My Freezer…Since Dec 2006

ที่พักของบทความอายุสั้นและสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นในทุกวันของชีวิต


5 ความเห็น

NZ trip 06 : ถนนสาย 73..งานแรกของโชเฟอร์จำเป็น

เพราะโทรศัพท์มือถือขององุ่นไม่เกเร
เราก็เลยต้องงัวเงียสะบัดตัวออกจากผ้าห่มอุ่นๆ ในเวลาตีสี่ครึ่ง
เดินลงบันไดมายังห้องนั่งเล่น ตู้โทรศัพท์สาธารณะรออยู่ตรงนั้น

องุ่นยกหู เสียบ phonecard เข้าไปแล้ว แต่โทรออกไม่ได้
เพราะเรากำลังพยายามเบิ่งตาต่อสู้กับความง่วง
ขยี้ตาอย่ 2-3 ที ถึงจะอ่านเบอร์โทรตัวจิ๋วๆ ของ Up Up and Away ได้ครบถ้วน

เรายืนลุ้นระทึกอยู่ไม่ถึง 1 นาที องุ่นก็วางโทรศัพท์
ระบบตอบรับอัตโนมัติปลายสายแจ้งว่า..
วันนี้งดทริปบอลลูนเพราะสภาพอากาศไม่เหมาะสม
สองคนเดินคอตกกลับมาที่ห้องนอน บอกนุดว่า แห้วทริปบอลูน นอนต่อไปได้เลย

ลึกๆ แล้วเราก็เสียดาย เพราะนี่ถือเป็นกิจกรรมไฮไลต์ของทริปนี้
แต่ทำไงได้ ดินฟ้าอากาศไม่เป็นใจให้เราเสียตังค์
ล้มตัวลงนอนอีกรอบ พร้อมกับปลอบใจตัวเอง
ไม่ต้องแหกขี้ตาไปขึ้นบอลลูนแต่เช้าก็ดีเหมือนกัน
จะได้นอนให้อิ่มๆ วันนี้เราต้องขับรถข้ามไปยังฝั่งตะวันตกของเกาะใต้ด้วย
(Chirstchurch อยู่ทางฝั่งตะวันออกของเกาะใต้)
อ่านเพิ่มเติม

Advertisements


5 ความเห็น

NZ trip 05 : จากของทอดตอนเที่ยง..ถึงหอยเขียวมื้อดึกดื่น

ลงจาก tram ที่ New Regent Street
ซึ่งเป็นย่านที่เต็มไปด้วยร้านอาหารและคาเฟ่
เกือบทั้งหมดจัดโต๊ะในลูกค้านั่งกินและดื่มกันหน้าร้าน
อาคารบนถนนนี้สวยงามทั้งสีสันและสถาปัตยกรรมแบบดั้งเดิม
อ้อ..เป็นถนนคนเดินด้วยนะ ห้ามรถผ่าน แต่ tram ผ่านได้
nztrip543.jpg

เราไม่ได้แวะกินมื้อกลางวันในร้านหรูบนถนนนี้หรอก
โน่น..เดินเลี้ยวไปอีกหน่อย ก็จะเจอ Manchester Street
มีร้านเล็กๆขาย Fish and Chips อยู่ติดกับ YHA Christchurch City Central
สั่ง Fish’n Chips, Squid Rings, Fish Nuggets แล้วก็น้ำอัดลมยี่ห้อ L&P ซึ่งย่อมาจาก Lemon&Paeroa มาอีก 1 ขวด สนนราคามื้อนี้รวมเป็น NZD$12 สำหรับ 3 คน

ขอเล่าถึงน้ำอัดลมสัญชาตินิวซีแลนด์ยี่ห้อ L&P หน่อยเหอะ
แหม..จั่วหัวโฆษณาว่า “World Famous”

แต่เรามารู้ทีหลังว่า มันเป็นน้ำอัดลมที่ผลิตในนิวซีแลนด์ ขายในนิวซีแลนด์
(อาจจะมีวางจำหน่ายในร้านขายของนิวซีแลนด์ที่ออสเตรเลียบ้าง)
และเป็นที่โด่งดังในนิวซีแลนด์เท่านั้น
แล้วจะบอกว่ามันโด่งดังระดับโลกได้ยังไงกัน
มิน่า ถึงต้องขยายความ “World Famous” ด้วยการเติมคำว่า “in New Zealand” เอาไว้ด้วย
อ่านเพิ่มเติม


2 ความเห็น

NZ trip 04 : นั่ง tram เที่ยว Botanic Gardens

อังคารที่ 16 ตุลาคม 2550
สงสัยจะตื่นเต้นกับ Christchurch มากไปหน่อย เลยตื่นตั้งแต่เช้าตรู่
จัดการธุระส่วนตัวแล้วพร้อมหน้ากันที่ห้องครัวประมาณ 7 โมง
เปิดกระเป๋าเสบียง หยิบโจ๊กซองออกมาต้ม
แม่ครัวองุ่นเริ่มงานแล้ว ควันโชยหอมฉุยเลยเชียว

หลังจากอิ่มท้องก็ถึงเวลาสำรวจเมือง ชวนกันเดินมาที่ Cathedral Square
เช้าๆ อย่างนี้แทบไม่มีนักท่องเที่ยวเลย มีแต่กระดานหมากรุกยักษ์ที่เงียบเหงา

และพนักงานทำความสะอาดที่กำลังล้างอนุเสาวรีย์ของ John Robert Godley อย่างแข็งขัน
nztrip541.jpg
อ่านเพิ่มเติม


6 ความเห็น

NZ trip 03 : Christchurch เมื่อแรกเจอ

แม้เราจะหลับไปเพียงนิดเดียวตลอดการเดินทางที่ยาวนานกว่า 12 ชั่วโมง
แต่นาทีนี้ไม่มีอาการง่วงเหลืออีกแล้ว กลายเป็นตื่นเต้นดีใจที่จะเที่ยวแบบเต็มๆ
ไม่มีใครมาทวงต้นฉบับ เพราะเคลียร์งานเรียบร้อยแล้วก่อนออกเดินทาง
ไม่มีใครโทรมาตามตัว เพราะโยนมือถือทิ้งไว้ที่บ้าน ขาดการติดต่อสัก 11 วัน ไม่ถึงกับแย่หรอกเนอะ

15 ตุลาคม 50 เวลาที่นิวซีแลนด์คือ 14.30 น.
ด่านตรวจคนเข้าเมืองสำหรับนักท่องเที่ยวคิวยาวและรอน้านนาน
แต่สำหรับชาวนิวซีแลนด์แล้ว แหมรวดเร็วมากๆ
ดูดิ ยายป้าเสื้อแดงช่างเม้าท์เดินไปรับกระเป๋าแล้ว เรากับนุดยังยืนรอต่อแถวอยู่เลย

อ้า…ในที่สุดก็ถึงคิวเรา ยื่นหนังสือเดินทางและเอกสารเข้าประเทศให้เจ้าหน้าที่
ซักถามเล็กน้อยพอเป็นพิธี จะอยู่กี่วัน พักที่ไหน ไปเที่ยวไหนบ้าง เช่ารถยี่ห้ออะไร ฯลฯ แล้วก็ผ่านฉลุย
รับกระเป๋าครบถ้วน 3 ใบ เสื้อผ้าของเรา 1 ใบ เสื้อผ้าของนุด 1 ใบ
และใบที่สำคัญที่สุดคือ เสบียงและอาหารแห้งอีก 1 ใบ

บริเวณที่ยืนรอรับกระเป๋า มีเจ้าหน้าที่ผู้หญิงและหมาบีเกิล 1 ตัวกำลังทำหน้าที่อย่างแข็งขัน
เดินดมกระเป๋าใบโน้นใบนี้อยู่ตลอดเวลา
น้องหมาแวะมาดมสัมภาระของเราด้วย และผละจากไปอย่างรวดเร็ว
เจ้าหน้าที่ไม่ลืมที่จะเอ่ยชมการทำงานของเจ้าสี่ขาว่า “good boy”

ด่านต่อไปที่ต้องเจอคือ Goods Declaration
เราต้องเปิดกระเป๋าเสบียงใบเล็กโชว์ว่า ครัวไทยเคลื่อนที่พกอะไรกันมาบ้าง
บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ข้าวสาร ซอสถั่วเหลือง วาซาบิ และโจ๊กซอง ผ่านด่านมาได้สบาย
(อาหารที่จะเข้านิวซีแลนด์ได้จะต้องเป็นของแห้งที่บรรจุซองเรียบร้อยและมีรายละเอียดข้างซองที่ชัดเจน)
และด่านสุดท้ายคือ เอ็กซเรย์กระเป๋า

เดินผ่านประตูทางออกมาได้ไม่กี่ก้าว นุดก็เห็นสาวชุดขาวยืนโบกมือไหวๆ
องุ่นมารอเราอยู่แล้ว เพราะไฟล์ทของเธอมาถึงก่อนประมาณครึ่งชั่วโมง
ทักทายกันหายคิดถึงแล้วก็พากันไป i-site ในสนามบิน
คือ i-site เนี่ยเป็นเหมือนจุดบริการนักท่องเที่ยวที่มีอยู่ทุกเมืองในนิวซีแลนด์
สามารถจองที่พัก จองรถทัวร์ จองรถไฟ ติดต่อรถเช่า ซื้อตั๋วสำหรับกิจกรรมท่องเที่ยวต่างๆ
มีแผนที่เส้นทาง แผนที่เมืองใหญ่เมืองเล็ก แผ่นโฆษณาท่องเที่ยว ฯลฯ ให้หยิบ
คือมันสารพัดประโยชน์มากๆ มีข้อสงสัยเกี่ยวกับการท่องเที่ยวอะไรเดินเข้าไปถามเจ้าหน้าที่ได้เลย เขาบริการฟรี

สิ่งแรกที่เราใช้บริการ i-site คือการจองทริปบอลลูน สำหรับเช้าตรู่วันที่ 17 ต.ค.
เพราะเป็นกิจกรรมที่หมายมั่นปั้นมือว่า
ครั้งหนึ่งในชีวิตขอขึ้นบอลลูนชมวิวที่ราบ Canterbury หน่อยเหอะวะ
จ่ายเงินสดไปเลย คนละ NZD$280 ซึ่งถือว่า “พลาด” ที่จ่ายเงินสด (เดี๋ยวจะเฉลยในตอนต่อๆ ไป)

จากนั้นก็จองที่พักสำหรับคืนที่ 3 ที่ Greymouth จ่ายไปอีกคนละ NZD$29
เราวางแผนคร่าวๆ ว่า สองคืนแรกจะนอนกันใน Christchurch เที่ยวใน Christchurch
พอเช้าวันที่ 17 ต.ค. ขึ้นบอลลูนแล้วก็จะเช่ารถ ขับข้ามไปดู Pancake Rock ในเขต West Coast
จองที่พักเลยแล้วกันเผื่อถึง Greymouth มืดค่ำจะได้ไม่ต้องเสียเวลาขับวนหาที่พักอีก
(ซึ่งเป็นการพลาดครั้งที่สอง และทำให้เราไม่จองที่พักล่วงหน้าอีกเลยสำหรับคืนต่อๆ ไป)
อ่านเพิ่มเติม


3 ความเห็น

NZ trip 02 : ก่อนจะถึง Christchurch

14 ตุลาคม 50 วันเดินทางมาถึงแล้ว :-)
เรากับนุดนัดกันที่สนามบินสุวรรณภูมิเวลาประมาณบ่าย 3 โมง
ส่วนองุ่นจะบินจากเมลเบิร์นไปเจอกันที่ Christchurch International Airport ตอนบ่ายๆ ของวันที่ 15 ต.ค.

เราทำการบ้านนิดหน่อย ด้วยการเข้าไปดูแผนผังที่นั่งจากเว็บของ Qantas
เลยรู้ว่าไฟล์ท QF 2 BKK-SYD เนี่ยใช้เครื่องบิน Boeing 747-400
ซึ่งในชั้นประหยัดจะจัดที่นั่งแบบ 3-4-3
ยกเว้น 4 แถวสุดท้าย คือแถวที่ 70-73 จะจัดที่นั่งแบบ 2-4-2
เราต้องเดินทางกับนุดแค่ 2 คน ก็เลยจองที่นั่งตอนท้ายของเครื่อง
จะได้กิน โม้ และหลับได้อย่างสบายใจ
ข้อดี (สำหรับเรา) ที่ตามมาก็คือ ได้รับการเสิร์ฟอาหารเป็นอันดับแรกๆ
เพราะลูกเรือจะเริ่มบริการจากแถวสุดท้ายขึ้นไป
แถมยังใกล้ห้องน้ำและที่ว่างสำหรับการเดินยืดแข้งยืดขา

เที่ยวบินของเราดีเลย์ไปเล็กน้อย กว่าจะได้ทะยานขึ้นฟ้าก็ปาเข้าไปเกือบ 6 โมงเย็น
นี่เป็นครั้งแรกที่ใช้บริการ Qantas..ผู้โดยสารคนไทยน้อยมากๆ บินพร้อมเราไม่เกิน 10 คน
อืม..มีจอทีวีส่วนตัวให้เล่นเกมส์ ดูหนัง ฟังเพลงได้อย่างเพลิดเพลินระหว่างการเดินทาง

ออกจากสนามบินสุวรรณภูมิได้ชั่วโมงหน่อยๆ กลิ่นหอมๆ ของอาหารก็โชยมา
ได้เวลาเสิร์ฟมื้อเย็นแล้ว เมนูของเราประกอบด้วย
– Shrimp and Papaya Salad รสชาติจี๊ดจ๊าดถูกใจ
– Steam Fish with Coriander Sauce, Egg Noodles and Stir Fry Vegetable

อ่านเพิ่มเติม


4 ความเห็น

NZ trip 01 : กว่าจะได้ไปเหยียบนิวซีแลนด์

เพราะความฝันของคนใกล้ตัวแท้เชียว
ที่มาจุดประกายให้เราออกเดินทางไกลเกือบหนึ่งหมื่นกิโลสู่ประเทศนิวซีแลนด์

ต้นปี 49..
หลังจากตัดสินใจและตกลงกันแน่นอนว่า จะไปนิวซีแลนด์
เราก็เริ่มต้นหาข้อมูลจากกระทู้ท่องเที่ยว
และไปฟังสัมมนาเรื่องการขับรถเที่ยวในนิวซีแลนด์
ได้ข้อสรุปในเบื้องต้นคือ ปลายทางที่เกาะใต้ในช่วงเดือนตุลาคม

เลือกไปเกาะใต้ เพราะ…
ยังคงความเป็นธรรมชาติไว้มาก
ทิวทัศน์ของสีเขียวและภูเขาสวยกว่าเกาะเหนือ
เมืองแต่ละเมืองค่อนข้างห่างกัน
ผู้คนไม่พลุกพล่านเท่าเกาะเหนือ
แหม…ช่างเหมาะกับคนที่ไม่ชอบความเป็นเมืองและเบื่อฝูงชนอย่างเราจริงๆ

เหตุผลที่ต้องเป็นเดือนตุลาคม
1. มันเพิ่งผ่านพ้นฤดูหนาวและเข้าสู่ช่วงเวลาของฤดูใบไม้ผลิ
เพราะฉะนั้นเราก็จะได้เห็นสีสันดอกไม้นานาชนิด
พร้อมกับหิมะขาวๆ ที่ปกคลุมยอดเขา
2. ข้อนี้สำคัญกว่าข้อ 1 หลายเท่า
นั่นคือเป็นเดือนสุดท้ายก่อนเข้าช่วงไฮซีซั่น (พฤศจิกายน-กุมภาพันธ์)
ซึ่งค่าใช้จ่ายทั้งเช่ารถและที่พักจะถีบตัวขึ้นไปอีก 2-3 เท่า
และนักท่องเที่ยวที่หนาแน่นจะทำให้เราต้องจองที่พักล่วงหน้า
ไม่เหมาะกับการวางแผนมั่วๆ “แบบค่ำไหนนอนนั่น” แบบที่เราอยากลอง

ไม่ใช่ว่าคิดจะไปแล้วไปได้ทันทีนะ ก็ค่าใช้จ่ายตั้งหลายหมื่น
ถ้าจะไปตุลาคม ปี 49 เลย
นัก (อยาก) เดินทางกระเป๋าแฟบคนนี้คงหาเงินมาซื้อตั๋วเครื่องบินไม่ทันแน่ๆ
ไหนจะค่านั่งบอลลูน นั่ง jet boat ค่าเช่ารถ ค่าน้ำมันอีก
เอาวะ..อดใจไปอีกหน่อย โหมรับจ๊อบไปอีกปี
แล้วค่อยออกเดินทางเดือนตุลาคม 50 ก็ยังไม่สายเกินไปหรอกน่า
(ตอนนั้นคิดแบบนี้ก็เพื่อปลอบใจตัวเองชัดๆ)

ต้นปี 50..
เอ้า ได้เวลารวบรวมสมาชิกร่วมทริป
เรากลายเป็นหัวหน้าทริปไปโดยปริยาย แถมพ่วงด้วยตำแหน่ง “คนขับรถ”
เพราะอ่านข้อมูลมากที่สุด และมีประสบการณ์ขับรถยาวนานกว่าสมาชิกคนอื่นๆ
นุด สมาชิกร่วมทริปคนที่ 1
ขับรถไม่เป็นใช่ไหม ไม่ถนัดทำกับข้าวใช่ไหม…ไม่เป็นไร
เพราะเราจะให้นุดเป็นเหรัญญิก แถมพ่วงด้วยตำแหน่ง “เด็กล้างจาน” :-P
องุ่น สมาชิกร่วมทริปคนที่ 2
ขับรถได้ แต่อยากเป็นคนนั่ง อยากเที่ยวแต่ขี้เกียจวางแผน
หัวหน้าทริปจะพาไปหัวหกก้นขวิดที่ไหนก็ยอมทั้งนั้น
งั้นเอาไปเลย ตำแหน่ง “แม่ครัว”
แบ่งหน้าที่กันครบแล้วก็ถึงขั้นตอนการหาตั๋วเครื่องบินและเตรียมเอกสารการเดินทาง
อ่านเพิ่มเติม