกกาก และระเหยน้ำออกไปให้มาก

เมื่อได้ผลลัพธ์เป็นน้ำผลไม้เข้มข้นก็ส่งเข้าพาสเจอไรซ์ฆ่าเชื้อโรค
เพื่อให้เก็บรักษาได้นาน น้ำหนักเบาลง ทั้งลดค่าใช้จ่ายและเพิ่มความสะดวกในการขนส่ง

ฤดูกาลไหนผลไม้เยอะ โรงงานอุตสาหกรรมก็เร่งผลิตน้ำผลไม้เข้มข้นสะสมเอาไว้
หลังจากนั้นจึงทยอยนำน้ำผลไม้เข้มข้นออกมาผลิตเป็นน้ำผลไม้จากน้ำผลไม้เข้มข้น
ด้วยการผสมน้ำและปรับแต่งรสชาติตามระดับความเปรี้ยวความหวานที่แต่ละยี่ห้อกำหนดไว้ แล้วบรรจุกล่องส่งขาย

แม้ผลิตภัณฑ์เหล่านี้จะเพิ่มความสะดวกดื่มให้กับผู้บริโภคได้มาก
แต่ในระหว่างขั้นตอนการเปลี่ยนผลไม้สดเป็นน้ำผลไม้
มันก็สูญเสียทั้งกากใย วิตามิน รสชาติของผลไม้สด และสารต้านอนุมูลอิสระ
ซึ่งล้วนเป็นประโยชน์ต่อร่างกายไปจนแทบหมดเกลี้ยง

ผู้ผลิตจึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะเติมเนื้อผลไม้แท้หรือเนื้อผลไม้เทียม
น้ำตาลหรือสารให้ความหวานทดแทนน้ำตาล
สารพันวิตามิน และวัตถุเจือปนในอาหารอื่นๆ
เพื่อให้น้ำผลไม้ที่ผลิตจากน้ำผลไม้เข้มข้นกลับมามีรสชาติ กลิ่น และคุณภาพ
ใกล้เคียงกับน้ำผลไม้สดเท่าที่จะทำได้ แถมยังต้องอร่อยถูกปากผู้บริโภคอีกด้วย

ดังนั้น ถ้าเราดื่มเป็นครั้งคราวด้วยเหตุผลดับกระหายคลายร้อน
น้ำผลไม้จากน้ำผลไม้เข้มข้นก็ยังพอเป็นตัวเลือก
ซึ่งน่าจะดีกว่าเครื่องดื่มที่เน้นส่วนประกอบหลักแค่น้ำกับน้ำตาลอยู่บ้าง

แต่หากเราเคยกระหน่ำดื่มน้ำผลไม้เหล่านี้
โดยคาดหวังคุณค่าอาหารหรือประโยชน์ทางโภชนาการ
ก็ต้องยอมรับความจริงที่น่าผิดหวัง พร้อมกับทำความเข้าใจเสียใหม่ว่า
มันยังห่างไกลและเทียบไม่ได้กับการบริโภคผลไม้สดและน้ำผลไม้คั้นสด (โดยเฉพาะแบบไม่แยกกาก) ด้วยประการทั้งปวง

ยิ่งถ้าย้อนดูเป้าหมายดั้งเดิมของการผลิตน้ำผลไม้ครั้งแรกของโลกว่า
เพื่อช่วยในการยังชีพของทหารราบที่ออกรบในสงครามโลกครั้งที่สอง
หลังจากนั้น สหรัฐฯ ก็เดินหน้าพัฒนาอุตสาหกรรมน้ำผลไม้อย่างต่อเนื่อง
เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้บริโภคในช่วงที่สภาพอากาศหนาวเย็นและขาดแคลนผลไม้สด
ยิ่งรู้สึกว่า มันไม่น่าจะตอบโจทย์ของการกินดื่มของผู้คน
ในดินแดนที่ด้วยอุดมผลไม้นานาชนิดตลอดทั้งปีสักเท่าไหร่
และบังเกิดคำถาม…
นี่พวกเรา ‘ใกล้เกลือกินด่าง’ กันอยู่หรือเปล่า

ตีพิมพ์ครั้งแรกใน “NEIGHBOURS MATTERS”
นิตยสาร IMAGE ปีที่ 26 ฉบับที่ 8 สิงหาคม 2556

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s